Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

eggrafeite

10.jpg

Άρθρα τρίτων

Ενδιαφέροντα άρθρα από εξωτερικές πηγές.

Για τη Χαλκιδική

Εφημερίδα Συντακτών

29/04/2013

“Χρυσή” συμμαχία

Κοινό μέτωπο κατά των μεταλλείων χρυσού με συγκρότηση ομάδων διαχείρισης αποφάσισαν Κιλκίς, Εβρος και Χαλκιδική

 

 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Του Νίκου Φωτόπουλου

 

«Κι όλα τα δικαστήρια να περάσουν οι μπουλντόζες τους, τα σώματά μας δεν θα τα περάσουν». Κοινό μέτωπο Εβρου, Κιλκίς, Χαλκιδικής κατά των μεταλλείων χρυσού. Εννιαμελή επιτροπή με ισότιμη εκπροσώπηση των τριών περιοχών της βόρειας Ελλάδας συγκροτούν τα συντονιστικά των κατοίκων, όπως αποφάσισαν χθες σε πολύωρη συνέλευση που πραγματοποίησαν στην Ιερισσό.

 

Την πρόταση κατέθεσε ο δήμαρχος Αλεξανδρούπολης, Ευάγγελος Λαμπάκης, που συμμετείχε στη χθεσινή βόλτα των κατοίκων στον Κάκαβο και στη συνέχεια στη συνέλευση.

 

“Είμαστε στις επάλξεις”

 

Μιλώντας στην «Εφ.Συν.», δήλωσε: «Αποφασίσαμε να συγκροτήσουμε μια ομάδα διαχείρισης στην ουσία, που θα υλοποιεί τις αποφάσεις των κατά τόπους επιτροπών αγώνα και θα συντονίζει. Θα είναι εννιαμελής, προκειμένου να εκπροσωπούνται ισότιμα και οι τρεις περιοχές. Μη φαντάζεστε ότι χάφτουμε μύγες’ ούτε η “Ελντοράντο” ούτε η κυβέρνηση υπαναχώρησαν από τη διεκδίκηση του χρυσού της Θράκης. Απλώς πήγανε την επένδυση λίγο πίσω χρονικά, αλλά οι χρυσοθήρες θα επανέλθουν. Ανασυντάσσονται απλώς, επειδή δεν θέλουν πολλά μέτωπα ανοιχτά μαζί. Είμαστε, όμως, στις επάλξεις και τους περιμένουμε».

 

Σύμφωνα με τον δήμαρχο Αλεξανδρούπολης, πριν από μερικές μέρες μεγάλη εταιρία δημοσκοπήσεων πραγματοποίησε στην περιοχή έρευνα για λογαριασμό της εταιρίας χρυσού, προκειμένου να διαπιστώσει σε ποιο βαθμό οι κάτοικοι του Εβρου αντιδρούν στα μεταλλεία κι αν η διοίκηση του δήμου τα πάει καλά! «Θα περάσουμε κι εμείς στην αντεπίθεση όμως. Μια που είστε η “Εφημερίδα των Συντακτών”, σας λέω ότι ετοιμαζόμαστε, με αντιπροσωπεία της αυτοδιοίκησης, να πάμε στον Καναδά να μιλήσουμε με την κυβέρνηση και τον κόσμο εκεί για τις μεθόδους που χρησιμοποιεί η εταιρεία και την τεράστια ζημιά στο περιβάλλον. Είναι πιο ευαισθητοποιημένοι εκεί στα θέματα αυτά, και η κυβέρνηση και ο κόσμος. Το μήνυμά μας είναι πως ό,τι και να γίνει κι όλα τα δικαστήρια να χάσουμε, οι μπουλντόζες τους, τα σώματά μας δεν θα τα περάσουν».

