Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

eggrafeite

25.jpg

Άρθρα

Άρθρα που αφορούν στη Μαγνησία και το περιβάλλον της.

Παγκόσμια αναισθησία "ζώων"

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Σήμερα είναι η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων. Τιμώντας την, εκατοντάδες οδηγοί αυτοκινήτων, πέρασαν από τον Περιφερειακό του Βόλου παρακάμπτοντας με ελιγμούς ένα μεγάλο μαύρο σκυλί το οποίο είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στην άσφαλτο. Κανείς δε σταμάτησε απλά για να το βάλει στην άκρη. Ήταν όλοι βιαστικοί; Ούτε ένας δε μπορούσε να διαθέσει έστω 3 λεπτά για να το παραμερίσει; Τελικά αυτό το έκανε ένα από τα μέλη της Περιβαλλοντικής Πρωτοβουλίας Μαγνησίας. Η οποία ειδοποίησε την υπηρεσία καθαριότητας για να το περιμαζέψει.

Το παραπάνω περιστατικό δείχνει έλλειψη πολιτισμού και ευαισθησίας. Που επίσης εκδηλώνεται τις μέρες αυτές που δε γίνεται αποκομιδή απορριμμάτων. Αρκεί να βγάλει κάποιος τα σκουπίδια έξω από το σπίτι του και όπου να είναι. Με αποτέλεσμα η πόλη να έχει καταντήσει ένας απέραντος σκουπιδότοπος. Πρέπει άραγε να έρθει κάποια τρόικα για να μας βάλει σε τάξη; Υποδουλώνονται οι λαοί που νοιώθουν δούλοι και βάζουν το ατομικό συμφέρον πάνω από το γενικό.

 

 

Ποδηλατικός Γύρος Λίμνης Κάρλας: εικόνες

Εικόνες από τον Οικολογικό Ποδηλατικό Γύρο Λίμνης Κάρλας.

Κάντε κλικ στις φωτογραφίες για να τις προβάλετε.

 

Φωτογραφίες

Κλικ για προβολή εικόνας

Κλικ για προβολή εικόνας

Κλικ για προβολή εικόνας

Κλικ για προβολή εικόνας

Κλικ για προβολή εικόνας

Κλικ για προβολή εικόνας

 

Πανοραμική φωτογραφία

Για να δείτε το πανόραμα:
• Κατεβάστε το αρχείο [panoramiki.zip] από αυτή τη σελίδα και αποσυμπιέστε το.
• Ανοίξτε το αρχείο [panoramiki.jpg] με το [FSPViewer.exe]. Ο απλούστερος τρόπος να το κάνετε είναι να σύρετε το [panoramiki.jpg] επάνω στο [FSPViewer.exe].
• Στο παράθυρο του FSPViewer:
- προβάλετε σε πλήρη οθόνη πατώντας το σχετικό εικονίδιο στην κορυφαία μπάρα (επιστρέφετε με Esc).
- αυξομειώστε τη μεγεθυνση με τη ροδέλα του ποντικιού σας
- σύροντας την εικόνα με το ποντίκι, κινηθείτε αριστερά-δεξιά.

Κάρλα: η λίμνη ξαναγεννιέται!

Η Λίμνη Κάρλα. Μια λίμνη με πολύπαθη ιστορία. Τα πάθη της άρχισαν από τη δεκαετία του 1960, όταν άρχισε η αποξήρανσή της. Με προσχήματα του τύπου περί κουνουπιών, ενώ βέβαια τα κουνούπια είχαν πάψει να αποτελούν μάστιγα προ πολλού, αποξηράνθηκε μια μεγάλη έκταση και αναπτύχθηκαν ολόκληρα κυκλώματα εμπορίας και κερδοσκοπίας γεωργικής γης. Οι παλιοί τσιφλικάδες του μαρτυρικού θεσσαλικού κάμπου ήξεραν καλά τη δουλειά τους. Κάποιοι από αυτούς συνέχισαν τις καριέρες τους ως πολιτικοί, υποσχόμενοι σχολεία γεφύρια και παιδιά κατά το παλιό πολιτικό ανέκδοτο, ενώ στο μεταξύ το περιβάλλον και η φύση υπέφεραν και οι τοπικές αγροτικές κοινωνίες ερήμωναν από τον κόσμο που έφευγε στις πόλεις για το μεροκάματο του τρόμου.

Και όμως, η Κάρλα ξεναγεννιέται. Παρόλο που η ίδια ιστορία του μαρτυρικού κάμπου επαναλαμβάνεται και συνεχίζεται ακόμα και σήμερα. Η αποκατάσταση της Κάρλας είναι ένα φιλόδοξο έργο. Είναι η μεγαλύτερη προσπάθεια αποκατάστασης λίμνης σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Πρόκειται όμως για ένα μεγάλο σύνθετο και περίπλοκο έργο, που θα πρέπει να λειτουργήσει με πολύ προσεκτική διαχείριση, για να μη γίνουν λάθη που μπορεί να κοστίσουν στο περιβάλλον και σε όλο το οικοσύστημα μιας μεγάλης περιοχής.

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν την Κυριακή 27 Μαρτίου 2011. Ας απολαύσουμε αυτό το στολίδι του τόπου μας, και ας φροντίσουμε με όλους τους δυνατούς και αδύνατους τρόπους να ολοκληρωθεί αυτό το έργο και να λειτουργήσει όπως θα μπορούσε και όπως θα έπρεπε. Τα προβλήματα γύρω από τη λίμνη είναι αρκετά, έχουν να κάνουν με τις κακές ιστορικές πρακτικές στη γεωργία και την κτηνοτροφία και πρέπει κάποτε να μπει μια τάξη στις ανθρώπινες δραστηριότητες, γιατί ο ευτροφισμός μονίμως απειλεί ένα τέτοιο ευαίσθητο οικοσύστημα.

 

Εικόνες

Εναλλακτικός τουρισμός: ένα παράδειγμα

Η Μαγνησία, ένας τόπος προικισμένος από τη φύση, αλλά μάλλον αδικημένος από νοοτροπίες...

Ιδού ένα παράδειγμα, που δείχνει πώς κάποιοι άλλοι - σε ένα παρόμοιο περιβάλλον στο παλιό χωριουδάκι Monteviasco στην περιοχή των βουνών της λίμνης Ματζόρε της Ιταλίας - προβάλλουν τον τόπο τους.

"Βόμβα" φρέοντος

«Βόμβα» το κλεμμένο φρέον...

ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ ΒΟΛΟΥ 31 Δεκεμβρίου 2010

«Ωρολογιακή βόμβα» στα χέρια των αγνώστων μέχρι στιγμής δραστών, οι οποίοι διέρρηξαν αποθήκη κλιματιστικών στο Διμήνι, αποτελεί η μεγάλη ποσότητα φρέον που άρπαξαν μαζί με τα υπόλοιπα κλοπιμαία.

