ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
Γαζή 216, 382 22 Βόλος, e–mail: ppmvolos1977@gmail.com
ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΟΥΡΠΗΣ – KI.ΠΟ.Σ.
370 08 Σούρπη Μαγνησίας e–mail: kipos2008@gmail.com
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Πληροφορίες: Κώστας Βολιώτης 6977686838
Όλοι σχεδόν οι τοπικοί παράγοντες ομνύουν στο όνομα της καθαρότητας του Παγασητικού και της διατήρησης της υγείας του αλλά, μερικές φορές, λαμβάνουν αποφάσεις οι οποίες οδηγούν στον σταδιακό αφανισμό του. Δυόμιση χρόνια μετά την καταστροφή του Daniel, από την οποία δοκιμάστηκε σοβαρά και το οικοσύστημα του Παγασητικού (που συνεχίζει να δοκιμάζεται), η περιοχή μας επιχειρεί να «βγάλει τα μάτια της». Από τη μια με τη συζήτηση για εγκατάσταση της δραστηριότητας του LNG στον Παγασητικό και από την άλλη με τη διαδικασία έγκρισης θαλάσσιας μεταφοράς πετρελαιοειδών και άλλων επικίνδυνων υλικών, στις δεξαμενές αποθήκευσης καυσίμων που βρίσκονται στην περιοχή Τσιγκέλι Αλμυρού, στον Όρμο Σούρπης. Σχετικά γνωμοδότησε πρόσφατα θετικά το Δημοτικό Συμβούλιο Αλμυρού, χωρίς να ζητήσει τη γνώμη και της Δημοτικής Κοινότητας Σούρπης, παρόλο που στην περιοχή της βρίσκονται οι εγκαταστάσεις αυτές.
Το ιστορικό της υπόθεσης είναι το εξής:
1. Τη δεκαετία του ’90 η εταιρεία «KAOIL ΑΦΟΙ ΚΟΥΤΛΑ Α.Ε.» αποφάσισε να εγκαταστήσει στην περιοχή Τσιγγέλι Αλμυρού δεξαμενές αποθήκευσης πετρελαιοειδών. Η Εταιρεία αρχικά ζήτησε άδεια αποθήκευσης λιπαντικών και αφού πήρε την δήθεν αθώα άδεια, ζήτησε και πήρε άδεια αποθήκευσης πετρελαιοειδών αλλά με απόλυτη περιφρόνηση προς κάθε έννοια νομιμότητας.
2. Αυτό τεκμηριώθηκε από δύο επίσημες πραγματογνωμοσύνες που πραγματοποίησε ο αρμόδιος φορέας, το ΤΕΕ, Παράρτημα Μαγνησίας, στις 17/5/94 και 16/11/94 αντίστοιχα. Με τις πραγματογνωμοσύνες αυτές αποδείχθηκε ότι, παρά την τότε απαγόρευση κάθε εργασίας από το ΣτΕ (τμήμα αναστολών), η Εταιρεία αυτή συνέχισε παράνομα τις εργασίες.
3. Κατασκεύασε μάλιστα παράνομα αγωγό, χωρίς την άδεια της παρακείμενης Χαλυβουργίας από το χώρο της οποίας πέρασε ο αγωγός!
4. Αλλά και μετά την έκδοση της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) (5235/96) που ακύρωνε τις σχετικές πράξεις της Διοίκησης (προέγκριση χωροθέτησης της Περιφέρειας Θεσσαλίας και έγκριση περιβαλλοντικών όρων από το ΥΠΕΧΩΔΕ) η Εταιρεία ολοκλήρωσε τις εγκαταστάσεις και στη συνέχεια ζήτησε άδεια αποθήκευσης υγρών καυσίμων που αβασάνιστα χορήγησε η τότε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, με χερσαία μεταφορά. Οι οικολογικές οργανώσεις προειδοποιούσαν τότε ότι ανοίγεται η κερκόπορτα και θα ακολουθήσει άδεια και για θαλάσσια μεταφορά.