 

Πρωτομαγιά στον Κάκαβο, το καταπράσινο βουνό της περιοχής, όπου πραγματοποιεί εργασίες υλοτόμησης η εταιρία χρυσού, αποφάσισαν να κάνουν οι κάτοικοι της Ιερισσού και των γύρω χωριών, που αντιδρούν στη λειτουργία των μεταλλείων. «Ξεχερσώνουν τον Κάκαβο. Καταστρέφουν τις ζωές μας. Καταπατούν τα δικαιώματά μας. Φτάνει πια!» αναφέρουν σε ανακοίνωσή τους οι επιτροπές αγώνα και καλούν όλο τον κόσμο να γιορτάσει την Πρωτομαγιά στο βουνό τους. Το ραντεβού είναι για τις 10 το πρωί της Τετάρτης, με προσυγκέντρωση στην Ιερισσό, στις 8.30.

 

Στο μεταξύ, έκρυθμη είναι ξανά η κατάσταση στην περιοχή, καθώς οι κάτοικοι έχουν πυκνώσει τις τελευταίες μέρες τις οργανωμένες βόλτες τους στο βουνό, όπου… όλως τυχαίως πέφτουν συνεχώς επάνω σε αστυνομικά μπλόκα! Μάλιστα, το Σάββατο δεν έλειψαν τα επεισόδια με διμοιρία των ΜΑΤ, που έκανε χρήση χημικών όταν ομάδα κατοίκων πήγε στη θέση «Καρατζάς», όπου γίνονται ξανά εργασίες από την εταιρεία.

 

Χρήση χημικών

 

Οπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι, η Αστυνομία έκανε χρήση χημικών για να τους απομακρύνει, με αποτέλεσμα ν ακολουθήσει και πάλι αναστάτωση στο χωριό, όπου άρχισαν να χτυπούν οι καμπάνες της εκκλησίας, καλώντας τον κόσμο σε επιφυλακή. Από την πλευρά της η ΕΛΑΣ διαψεύδει τους ισχυρισμούς των κάτοικων και κάνει λόγο για φθορές σ’ ένα όχημα της εταιρίας.

 

Πάντως, χθες όπως και προχθές, περισσότεροι από 300 κάτοικοι ανέβηκαν στον Κάκαβο, όπου έσπευσαν να τους συναντήσουν τρεις διμοιρίες ΜΑΤ. Ο γενικός αστυνομικός διευθυντής Κεντρικής Μακεδονίας, Βάιος Χονδρός, μίλησε με εκπροσώπους των κατοίκων και υποσχέθηκε ότι θα ελεγχθεί αν η εταιρεία δουλεύει νόμιμα ή παράνομα στο σημείο. Οι κάτοικοι, από την πλευρά τους, τόνισαν ότι η εταιρεία, παρά την προφορική εντολή που είχε λάβει από την Αστυνομία να σταματήσει τις εργασίες, συνέχιζε μέχρι προχθές το βράδυ να αποψιλώνει δένδρα.

Ανοχύρωτα τα δάση μας

Εφημερίδα Συντακτών

26/04/2013

Ανοχύρωτα τα δάση στο έλεος του Θεού, του καιρού και των εµπρηστών

Τα μέσα πυρόσβεσης είναι πολύ λιγότερα φέτος και πεπαλαιωμένα όσο ποτέ. Ο προϋπολογισμός δραματικά μειωμένος, το ηθικό καταρρακωμένο, οι εθελοντές δεν διαθέτουν καν στολές και η χαμηλή βλάστηση, εξαιτίας των βροχών, έχει μετατρέψει τα δάση σε μπαρουταποθήκη

 

Του Μάνου Τσαλδάρη

 

Απομένουν λίγες μόνο ημέρες για να ξεκινήσει η φετινή αντιπυρική περιόδο και η Πυροσβεστική, ο κυριότερος βραχίονας της αντιμετώπισης δασικών πυρκαγιών, εξαιτίας των σημαντικών ελλείψεων που έχει προκαλέσει στις υπηρεσίες της η Μνημονιακή πολιτική, εμφανίζεται αδύνατη κι ανοχύρωτη ώστε να αντιμετωπίσει το «καυτό» επερχόμενο καλοκαίρι. Ένα καλοκαίρι που οι πυροσβέστες θα κληθούν να αντιμετωπίσουν την «μπαρουταποθήκη» στην οποία έχουν μετατραπεί οι αγροτοδασικές εκτάσεις μετά τις έντονες βροχοπτώσεις που σημειώθηκαν τον χειμώνα με συνέπεια να αναπτυχθεί πυκνή χαμηλή βλάστηση και να συσσωρευτεί μεγάλη καύσιμη ύλη, που αν δεν αποψιλωθεί έγκαιρα από τις δημοτικές αρχές, τότε θα υπάρξει τεράστιο προβλήματα.