Το φρέον αποτελεί ένα άκρως επικίνδυνο ψυκτικό υγρό, ιδίως σε περίπτωση που απελευθερωθεί σε κλειστό χώρο. Οι διαρρήκτες της αποθήκης του Διμηνίου φόρτωσαν μαζί με κλιματιστικά μηχανήματα και άλλα εξαρτήματα, 11.500 (!) κιλά φρέον, χημικό παράγοντα που χρησιμοποιείται ως ψυκτικό.

Συγκαταλέγεται στα τοξικά χημικά, γι' αυτό σύμφωνα με την Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας το περιστατικό της κλοπής μεγάλης ποσότητας φρέον θα έπρεπε να είχε σημάνει συναγερμό για εκτεταμένη έρευνα εκτός από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και από το υπουργείο Περιβάλλοντος.

Εάν οι διαρρήκτες δεν γνώριζαν περί τίνος πρόκειται, είναι πιθανό να υποστούν τις αρνητικές συνέπειες από τη μη ασφαλή χρήση του, ενώ το περιβάλλον απειλείται σοβαρά στην περίπτωση που διαπιστώσουν ότι δεν θα τους «αποδώσει έσοδα» και το πετάξουν ανεξέλεγκτα.

Το φρέον είναι βαρύτερο από τον αέρα και σε περίπτωση απελευθέρωσής του σε κλειστούς ή χαμηλούς χώρους επιτυγχάνονται τέτοιες συγκεντρώσεις που μπορεί να δημιουργήσουν συνθήκες ασφυξίας.

Σε συνδυασμό μάλιστα με την τοξική του δράση είναι δυνατό οι συνθήκες αυτές να οδηγήσουν ακόμη και σε μη αναστρέψιμη κατάσταση για την ανθρώπινη υγεία, οπότε η είσοδος σε τέτοιους χώρους είναι επικίνδυνη χωρίς τη χρήση αυτόνομης αναπνευστικής συσκευής. Πιθανά συμπτώματα από εισπνοή αερίου είναι ζαλάδα, ναυτία, πονοκέφαλος, σύγχυση και απώλεια αισθήσεων.

Οι διαρρήκτες, οι οποίοι παραβίασαν την αποθήκη στο Διμήνι, στη διάρκεια της αργίας των Χριστουγέννων, καθώς και δύο διπλανές μικρές αποθήκες του ίδιου επιχειρηματία αφαίρεσαν κλοπιμαία συνολικής αξίας 122.000 ευρώ. Φόρτωσαν 109 μονάδες κλιματισμού, αξίας 59.071 ευρώ, καθώς και ποσότητα ηλεκτρολογικών καλωδίων, εύκαμπτους χαλκοσωλήνες, το κόστος των οποίων μαζί με τα 11.500 κιλά φρέον είναι αξίας 63.123 ευρώ.

Δικάζονται για την Παρίσαινα

Δικάζονται για την Παρίσαινα

Στις 28 Αυγούστου 2008 στην παραλία της Παρίσαινας του Χορευτού Πηλίου ομάδα αστυνομικών απ'το Α.Τ. Ζαγοράς πλαισιωμένη από συναδέλφους τους από Βόλο, αποτελούμενη από 12 (!!) άτομα, πραγματοποίησαν έφοδο προκειμένου να ελέγξουν και να επιδώσουν κλήσεις για δίκη με την κατηγορία της διανυκτέρευσης στον αιγιαλό.  Όπως συνήθως κάνουν σε αυτές τις περιπτώσεις σε όλη την Ελλάδα, κατέφτασαν πρωί-πρωί λίγο μετά την ανατολή του ήλιου και κατάφεραν να πάρουν τα στοιχεία ταυτότητας από 5 άτομα, μεταξύ των οποίων ένα ζευγάρι με το πρόσχημα της «εξακρίβωσης» αφού δεν είχε σκηνή. Σχεδόν ένα μήνα μετά, το ίδιο ζευγάρι καθώς φωτογράφιζε το πλημμυρισμένο ρέμα (που ο τέως δήμαρχος Ζαγοράς Κ. Λάσκος προσπάθησε να μετατρέψει σε τσιμεντόδρομο για ΙΧ) απ'τις αλλεπάλληλες έντονες βροχές που είχαν προηγηθεί, δέχτηκαν επίθεση απ΄τον τέως δήμαρχο, ο οποίος τους προπηλάκισε με μια μπετόβεργα-σούβλα, φωνάζοντας «φύγετε απ΄την παραλία μου», «τον τόπο μου», κλπ.

Παρά τις προτροπές και υποδείξεις των ανθρώπων αυτών προς τους αστυνομικούς να ανέβουν στο κτήμα του υιού του τέως δημάρχου Ζαγοράς, όπου υπήρχαν 7 σκηνές, οι αστυνομικοί τις αγνόησαν και εφάρμοσαν επιλεκτικά τον νόμο που οφείλουν να υπηρετούν χωρίς διακρίσεις. Προφανώς, η έφοδος έγινε έπειτα από καταγγελίες του τέως δημάρχου και κατοίκων της περιοχής, οι οποίοι θεωρούν την παραλία «δική τους» με συνεπαγόμενο δικαίωμά τους να την καταστρέφουν και να την διαμορφώσουν προς ίδια εκμετάλλευση περιφρονώντας τους νόμους και προκαλώντας με την ατιμωρησία τους.

Το γεγονός αυτό συνέβη λίγες μέρες μετά την πραγματοποίηση ενός 2μερου φεστιβάλ για το δικαίωμα στην ελεύθερη κατασκήνωση με τη συμμετοχή 1500 κατασκηνωτών από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Τις 2 μέρες του φεστιβάλ οι επαγγελματίες του Χορευτού (αλλά και της ευρύτερης περιοχής) ξεπούλησαν ό,τι είχαν με αποκορύφωμα το μάρκετ του συνεταιρισμού Ζαγοράς να κλείσει αφού δεν είχε τι να πουλήσει. Είναι ευνόητο, ότι οι ενέργειες του τέως δημάρχου και των συν αυτώ έρχονται σε αντίθεση με το γενικότερο συμφέρον που είναι η διατήρηση του φυσικού κάλλους της περιοχής και η πολυμερής κατανομή εισοδήματος από τον τουρισμό.

Η δίωξη των ελεύθερων κατασκηνωτών έχει ως συνέπεια την οικονομική δυσπραγία των επαγγελματιών της ευρύτερης περιοχής και η κατάργηση του ελευθεριακού χαρακτήρα της παραλίας (που έχει καθιερωθεί αυθόρμητα εδώ και 40 και πλέον χρόνια) αγγίζει και τους ξενοδόχους-δωματιούχους αφού πολλοί απ'τους πελάτες τους έρχονται στην περιοχή γι' αυτήν την παραλία. Πρωτίστως όμως είναι αντισυνταγματική (αρ.24) και επιπλέον συνιστά παραβίαση του δικαιωμάτων του πολίτη στην ελεύθερη επιλογή κατοικίας, στην εξασφάλιση σωματικής και ψυχικής ελευθερίας και στην απόλαυση των   _     περιβαλλοντικών αγαθών και της διάσωσής τους.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ την Πέμπτη 9/12 στις 9:00 π.μ. στο Ειρηνοδικείο Ζαγοράς,    όπου δικάζονται οι 5 για την πρόθεσή τους (!) να κατασκηνώσουν στην παραλία

τα παιδιά της Παρίσαινας

Αεροψεκασμοί: φωτογραφία αδιάψευστος μάρτυρας

Η παρακάτω φωτογραφία τραβήχτηκε 5 Δεκεμβρίου 2010 και ώρα 15:10 από το δρόμο Πορταριάς-Χανίων. Φαίνεται ο Παγασητικός και δεξιά ο Βόλος. Κάνετε κλικ για να τη δείτε μεγαλύτερη.