5. Και αυτό πράγματι συνέβη αφού, ο τότε Γενικός Γραμματέας της Περιφέρειας Θεσσαλίας κ. Γκούπας, το Φεβρουάριο του 2007, ενέκρινε τους περιβαλλοντικούς όρους για κατασκευή αγκυροβολίου και αγωγών καυσίμων για τη μεταφορά πετρελαιοειδών με πλοία.
6. Έκτοτε η εταιρεία ΚΟΥΤΛΑ δεν προχώρησε σε θαλάσσια μεταφορά, πιθανόν επειδή στην απόφαση του ΣτΕ επισημαίνονταν εμφαντικά η ανάγκη προστασίας του Παγασητικού Κόλπου.
7. To 2019 οι εγκαταστάσεις αυτές αγοράστηκαν από την εταιρεία «Petrolina Terminals Ltd» (Κυπριακών Συμφερόντων, της οικογενείας Λευκαρίτη) η οποία ζήτησε έγκριση Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για κατασκευή υπόγειων αγωγών μεταφοράς καυσίμων από πλοία που θα δένουν σε αγκυροβόλιο που θα βρίσκεται 300 μέτρα από την ακτή της περιοχής. Οι μεταφερόμενες ποσότητες προβλέπεται να είναι 20.000 m3 καυσίμων ανά πλοίο.
8. Τα καύσιμα που θα μεταφέρονται από τα δεξαμενόπλοια στις χερσαίες εγκαταστάσεις της Petrolina Terminals ltd θα είναι σε μορφή υγρή και υγροποιημένου αερίου. Επομένως μπορεί μελλοντικά να δούμε και μεταφορά και αποθήκευση LNG.
9. Το 2024 η Περιφέρεια Θεσσαλίας εγκρίνει τη λειτουργία της μονάδας αποθήκευσης ναυτιλιακών καυσίμων σε θυγατρική της παραπάνω εταιρείας.
10. Το «μοτίβο» των θέσεων εργασίας επαναλαμβάνεται και από τη σχετική ΜΠΕ που εκπόνησε ο μελετητής Χριστόφορος Τσίβος. Μόνο που αυτό το είχαμε ακούσει και από την προηγούμενη εταιρεία (ΚΟΥΤΛΑ) η οποία είχε χρησιμοποιήσει το ίδιο «τυράκι», ότι δηλαδή θα δουλέψουν 50 άτομα, για να δουλέψουν τελικά μόνο πέντε εκ των οποίων οι τέσσερις ήταν αλλοδαποί!
11. Οι μελετητές δεν ζήτησαν και δεν έλαβαν υπόψη τους τη γνώμη των φορέων της περιοχής, όπως και των οικολογικών οργανώσεων, ενώ είχαν υποχρέωση. Επομένως και δεν μνημονεύουν δύο αποφάσεις του ΣτΕ που επισημαίνουν την ανάγκη προστασίας του Παγασητικού, ενώ κατατρίβονται σε άλλες, απολύτως επουσιώδεις, λεπτομέρειες.
Η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας (ΠΠΜ) και η Κίνηση Πολιτών Σούρπης (ΚΙ.ΠΟ.Σ) θεωρούν ότι ο Παγασητικός είναι πηγή ζωής της περιοχής, συνδέεται ποικιλοτρόπως με την οικονομία της περιοχής (αλιεία, τουρισμός, εμπόριο, βιοποικιλότητα κλπ.) και δεν έχει τίποτα να ωφεληθεί από εγκαταστάσεις υγρών καυσίμων ή LNG. Αντίθετα θα επικρέμαται συνεχώς ένας κίνδυνος για επιπτώσεις που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο τον Παγασητικό αλλά και τους παρακείμενους στην περιοχή χώρους.
Πρέπει να σημειώσουμε ότι την τότε προσφυγή και απόφαση του ΣΤΕ (1996) είχαν υπογράψει, μεταξύ άλλων, η Κοινότητα Σούρπης, ο Δικηγορικός Σύλλογος, ο Ιατρικός Σύλλογος, η Ένωση Ξενοδόχων και οικολογικές οργανώσεις και φορείς της περιοχής Αλμυρού.
Βόλος-Σούρπη 12 Φεβρουαρίου 2026
