Περίληψη

Διοξίνες: τι είναι

Βιολογικές επιδράσεις

Τοξικότητα

Στα τρόφιμα

Ανθεκτικότητα

Σκόπιμη χρήση

Καύση απορριμμάτων

Ο έλεγχος

Η θέση του Βόλου

Ένα συμπέρασμα...

Παραπομπές

Βιολογικές επιδράσεις



Βιολογικές επιδράσεις και καρκινογένεση




Οι διοξίνες έχουν τρία βασικά χαρακτηριστικά. Χαρακτηρίζονται ως:
-εξαιρετικά τοξικές,
-εξαιρετικά καρκινονόνες,
-εξαιρετικά ανθεκτικές στην αποικοδόμηση.

Προκαλούν ευρύ φάσμα σοβαρών τοξικών συμπτωμάτων σε όλους τους ζωικούς οργανισμούς:
-ηπατοτοξικότητα
-καταστροφή του ανοσοποιητικού συστήματος
-καρκινογενέσεις
-μεταλλάξεις (κληρονομήσιμες μέσω του αναπαραγωγικού)
-τερατογενέσεις
-προσβολή του ενδοκρινικού/ορμονικού συστήματος
-προσβολή νευρικού συστήματος
-προσβολή αναπαραγωγικού συστήματος
-προσβολή της νοημοσύνης/συμπεριφοράς
.

Οι πλέον κρίσιμες επιδράσεις παρατηρήθηκαν σε δοσολογίες ανάλογες (ανά κιλό σωματικού βάρους) με του ανθρώπου.

Συγκεκριμένα από πειράματα προέκυψαν:
-τερατογενέσεις σε τρωκτικά, πουλιά, ψάρια.
-καρκίνοι σε τρωκτικά, ψάρια.
-ηπατοτοξικότητα σε τρωκτικά, πουλιά, ψάρια.
-ενδοκρινικές διαταραχές σε τρωκτικά, ψάρια.
-ανοσοκαταστολή σε τρωκτικά και ψάρια.
-καρδιοαγγειακά προβλήματα, διαβήτης
-"θηλυκοποίηση" δηλ. μειωμένο σπέρμα σε πολλά είδη ζωικών οργανισμών, ενδομητρίωση και ενίσχυση θηλυκών χαρακτηριστικών.

Βιοχημικές έρευνες έχουν δείξει ότι οι διοξίνες δρουν ως περιβαλλοντικές ορμόνες, ενώ ως ενδοκρινικοί διαταράκτες προκαλούν καρκίνους σε:
-προστάτη,
-μαστούς,
-όρχεις,
-θυρεοειδή
.
Διαπερνούν τη μεμβράνη των κυττάρων και αλλάζουν τη δράση των γονιδίων. Διαπερνούν τον πλακούντα και προκαλούν στο έμβρυο κρυψορχία, υποσπαδία, ολιγοσπερμία.

Οι διοξίνες δεν διαλύονται στο νερό, αλλά είναι λιποδιαλυτές. Επικάθονται στα φυτά, και εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα με τα ζώα. Λόγω της λιποδιαλυτότητας συσσωρεύονται στους μύες και λιπώδεις ιστούς των ζώων, δηλ. στο κρέας και στο γάλα. Στη συνέχεια συσσωρεύονται σε ακόμα μεγαλύτερες συγκεντρώσεις στον άνθρωπο, καταλήγοντας εντός του σε μεγάλες αναλογίες, επειδή δεν αποβάλλονται (ως λιποδιαλυτές) και μένουν ακόμη και μετά τον θάνατο.

Το μητρικό γάλα συνιστά την ισχυρότερη πηγή πρόσληψης διοξινών κατά την παιδική ηλικία κατά τον μητρικό θηλασμό.