Στον ουρανό βλέπουμε τρία ίχνη - από αντίστοιχα αεροπλάνα προφανώς. Τα πολεμικά αεροσκάφη ως γνωστόν δεν αφήνουν ίχνη. Τα δε πολιτικά... δεν έχουν τη συνήθεια να πηγαίνουν τρία μαζί.

Κλείστε τις χωματερές

Νέο τελεσίγραφο Ε.Ε. για τις χωματερές

Του ΚΩΣΤΑ ΜΟΣΧΟΝΑ

Οι Βρυξέλλες αποφάσισαν να στείλουν νέα προειδοποίηση στην Αθήνα για τις παράνομες χωματερές, αυτή τη φορά υπό την απειλή επιβολής αυστηρού προστίμου, δεδομένου ότι η χώρα μας έχει ήδη καταδικαστεί το 2005 από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για το εν λόγω θέμα και δεν συμμορφώθηκε με την απόφαση.

Η υπόθεση αφορά παράνομες χωματερές, οι οποίες εξακολουθούν να λειτουργούν στην Ελλάδα κατά παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας για τα απόβλητα. Από την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου το 2005, η Ελλάδα έχει προβεί σε ενέργειες που αφορούν την παύση λειτουργίας και την αποκατάσταση πολλών παράνομων χωματερών και τη δημιουργία κατάλληλου συστήματος διαχείρισης αποβλήτων. Η Ε.Ε. έχει συγχρηματοδοτήσει τα περισσότερα από τα έργα αυτά.

Σύμφωνα με το αρχικό χρονοδιάγραμμα, μέχρι το τέλος του 2008 έπρεπε να έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας και να έχουν αποκατασταθεί όλες οι παράνομες χωματερές.

Τον Απρίλιο του 2009 εστάλη στην Ελλάδα προειδοποιητική επιστολή, η οποία υπενθύμιζε τις υποχρεώσεις της. Ωστόσο, σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, εξακολουθούν να λειτουργούν περίπου 316 παράνομες χωματερές και 429 βρίσκονται ακόμα σε διαδικασία αποκατάστασης. Συνεπώς, η Επιτροπή απευθύνει συμπληρωματική προειδοποιητική επιστολή. Εφόσον οι ελληνικές αρχές δεν ενεργήσουν σε διάστημα 2 μηνών, η Επιτροπή θα προσφύγει στο Δικαστήριο και θα ζητήσει την επιβολή χρηματικού προστίμου.

Επίσης, η Επιτροπή απειλεί την Ελλάδα με παραπομπή στο Ευρωδικαστήριο, στέλνοντας προειδοποιητική επιστολή (δεύτερο και τελευταίο προδικαστικό στάδιο) διότι δεν έχει υποβάλει σχέδιο για τη διαχείριση των λεκανών απορροής, όπως προβλέπει η νομοθεσία για τα ύδατα.

Η οδηγία για τα ύδατα υποχρεώνει τα κράτη-μέλη να προστατεύουν και να αποκαθιστούν το σύνολο των υπόγειων και των επιφανειακών υδάτων (ποταμοί, λίμνες, κανάλια και παράκτια ύδατα) ώστε να είναι σε «καλή κατάσταση», το αργότερο μέχρι το 2015.

Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 29 Οκτωβρίου 2010

 

ΤΟ ΒΑΤΟΠΕΔΙ ΤΗΣ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

ΝΕΑ ΤΡΟΠΗ ΣΤΗ ΔΙΑΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΗΕΣ

Το «χρυσόβουλο» του υπουργείου

Ενώ στη Βουλή φουντώνει η συζήτηση για το Βατοπέδι, ορισμένες άλλες ιερές αγοραπωλησίες βρίσκονται στον αέρα. Η Μητρόπολη του Βόλου αντικρούει την τοπική Κτηματική Υπηρεσία και υπεραμύνεται της επένδυσης στην περιοχή Νηές.

Εκεί που πιστεύαμε ότι με την απόφαση της τοπικής Κτηματικής Υπηρεσίας του Βόλου θα δινόταν ένα τέλος στην υπόθεση που δίκαια ή άδικα έχει ονομαστεί «Βατοπέδι της Μαγνησίας», το ζήτημα αναζωπυρώνεται. Η τοπική Μητρόπολη αντεπιτίθεται θεωρώντας ότι ορθώς προχώρησε στην πώληση σε ιδιώτες εκτάσεων της Μονής Ξενιάς στην περιοχή Νηές και αντικρούει το πόρισμα της τοπικής Κτηματικής Υπηρεσίας, το οποίο αποδίδει πίσω στο δημόσιο αυτές τις εκτάσεις (βλ. σχετ. δημοσίευμα του «Ιού», 25.4.10). Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το ΣΔΟΕ εισβάλλει την περασμένη βδομάδα στο γραφείο του διευθυντή της Κτηματικής Υπηρεσίας του Βόλου για έλεγχο, μετά από δύο ανώνυμες και μια επώνυμη καταγγελία εναντίον του.

Θυμίζουμε ότι η επίμαχη έκταση προοριζόταν από τους ιδιώτες αγοραστές για μεγάλες τουριστικές εγκαταστάσεις και γήπεδα γκολφ, ενώ στην πορεία συνδέθηκε με την ανάθεση της τέλεσης των Μεσογειακών Αγώνων στο Βόλο και τη Λάρισα. Πρόσθετο ενδιαφέρον για τα μέσα ενημέρωσης απέκτησε η υπόθεση όταν έγινε γνωστό ότι η εταιρεία που αγόρασε τις επίμαχες εκτάσεις ανήκε στον Μίλτο Καμπουρίδη, κουνιάδο του γιου της Ντόρας Μπακογιάννη, ενώ επικεφαλής της επιτροπής διεκδίκησης των Μεσογειακών του 2013 ήταν ο Ισίδωρος Κούβελος. Για την υπόθεση έχουμε δημοσιεύσει εκτενή ρεπορτάζ (12 και 19.7.09), και έχουμε φιλοξενήσει τις απόψεις του Μητροπολίτη, του εκπροσώπου των αγοραστών και του κ. Κούβελου (19.7.09). Οπως διαπιστώσαμε κατά τη δημοσιογραφική έρευνα, η πλευρά της Μητρόπολης ανακάλυπτε κάθε φορά κάποιο νέο «λαγό» για να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς της. Οταν αμφισβητήθηκαν οι τίτλοι των συγκεκριμένων εκτάσεων, «ανακαλύφτηκαν» κάποιοι «οθωμανικοί τίτλοι» (ταπιά) στο Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής. Και όταν αποκαλύψαμε ότι το Τουρκικό Προξενείο δεν έχει ιδέα και ότι είναι τουλάχιστον άκομψη η ανάμιξή του σε μια εσωτερική υπόθεση που έμμεσα αγγίζει την υπουργό Εξωτερικών, τότε η Μητρόπολη ανακάλυψε για στήριγμα ένα νέο «στοιχείο», το έγγραφο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης 105466/3811/14-8-09.