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι τις πρώτες οκτώ ημέρες του Απριλίου σημειώθηκαν ήδη 143 αγροτοδασικές πυρκαγιές και η αγωνία των πυροσβεστών για το μέλλον κορυφώνεται, ενώ ακόμη και οι ίδιοι δεν είναι σε θέση να απαντήσουν εάν θα μπορέσουν να αντεπεξέλθουν αποτελεσματικά στο έργο τους. Ειδικά φέτος που, όπως είπαν συνδικαλιστές στην «Εφ.Συν», «τα μέσα πυρόσβεσης είναι, σε σχέση με τις παλιότερες καταστροφικές πυρκαγιές, πολύ λιγότερα και πεπαλαιωμένα».

 

Μειωμένος προϋπολογισμός

 

Μεγάλο πρόβλημα είναι ότι ο φετινός προϋπολογισμός παρουσιάζεται μειωμένος κατά 58.824.431 ευρώ σε σχέση με τον περσινό, ενώ οι μειώσεις από το 2009 μέχρι σήμερα ανέρχεται σε 163.744.594 ευρώ, αγγίζουν δηλαδή το ποσοστό του περίπου 32%. Οι πιστώσεις στον προϋπολογισμό για την Πυροσβεστική το 2009 ήταν 499.601.293 ευρώ, το 2010 έπεσε στα 451.626.000, το 2011 κατήλθαν στα 441.914.500, πέρσι έφτασε τα 394.681.130 και φέτος προβλέπονται μόλις 335.856.699 ευρώ.

 

Η μόνη εκκρεμότητα που φαίνεται να έχει κλείσει, είναι το κονδύλι των 18.500.000 ευρώ που την Τετάρτη 10 Απριλίου εγκρίθηκε να δοθεί στους ΟΤΑ και παραμένει ίδιο με του 2012, εάν και σε σχέση με τα 23.000.000 του 2011 παρουσιάζεται μειωμένο κατά 4.500.000 ευρώ. Παρά την έγκριση , όμως εκκρεμεί από τους Υπουργούς Οικονομικών και Εσωτερικών η έγκαιρα αποστολή των εγκριθέντων ποσών προς την τοπική αυτοδιοίκηση.

 

Στα ανωτέρω έρχονται να προστεθούν και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συνολικά 12.506 υπάλληλοι του Πυροσβεστικού Σώματος. Το σημαντικότερο είναι ότι από αυτούς οι 4.000 δεν μπορούν να δουλέψουν αργίες, Κυριακές, νύχτες εκτός έδρας και πέραν του ωραρίου καθώς είναι ο Πενταετούς υποχρέωσης πυροσβέστες που δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα σε αντίθεση με τους περίπου 8.000 μόνιμους υπαλλήλους της Πυροσβεστικής.

 

Σε ανάλογη κατάσταση βρίσκονται και οι συμβασιούχοι πυροσβέστες οι οποίοι περιμένουν ακόμη την έγκριση του κονδυλιού για την πρόσληψή τους. της πρόσληψή. Συνήθως ως τώρα προσλαμβάνονταν 1.600 εποχικοί που απασχολούνταν περίπου οκτώ μήνες το χρόνο, όμως λόγω Μνημονίων οι πληροφορίες θέλουν να προσλαμβάνονται φέτος εκατό λιγότεροι, ενώ θα κοπούν και οι μήνες απασχόλησής τους.

 

Σαν να μην έφταναν αυτά, το προσωπικό καλείται να μετακινείται με επικίνδυνα οχήματα, καθώς από τα 1.636 υδροφόρα πυροσβεστικά ένα ποσοστό κοντά στο 30% είναι «γερασμένα», το κόστος επισκευής και συντήρησής τους είναι μεγάλο και η απόδοσή τους μειωμένη. Ταυτόχρονα, πετσοκομμένες τουλάχιστον κατά 40% σε σχέση με πέρσι είναι και οι δαπάνες για συντήρηση των οχημάτων, ενώ για άλλη μια χρονιά δεν έχουν αγοραστεί ελαστικά για τα πυροσβεστικά.