Τις σημερινές απόψεις της Μητρόπολης Δημητριάδος φιλοξενούμε στην τρίτη σελίδα του «Ιού». Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτό το έγγραφο, όπως ρητά αναφέρει, αποτελεί απάντηση στους βουλευτές Μιχάλη Καρχιμάκη και Γρηγόρη Νιώτη, οι οποίοι στις 14.7.09 κατέθεσαν στη Βουλή το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ του «Ιού» («Μετά τα χρυσόβουλα τα ταπιά», 12.7.09). Δηλαδή το έγγραφο αυτό του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης ήρθε να σφραγίσει εκ των υστέρων τις αγοραπωλησίες στις Νηές μετά τις αποκαλύψεις του Τύπου.

Για το έγγραφο αυτό του υπουργείου ζητήσαμε τη γνώμη του Μιχάλη Καρχιμάκη, ο οποίος είχε τότε καταθέσει το δημοσίευμα, αλλά σήμερα είναι ο αρμόδιος υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης. Τη σχετική του δήλωση φιλοξενούμε σε διπλανές στήλες. Επικοινωνήσαμε και με τον προκάτοχό του και βουλευτή σήμερα της Νέας Δημοκρατίας Κώστα Κιλτίδη. Ο κ. Κιλτίδης διέψευσε ότι χειρίστηκε ποτέ την υπόθεση αυτή, διότι ουδέποτε είχε σχέση με την πολιτική γης του υπουργείου και ασκούσε μόνο τη δασική πολιτική. Οταν του θέσαμε υπόψη το επίμαχο έγγραφο, το οποίο συντάχθηκε από τη διεύθυνση δασικής πολιτικής του υπουργείου, τότε ο κ. Κιλτίδης μας ενημέρωσε ότι από τον Ιανουάριο του 2009 ασχολιόταν μόνο με την αλιεία και η δασική πολιτική είχε περάσει στην αρμοδιότητα του υπουργού κ. Χατζηγάκη.

Ασαφείς και ανίσχυροι τίτλοι

Οσα ακολουθούν, στηρίζονται στην πρόσφατη γνωμάτευση που συνέταξε ο δικηγόρος Γιώργος Λωρίτης για λογαριασμό της «Περιβαλλοντικής Πρωτοβουλίας Μαγνησίας». Επειδή το ζήτημα έχει περίπλοκες νομικές πλευρές, ο κ. Λωρίτης επιχειρεί μια περιοδολόγηση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της επίμαχης έκτασης. Στο τέλος της μελέτης του αναλύει το επίμαχο έγγραφο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, το οποίο επικαλείται τώρα η Μητρόπολη:

1794-1896: "Ολα τα έγγραφα των ετών αυτών όπως δικαστικές αποφάσεις κλπ. αναφέρονται σε έκταση που τα σύνορά της είναι ασαφή και προφανώς διαφέρουν από αυτά της σημερινής επίμαχης έκτασης και έτσι τα έγγραφα αυτά είναι άσχετα με την παρούσα υπόθεση. Αυτό το κατέδειξα και προ μηνών στα σχετικά ρεπορτάζ του «Ιού της Κυριακής» στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (12 και 19.7.09) και το αποδεικνύει και το πόρισμα με σχετική τεχνική έκθεση μηχανικού της υπηρεσίας. Ας υπάρξει ανταπάντηση με αντιπαραβολή των ορίων της επίμαχης έκτασης με τα όρια που αναφέρονται στα παλαιά αυτά έγγραφα για φανεί εάν συμπίπτουν ή όχι".

1933: "Το επικαλούμενο Προεδρικό Διάταγμα δεν λέει ότι αναγνωρίζει κυριότητα στο μοναστήρι. Κι αν το έλεγε, θα ήταν ανίσχυρο, γιατί δεν υπήρχε σχετική εξουσιοδότηση Νόμου που να το επιτρέπει αυτό. Κι αν υπήρχε, και πάλι θα ήταν ανίσχυρο, διότι δεν αναφέρει καθόλου όρια για την εκεί αναφερόμενη έκταση. Ενα οποιοδήποτε Π.Δ., με οποιοδήποτε περιεχόμενο, δεν είναι πασπαρτού για οποιαδήποτε έκταση οπουδήποτε στην Ελλάδα. Το πόρισμα ορθώς αποφαίνεται ότι «....Δεν έγινε δυνατόν, ούτε καν να συνδεθεί με την επίδικη έκταση, αφού άλλωστε δεν περιγράφονται ούτε κατά προσέγγιση τα όριά του....». Ας υπάρξει ανταπάντηση Α) με αντιπαραβολή των ορίων της επίμαχης έκτασης με τα όρια που αναφέρονται (εάν αναφέρονται) στο Π.Δ. για φανεί εάν συμπίπτουν ή όχι Β) με αναφορά του σημείου του Π.Δ. όπου αναγνωρίζεται η κυριότης του μοναστηριού και Γ) να αναφέρεται ο Νόμος που περιέχει σχετική εξουσιοδότηση, αφού είναι νομικά δεδομένο ότι ένα Π.Δ. από μόνο του (δηλ. χωρίς νομοθετική εξουσιοδότηση) δεν έχει την εξουσία για τίποτε".

"Συνεπώς κατά το 1933 το μοναστήρι με τους ανωτέρω επικαλούμενους τίτλους δεν έχει την επίμαχη έκταση στην κυριότητά του. Ηδη όμως από το 1915 απαγορεύεται η χρησικτησία κατά του ελληνικού δημοσίου και έτσι μόνο με νόμιμη παραχώρηση από το ελληνικό δημόσιο θα μπορούσε το μοναστήρι να αποκτήσει κυριότητα στην επίμαχη έκταση. Τέτοια όμως παραχώρηση δεν την επικαλείται κανένας! Οποιοδήποτε μεταγενέστερο έγγραφο, εφόσον δεν αποτελεί (που δεν αποτελεί) νόμιμη παραχώρηση από το ελληνικό δημόσιο προς το μοναστήρι είναι αδιάφορο ως ατελέσφορο. Μάλιστα για το δασικό και λιβαδικό τεμάχιο από την επίμαχη έκταση , αυτό ανήκει στο ελλ. δημόσιο και διότι δεν τηρήθηκε η διαδικασία του Β.Δ. της 17.11.1836 «περί ιδιωτικών δασών» και του Β.Δ. της 3/12-12.1833 για τις λιβαδικές εκτάσεις.