 

Αποτέλεσμα είναι οι πυροσβέστες να αγωνιούν για τη σωματική ακεραιότητά τους στις μετακινήσεις, ενώ στο μόνο που ελπίζουν είναι οι «σπλαχνικοί» εύποροι πολίτες και οι οργανισμοί που θα ανταποκριθούν στις εκκλήσεις τους για δωρεές και χορηγίες. Ελαστικά η Πυροσβεστική έχει να προμηθευτεί από το 2007 και μόλις πέρσι, στις 15 Οκτωβρίου, ο υπουργός Οικονομικών υπέγραψε την έγκριση πίστωσης 1.500.000 ευρώ για την αγορά τους. Ως τώρα όμως η αγορά δεν έχει πραγματοποιηθεί, καθώς ερίζουν οι εταιρείες για το ποια θα κερδίσει τον διαγωνισμό. Για τον ίδιο λόγο, εξάλλου, εξακολουθεί να χρονίζει και η προμήθεια στολών του προσωπικού

 

Ηθικόν… καταρρακωμένο

 

Το προσωπικό της Πυροσβεστικής εξακολουθεί να ταλανίζεται από την οικονομική εξαθλίωση καθώς όλα τα επιδόματα έχουν κοπεί από την τρόικα, ενώ το δασικό επίδομα είναι άγνωστο
πότε και αν θα δοθεί.

 

Εάν δε στα προηγούμενα προστεθούν οι… επίσημες και κατά 40% περικοπές του εισοδήματος των πυροσβεστών, εύκολα γίνεται αντιληπτό γιατί τα στελέχη του Πυροσβεστικού Σώματος, ακριβώς λόγω της εργασιακής αστάθειας που βιώνουν, έχουν καταρρακωμένο ηθικό.

 

Χαρακτηριστική εξάλλου είναι η δήλωση στην «Εφ.Συν.» του προέδρου της Ενωσης Αξιωματικών της Πυροσβεστικής, Γιάννη Σταμούλη: «Το προσωπικό του Πυροσβεστικού Σώματος, εξαθλιωμένο από τη μνημονιακή επίθεση, με άγρια περικομμένο τον μισθό του, σαφώς και δεν διαθέτει τα αναγκαία ψυχικά εφόδια για να αντιμετωπίσει την υπερεργασία και υπερπροσπάθεια που απαιτεί μια δύσκολη αντιπυρική περίοδος, μια και παράλληλα πρέπει να μάχεται να σβήσει την πυρκαγιά που καίει την καθημερινότητά του. Για τρίτη φορά ανταμείβεται με τη μη χορήγηση του δασικού επιδόματος σε μια πραγματική μάχη με τις φλόγες, προστατεύοντας, δυστυχώς πολλές φορές και με το ίδιο του το κορμί, την προστασία του εθνικού φυσικού πλούτου».

 

Γερασµένος στόλος 

 

Εκτός από τα επίγεια, προβλήματα υπάρχουν και στα εναέρια μέσα πυρόσβεσης. Μπορεί τα πέντε ιδιόκτητα ελικόπτερα της Πυροσβεστικής –τρία ΒΚ και δυο Super Puma- μετά από πολλά χρόνια να βρίσκονται φέτος σε ετοιμότητα, εντούτοις δεν υπάρχουν πιλότοι για να τα πετάξουν αφού και οι έκα εξακολουθούν να εκπαιδεύονται για να ξαναποκτήσουν την πτητική ικανότητά τους.