Παρόλα αυτά, θα ακολουθήσω τη χρονική αλληλουχία, διότι και οι μεταγενέστεροι επικαλούμενοι τίτλοι είναι μη νόμιμοι και πάσχουν και εξ άλλων λόγων".

Η μεταπολεμική περίοδος


1952-1959: "Εμφανίζεται το ελληνικό δημόσιο να παίρνει από το μοναστήρι εκτάσεις που αληθώς δεν ανήκουν στο μοναστήρι αφού μέχρι το 1933 το μοναστήρι δεν είχε τίποτε και μετά δεν απέκτησε τίποτε. Αρα το ελληνικό δημόσιο εξαγόρασε ...δικές του εκτάσεις. Αυτή όμως η εξαγορά δίνει στο ελληνικό δημόσιο κυριότητα που ...ήταν ήδη δική του και δεν δίνει κυριότητα στο μοναστήρι. Ο χάρτης διανομής του 1958 που επικαλείται η ανωτέρω απάντηση είναι ανυπόγραφος και συνεπώς είναι ανυπόστατος. Ο κτηματολογικός πίνακας διανομής του 1958 που επικαλείται η ανωτέρω απάντηση είναι «φάντασμα», αφού δεν συνδέεται με κανένα άλλο δημόσιο έγγραφο και δεν βγάζει νόημα, αφού δεν συνδέεται με κανένα τοπογραφικό διάγραμμα ούτε περιγράφει όρια. Ούτως ή άλλως οι ίδιοι οι συμβαλλόμενοι στα δικά τους 10 συμβόλαια δεν επικαλούνται αυτά τα έγγραφα αλλά αντιθέτως επικαλούνται τον χάρτη αποτυπώσεως του 1954 (που είναι νομίμως υπογεγραμμένος) και τον κτηματολογικό πίνακα του 1954 που είναι και τα δύο αυτά έγγραφα συνδεδεμένα και με άλλα δημόσια έγγραφα και μεταξύ τους και μέσω του χάρτη περιέχουν και όρια και λένε ότι το ελληνικό δημόσιο από τις δικές του εκτάσεις εξαγοράζει όλες πλην 1.358 στρ., δηλαδή κι αν είχε κάτι το μοναστήρι πάντως του έμειναν μόνο 1.358 στρ."

"Ομως το μοναστήρι δεν είχε τίποτε και αυτά τα 1.358 στρ. δεν γίνονται μοναστηριακά μόνο και μόνο επειδή το ελληνικό δημόσιο δεν τα εξαγόρασε από το μοναστήρι. Η έλλειψη «παράλογης εξαγοράς» από το μοναστήρι δεν συνιστά νόμιμη μεταβίβαση στο μοναστήρι! Και πάλι το μοναστήρι δεν έχει τίποτε".

1980: "Το 1980, με ένα και μοναδικό συμβόλαιο (υπ' αρ. 6920/1980 δωρητήριο συμβόλαιο), το μοναστήρι, δηλαδή η Ι. Μονή Ξενιάς φέρεται να δωρίζει στην Ι.Μ. Δημητριάδος έναν ελαιώνα 1.358 στρ. Την έκταση αυτή το μοναστήρι δηλώνει ότι την έχει με χρησικτησία και όχι με τα έγγραφα της 10ετίας του 1950. Τα σύνορα αυτής της έκτασης δεν εφαρμόζονται πουθενά στις Νηές. Το μοναστήρι όμως είπαμε ότι δεν είχε (νομίμως) καμία έκταση στην περιοχή και συνεπώς ούτε και η Ι.Μ. Δημητριάδος δεν αποκτάει τίποτε. Ούτως ή άλλως το συμβόλαιο αυτό είναι και τυπικά άκυρο λόγω τυπικών ελλείψεων".

1987-1988: "Η Ι. Μονή Ξενιάς συμβλήθηκε με το ελληνικό δημόσιο και η σχετική σύμβαση που έγινε σε εφαρμογή του Ν. 1700/1987 κυρώθηκε με το Ν. 1811/1988 και έτσι οτιδήποτε κι αν είχε η Ι. Μονή Ξενιάς μεταβιβάσθηκε στο ελληνικό δημόσιο. Συνεπώς και πάλι το μοναστήρι ή η Ι.Μ. Δημητριάδος δεν έχουν τίποτε στις Νηές".

1990: "Η Ι. Μονή Ξενιάς και η Ι.Μ. Δημητριάδος επαναλαμβάνουν το άκυρο δωρητήριο του 1980 αλλά και πάλι η Ι.Μ. Δημητριάδος δεν αποκτάει τίποτε Α) διότι το μοναστήρι δεν είχε τίποτε για να δωρήσει και Β) διότι κι αν είχε, ήδη, ο,τιδήποτε κι αν είχε, περιήλθε στο ελληνικό δημόσιο με την ανωτέρω σύμβαση του 1988".

2006-2007: "Η Ι.Μ. Δημητριάδος (πωλήτρια) το 2006-7 μεταβίβασε με 10 συμβόλαια (πωλήσεις ή μακροχρόνιες μισθώσεις) στην εταιρία «Golfing Developments Μελετητική Κατασκευαστική Α.Ε.» (αγοράστρια) τεμάχια μιας έκτασης συνολικού εμβαδού 3.000 στρ. περίπου. Στα συμβόλαια αυτά οι ίδιοι οι συμβαλλόμενοι αναγράφουν ότι το κάθε μεταβιβαζόμενο τεμάχιο προέρχεται από την μεγαλύτερη έκταση των 1.358 στρ. που είχε αποκτήσει η πωλήτρια από την Ι. Μονή Ξενιάς με το υπ' αρ. 6920/1980 δωρητήριο συμβόλαιο. Με ένα και μόνο συμβόλαιο (υπ' αρ. 39642/2006) μεταβιβάζονται 1.601 στρ. ως προερχόμενα από την μεγαλύτερη έκταση των ...1.358 στρ. Αυτά τα μνημονεύει και το πόρισμα. Δεν εξηγείται πώς γίνεται από 1.358 στρ. να «βγαίνουν» τεμάχια που στο σύνολό τους να ανέρχονται σε 3.000 στρ. περίπου και πώς το 1.358 είναι μεγαλύτερο από το 1.601. Και πάλι η Ι.Μ. Δημητριάδος δεν έχει τίποτε και η αγοράστρια εταιρία δεν αποκτάει τίποτε".

2010: "Η Κτηματική Υπηρεσία Μαγνησίας δηλώνει απλώς αναρμόδια για τις δασικές εκτάσεις αλλά αποφαινόμενη για τον ελαιώνα των 1.358 στρ. ότι οι επικαλούμενοι τίτλοι των συμβαλλομένων δεν είναι νόμιμοι και αφού τους ίδιους τίτλους επικαλούνται και για τις δασικές εκτάσεις τότε κατά λογική αναγκαιότητα το πόρισμα ισχύει και για τις δασικές εκτάσεις, δηλαδή τελικά για ολόκληρη την επίμαχη έκταση των 3.000 στρ".

Για τους ισχυρισμούς της Μητρόπολης

"Στην ανακοίνωση της Μητρόπολης γίνεται ειδική μνεία στο υπ' αρ. πρ. 105466/3811/14-8-09 έγγραφο του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και ότι δήθεν το έγγραφο αυτό αναγνωρίζει την επίμαχη έκταση υπέρ των συμβαλλομένων στα ανωτέρω 10 συμβόλαια. Όμως: Στην 1η σελίδα στην 2η παρ. το έγγραφο αναφέρεται στο επίμαχο «δάσος Νηές-Χλωμόν του δήμου Σούρπης» και εμμέσως πλην σαφώς ταυτίζει αυτό το δάσος με την επίμαχη έκταση των 3.000 στρ. περίπου, αποφαινόμενο ότι είναι ιδιόκτητο, ανήκον στην Ι.Μονή Ξενιάς. Ομως, όπως ειπώθηκε πιο πάνω, οι δύο εκτάσεις δεν ταυτίζονται και οι μνημονευόμενες παλιές δικαστικές αποφάσεις αναφέρονται σε άλλα, εντελώς διαφορετικά, όρια. Σε ποια στοιχεία βασίζεται ο συντάκτης του εγγράφου και ταυτίζει τις δύο εκτάσεις;"

"Στην 1η σελίδα, 2η παρ. το έγγραφο αναφέρεται σε «δάσος Νηές-Χλωμόν του δήμου Σούρπης» ενώ αντίθετα στη 2η σελίδα, 4η παρ. αναφέρεται σε «εκτάσεις γεωργικώς καλλιεργούμενες». Με βάση ποια θεωρία περί δασών ο συντάκτης του εγγράφου ταυτίζει το «δάσος» με «εκτάσεις γεωργικώς καλλιεργούμενες»; Γιατί δεν ανησύχησε (και δεν επιλήφθηκε σχετικά) από τη διαφαινόμενη παράνομη μετατροπή μέρους του δάσους σε «εκτάσεις γεωργικώς καλλιεργούμενες»;"

"Ο νόμος 998/1979 άρθρο 72 προβλέπει ρητά ότι προκειμένου να μεταβιβασθεί ιδιωτικό δάσος ή δασική έκταση το κράτος έχει «δικαίωμα προτιμήσεως» άνευ τηρήσεως του οποίου είναι ακυρωτέα η μεταβίβαση και ορίζει το άρθρο αυτό και ποινικές κυρώσεις για όσους δεν συμμορφώνονται. Ο συντάκτης του εγγράφου αφού επιλαμβάνεται με το ανωτέρω έγγραφο περί «δάσους» και περί μεταβιβάσεως αυτού, ήλεγξε εάν τυχόν παρακάμφθηκε παρανόμως το δικαίωμα προτιμήσεως του δημοσίου; Επιμελήθηκε της τυχόν υπάρξεως ποινικών ευθυνών των παρανομούντων; Θα επιμεληθεί σχετικώς, έστω τώρα που εμείς του υπενθυμίζουμε την ύπαρξη του ανωτέρω νόμου;"

"Στη 2η σελίδα στην 4η παρ. από το τέλος το έγγραφο αναφέρεται σε «μη απαλλοτριωθείσες εκτάσεις» μεταξύ των οποίων συγκαταλέγει και το τεμάχιο Νο 10 (εκτάσεως 1.362 στρ.) του Κτηματολογικού Πίνακα του 1954 και ότι (υπονοείται γι' αυτό το λόγο) το Υπουργείο αυτές τις εκτάσεις τις «διαχειρίζεται ως ιδιωτικές» δηλ. ως ανήκουσες (παραμένουσες ή αλλιώς «μη παραχωρηθείσες») στο μοναστήρι. Έτσι όμως ο συντάκτης του εγγράφου «παραμορφώνει» το έγγραφο αυτό (Κτηματολογικό Πίνακα του 1954) εις βάρος των συμφερόντων του δημοσίου αφού εμφανίζει και τα 1362 στρ. ως ανήκοντα στο μοναστήρι , ενώ η αλήθεια είναι ότι στον Κτηματολογικό Πίνακα του 1954 (όπως και σε άλλα δημόσια έγγραφα) το τεμάχιο Νο 10 αναφέρεται ως «απαλλοτριωθέν» («παραχωρηθέν»), δηλαδή ως περιελθόν στο δημόσιο!"

"Στη 2η σελίδα στην 3η παρ. από το τέλος αναφέρεται απλώς ότι το μοναστήρι έχει συμβληθεί στη σύμβαση του Ν. 1700/1987 («νόμος Τρίτση») επικυρωθείσα με το Ν. 1811/1988 και τίποτε περισσότερο, δηλαδή χωρίς να μνημονεύεται το τι σημαίνει αυτή η σύμβαση. Ετσι όμως αποσιωπά και αποκρύπτει την αλήθεια, εις βάρος των συμφερόντων του δημοσίου, αφού έτσι αφήνει σε ισχύ τα ανωτέρω, ότι δηλαδή οι εκτάσεις αυτές ήταν του μοναστηριού («διαχειρίζονται ως ιδιωτικές»), ενώ η αλήθεια είναι ότι, αφού το μοναστήρι είχε συμβληθεί στο «νόμο Τρίτση», τότε με την σύμβαση αυτή (βάσει του σχετικού νόμου) περιήλθαν στο δημόσιο οι ανωτέρω εκτάσεις και συνεπώς κακώς το υπ. Γεωργίας τις «διαχειρίζεται ως ιδιωτικές», όπως άλλωστε ορίζουν και σωρεία παλαιότερων εγγράφων παλαιότερων υπουργών Γεωργίας που ορίζουν ρητά (διαφυλάσσοντας τα συμφέροντα του δημοσίου) ότι με το «νόμο Τρίτση» οι μοναστηριακές εκτάσεις έχουν «ήδη» περιέλθει στο δημόσιο και οι υπηρεσίες του υπ. Γεωργίας πρέπει να εκδίδουν πρωτόκολλα αποβολής εναντίον όσων τις καταπατούν, και όχι βέβαια να τις «διαχειρίζονται ως εκτάσεις κυριότητος των καταπατητών»! Γιατί ο συντάκτης του εγγράφου αλλάζει πλεύση και μάλιστα παραβιάζοντας τον νόμο του κράτους (νόμο Τρίτση);"

"Στην τελευταία παράγραφο το υπ. Αγρ. Ανάπτυξης επιφυλάσσεται μόνο για τυχόν παραβάσεις της δασικής νομοθεσίας και όχι και της νομοθεσίας «περί ιδιοκτησίας». Ομως το υπ. Αγρ. Ανάπτυξης (απλώς και μόνο η Διευθύντρια της οικείας Διεύθυνσης που υπογράφει μόνη της το έγγραφο) δεν διευκρινίζει με το έγγραφο αυτό εάν θεωρεί εαυτό αρμόδιο να αποφαίνεται (δεσμευτικά για το κράτος) περί του ιδιοκτησιακού καθεστώτος της επίμαχης έκτασης ούτε το ποιές έννομες συνέπειες απορρέουν από το έγγραφο αυτό! Αλλωστε (μάλλον τεχνηέντως) αποφεύγει να αποφανθεί ευθέως και ρητά περί του ποιός είναι ο ιδιοκτήτης της εκτάσεως αυτής και αναφέρει ότι το υπ. Αγρ. Ανάπτυξης «διαχειρίζεται ως ιδιωτική» την έκταση αυτή! Τι σημαίνει όμως «διαχειρίζεται» (που ο τοπικός Τύπος και οι συμβαλλόμενοι πομπωδώς ερμηνεύουν ως «ανήκουν στην κυριότητα των ιδιωτών»); Θα μας το διευκρινίσει έστω τώρα ο συντάκτης του εγγράφου; Επιφυλάσσεται ή όχι το υπ. Αγρ. Ανάπτυξης ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων του δημοσίου; Εχει την εξουσία να παραιτείται τυχόν δικαιωμάτων του δημοσίου; Εχει την εξουσία να αναγνωρίζει υπέρ ιδιωτών δικαιώματα κυριότητος επί ιδιωτικών δασών; Ορίζει ή όχι το άρθρο 72 του ανωτέρω νόμου περί ελέγχου υπάρξεως «αδιαμφισβήτητων τίτλων» των ιδιωτών και ελλείψει τούτων περί παραπομπής του ιδιοκτησιακού θέματος στο Συμβούλιο Ιδιοκτησίας Δασών; Διαπίστωσε μήπως ο συντάκτης του εγγράφου την ύπαρξη αδιαμφισβήτητων τίτλων; Και εάν ναι, τότε ποιοί είναι αυτοί οι τίτλοι αφού ούτε οι συμβαλλόμενοι-ιδιώτες δεν τους έχουν προβάλει (αδιαμφισβήτητους!) μέχρι σήμερα; Ποιός και γιατί εξυπηρετείται από το έγγραφο αυτό και γιατί παρουσιάζονται διαστρεβλωμένα στοιχεία;"

 

«Να απαντήσει η Νέα Δημοκρατία»

Από τον υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Μιχάλη Καρχιμάκη ζητήσαμε την επίσημη κυβερνητική άποψη για το έγγραφο του υπουργείου που επικαλείται σήμερα η Μητρόπολη Δημητριάδος:

«Επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ οι τότε αρμόδιοι υφυπουργοί Γεωργίας με σειρά εγγράφων είχαν αποσαφηνίσει το θέμα παρόμοιων περιπτώσεων διαφυλάσσοντας τα συμφέροντα του ελληνικού δημοσίου. Το επίμαχο έγγραφο με αρ. πρ. 105466/3811/14-8-2009 της Γενικής Διεύθυνσης Προστασίας Δασών εκδόθηκε επί κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας και έρχεται σε αντίθεση με τα προηγούμενα έγγραφα επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Συνεπώς ας κληθεί η Νέα Δημοκρατία και οι τότε εκπρόσωποί της στην πολιτική ηγεσία του ΥΠΑΑΤ, να απαντήσουν γιατί εκδόθηκε ένα έγγραφο (από υπηρεσία αναρμόδια να αποφαίνεται για το ιδιοκτησιακό) εις βάρος των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου (που έπρεπε να υπερασπίζεται), δηλαδή ένα έγγραφο που αναγνωρίζει την κυριότητα στους ιδιώτες, ενώ η αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία Μαγνησίας αποφαίνεται ότι η κυριότητα ανήκει στο ελληνικό δημόσιο και ενώ η μέχρι τώρα στάση του Υπουργείου ήταν αντίθετη, δηλαδή υπέρ των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου!»



Η άποψη της Μητρόπολης

Μετά την αποκάλυψη στον τοπικό Τύπο της εισήγησης του Προϊσταμένου της Κτηματικής Υπηρεσίας του Νομού Μαγνησίας, σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εκκλησιαστικής έκτασης στις Νηές Μαγνησίας, στην οποία αναφέρεται ότι η έκταση αυτή ανήκει ολόκληρη στο Δημόσιο, η Μητρόπολη Δημητριάδος επανέρχεται στο ζήτημα και υποστηρίζει ότι με το έγγραφο αυτό δεν αλλάζει τίποτα:

«Από την ανάγνωση του κειμένου αυτού προκύπτει ότι δεν ασχολείται με τη δασική έκταση της Εκκλησίας, για την οποία θεωρεί ότι υπάγεται στην αρμοδιότητα του υπουργείου Γεωργίας, αλλά μόνο με τη γεωργική έκταση, την οποία όμως εσφαλμένα συνδέει με τη δασική, καθώς αναφέρεται ότι δήθεν στον τίτλο ιδιοκτησίας της Εκκλησίας τα στρέμματα είναι 1.358 ενώ εκμισθώνονται ή πωλούνται 2.903 στρέμματα.

Στο σημείο αυτό φαίνεται καθαρά ότι ο συντάκτης του κειμένου δεν αντιλήφθηκε ότι το σχετικό συμβόλαιο αναφέρεται μόνο στη γεωργική έκταση και όχι στη δασική, της οποίας το εμβαδόν πρέπει να προστεθεί στο εμβαδόν της γεωργικής , ώστε να εξαχθεί το συνολικό εμβαδόν της ιδιοκτησίας της Εκκλησίας.

Εξάλλου το έγγραφο αυτό, που αποτελεί μια απλή εισήγηση και όχι οριστική απόφαση, την οποία θα λάβει το γνωμοδοτικό συμβούλιο, δεν λαμβάνει υπόψη του καθόλου τα διοικητικά έγγραφα και τις δικαστικές αποφάσεις τις οποίες προσκομίσαμε και καλύπτουν το χρονικό διάστημα από το έτος 1794 μέχρι και το έτος 2006, δεν λαμβάνει υπόψη του ούτε το προεδρικό διάταγμα του ελληνικού κράτους του έτους 1933, για το οποίο μάλιστα με έκπληξη διαβάσαμε ότι δήθεν δεν αποτελεί απόδειξη (αν είναι δυνατόν να μην θεωρείται απόδειξη προεδρικό διάταγμα του ελληνικού κράτους) και τέλος αναφέρεται ότι δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα ούτε από τοπογραφικά διαγράμματα, που το υπουργείο Γεωργίας συνέταξε σε ανύποπτο χρόνο (αν δεν μπορούν να εφαρμοστούν στο έδαφος ούτε συνταχθέντα από κρατικούς υπαλλήλους τοπογραφικά διαγράμματα με βάση τα οποία συντάχθηκε κτηματολογικός πίνακας, εύλογα πρέπει να θεωρήσει κανείς , ότι υπάρχει πλήρης ανασφάλεια για όλες τις ιδιοκτησίες).

Τέλος η εισήγηση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις απόψεις του υπουργείου Γεωργίας, όπως αυτές εκφράζονται στο με αριθμό πρωτ. 105466/3811/14-8-2009 έγγραφο του υπουργείου Γεωργίας. Στο έγγραφο αυτό αναγνωρίζεται αναμφισβήτητα η ιδιοκτησία της Εκκλησίας και γίνεται αναφορά σε όλες τις δικαστικές αποφάσεις και διοικητικά έγγραφα, που υπάρχουν στο αρχείο του και δικαιώνουν την Εκκλησία, καθώς το υπουργείο Γεωργίας ήταν εκείνο που είχε την αρμοδιότητα της εποπτείας της έκτασης αυτής καθώς δεν ήταν αστική αλλά αγροτική και δασική.

Ωστόσο ο συντάκτης του κειμένου παραγνώρισε ή δεν έλαβε καθόλου υπόψη του τις απόψεις αυτές (μολονότι μόνο το υπουργείο Γεωργίας είχε πλήρη γνώση της υποθέσεως) και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δήθεν η έκταση ανήκει στο δημόσιο, γιατί δήθεν δεν μπόρεσε να εφαρμόσει τους τίτλους ιδιοκτησίας της Εκκλησίας και τα κρατικά τοπογραφικά διαγράμματα στο έδαφος.

Επειδή επομένως η εισήγηση αυτή του Προϊστάμενου της Κτηματικής Υπηρεσίας είναι απολύτως εσφαλμένη, αβάσιμη και αναιτιολόγητη, καθώς δεν έλαβε υπόψη του κρίσιμα στοιχεία που τέθηκαν στη διάθεσή του, θα προχωρήσουμε αμέσως στις προβλεπόμενες από το νόμο δικαστικές και διοικητικές προσφυγές.

Συνημμένα υποβάλλουμε χρονολογικό πίνακα των στοιχείων που αποδεικνύουν το ιδιοκτησιακό δικαίωμα της Εκκλησίας στην εν λόγω έκταση, το κτηματολογικό διάγραμμα του έτους 1958 και τον κτηματολογικό πίνακα του έτους 1959, στον οποίο περιγράφεται αναλυτικά ολόκληρη η ιδιοκτησία της Εκκλησίας.

Τέλος, δεν μπορούμε να μην σχολιάσουμε το γεγονός, πως ενώ η Μητρόπολις μέχρι και τη Δευτέρα 19.4.2010 αναζήτησε επανειλημμένα διά του πληρεξουσίου δικηγόρου της το σχετικό έγγραφο στην κτηματική Υπηρεσία του Νομού Μαγνησίας και έλαβε την απάντηση, ότι για να λάβει αντίγραφο θα πρέπει να δοθεί άδεια στον Προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας από την Προϊστάμενη του Αρχή, ξαφνικά είδε να δημοσιεύεται η εισήγηση σε εφημερίδα συνοδευόμενη από σχόλια της οικολογικής οργάνωσης Εν Δράσει».

Στους ισχυρισμούς αυτούς της Μητρόπολης απαντά ο δικηγόρος Γιώργος Λωρίτης, τις απόψεις του οποίου φιλοξενούμε στις διπλανές στήλες.

 

 

Ελευθεροτυπία, 16/5/2010

Παγασητικός

Η ρύπανση του βυθού του Παγασητικού

Την περασμένη Κυριακή είχαμε αναφερθεί στους επιφανειακούς ρύπους που παρατηρούνται και στον κλειστό κόλπο του Παγασητικού εξ' υπαιτιότητάς μας. Σήμερα θα αναφερθούμε στις ρυπάνσεις του βυθού του.

Μερικοί διαδίδουν είτε σκόπιμα είτε από αφέλεια ότι η θάλασσα με τα ρεύματά της, το αλάτι και το ιώδιο που περιέχει, τάχα εξαφανίζει τα  σκουπίδια. Έτσι έχει υπολογιστεί ότι για μια μόνο ημέρα, αλλά και κάθε ημέρα, ρίχνονται στις θάλασσες του πλανήτη μας συνολικά 17000 τόνοι σκουπιδιών! Η δική μας θάλασσα, η Μεσόγειος είναι μια ημίκλειστη θάλασσα που τα νερά της ανανεώνονται από τον Ατλαντικό ωκεανό κάθε 80 χρόνια! Ο Παγασητικός μας είναι ένας κλειστός κόλπος που διατηρεί τα νερά του κατά 80% και πλέον και έτσι δύσκολα ανανεώνεται η θάλασσά του. Είναι λάθος λοιπόν να πιστεύουμε ότι η θάλασσα εξαφανίζει τα σκουπίδια. Η αλήθεια είναι ότι για πολύ καιρό δεν εξαφανίζει τίποτε. Γι'αυτό μας επιστρέφει μερικά δείγματα στις παραλίες.

Άλλοι πιστεύουν λαθεμένα ότι τα σκουπίδια που βούλιαξαν δεν είναι τόσο επικίνδυνα διότι τάχα λιώνουν από την άμμο των βυθών σαν βουλιάξουν. Η αλήθεια όμως είναι ότι όχι μόνο δεν λιώνουν αλλά νεκρώνουν κιόλας την ζωή στον βυθό.

Αλλά και όσα σκουπίδια επιπλέουν, όπως οι πλαστικές σακούλες, τα μπουκάλια και τα αστραφτερά αλουμινένια κουτιά κάνουν μεγάλη ζημιά στα θαλασσοπούλια, τα δελφίνια, τις φώκιες, τις χελώνες κ.λ.π. που ξεγελιούνται, τα εκλαμβάνουν για τροφή που τους χαρίσαμε και έτσι στην προσπάθειά τους να τα καταπιούν τραυματίζονται ή πνίγονται με μαρτυρικό θάνατο. Αλλά και πολλές εξωλέμβιες έχασαν πρόωρα από υπερθέρμανση όταν και  μια ακόμη από τις άφθονες πλαστικές σακούλες αποφράξουν τις θυρίδες υδρόψυξής τους.

Το ίδιο ζημιά στην ναυσιπλοΐα και όχι μόνο, κάνει και η αλόγιστη νοοτροπία ορισμένων μόνο ψαράδων να φουντάρουν με αυτοσχέδιες προσωρινές άγκυρες για τις λάμπες των γρι-γρι τους, με αφρωτό σχοινί και νάιλον σακούλες γιομάτες πέτρες. Σαν τελειώσουν το ψάρεμά τους κόβουν το σχοινί από την επιφάνεια και τις εγκαταλείπουν στον βυθό με αποτέλεσμα και ρύπανση αλλά και προβλήματα στην ναυσιπλοΐα.

Με τις συχνές επισημάνσεις ευελπιστούμε ότι κάποτε θα βελτιωθούμε και δεν θα μετατρέψουμε τους υπέροχους βυθούς μας σε υποβρύχιους σκουπιδότοπους!...

Κείμενο-Φωτογραφίες: Θεόδωρου Περράκη

Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Η Θεσσαλία στις 24/3/2010