 

Στο μεταξύ, ώς τώρα δεν υπάρχει κανένα νέο για την πορεία της εκμίσθωσης των δώδεκα πυροσβεστικών  λικοπτέρων βαρέος και μεσαίου τύπου, αφού ο διαγωνισμός για τον ανάδοχο που γίνεται μέσω του ΝΑΤΟϊκού οργανισμού NAMSA βρίσκεται υπό εξέλιξη. Αγνωστος εξάλλου παραμένει ο βαθμός ετοιμότητας του εθνικού εναέριου στόλου των 21 διαθέσιμων πυροσβεστικών αεροπλάνων της Πολεμικής Αεροπορίας. Το πιο καινούργιο από τα Καναντέρ τύπου CL 215 είναι 20 ετών, ενώ του παλαιότερου η ηλικία ξεπερνά τα 35 έτη. Τα δέκα Καναντέρ τύπου CL 415, τέλος, αποκτήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του ’90.

 

Το ότι ο στόλος είναι γερασμένος το παραδέχτηκε και ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Νίκος Δένδιας, ο οποίος, μετά τη συνάντηση που είχε στο κτίριο της λεωφόρου Κατεχάκη με δημάρχους της Αττικής στο πλαίσιο του καλύτερου συντονισμού όλων των εμπλεκομένων φορέων, κατέφυγε στο ευχολόγιο: «Πρέπει να είμαι ειλικρινής απέναντί σας, ο στόλος είναι πάρα πολύ γερασμένος. Τα παλαιότερα αεροσκάφη πετάνε μόνο υπό κατάλληλες συνθήκες. Μακάρι η χώρα να είχε τη δυνατότητα να προμηθευτεί 20 νέα αεροσκάφη. Κοιτάμε να κάνουμε μια μελέτη για να δούμε στο μέλλον πώς μπορούμε να προετοιμάσουμε την αντικατάστασή τους καιτον εμπλουτισμό με οικονομικότερα μοντέλα. Μακάρι να είχαμε νεότερα και περισσότερα».

 

Τα στελέχη πάντως της Αεροπορίας ελπίζουν ότι θα  υπάρξει ανασχεδιασμός στο κυβερνητικό επιτελείο και θα εγκαταλειφθεί η σκέψη για μεταφορά της μοίρας των αεροσκαφών πυρόσβεσης από την 113 Πτέρυγα Μάχης της Θεσσαλονίκης στην Αθήνα. Αυτή είχε αποφασιστεί πέρσι στο πλαίσιο της εξοικονόμησης πόρων στην Πολεμική Αεροπορία, όμως, καθώς έγινε κατανοητή από την  προηγούμενη πολιτική ηγεσία του υπουργείου Αμυνας η σημασία της στην αντιπυρική προστασία όχι μόνο της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής, αλλά εν γένει της Βόρειας Ελλάδας, αποφασίστηκε η παράταση της παραμονής της στην 113 Π.Μ.

 

«Λάβετε µέτρα»

 

H πυροπροστασία των δασών προβληματίζει έντονα και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, που καλούν την κυβέρνηση να λάβει όσο ταχύτερα γίνεται μέτρα. Χαρακτηριστική είναι η δήλωση στην «Εφ.Συν.» του βουλευτή επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και υπεύθυνου στον τομέα της Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, Δημήτρη Τσουκαλά: «Αυτό που απασχολεί εμάς είναι ο βαθμός ετοιμότητας του Πυροσβεστικού Σώματος ως επιχειρησιακού βραχίονα, κάτι που δεν φαίνεται να έχει ακόμα ανησυχήσει την κυβέρνηση και το υπουργείο, που αντ’ αυτού ασχολείται με το νομοσχέδιο που ετοιμάζει για την αναδιοργάνωση του Π.Σ., το οποίο “φυσικά” θυσιάζει τα πάντα στον βωμό των δημοσιονομικών περικοπών. Προτού δούμε καταστροφές, όπως αυτές του 1995, 1998, 2007 και 2009, πράγμα το οποίο απευχόμαστε, εκφράζουμε την αγωνία μήπως τελικά η σπουδή της κυβέρνησης για περικοπές υπερισχύσει της ανάγκης για την αποφυγή των φυσικών καταστροφών…»

 

Ο συντονιστής, εξάλλου, του τμήματος Σωμάτων Ασφαλείας του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Μαυρόπουλος ερωτώμενος σχετικά από την “Εφ.Συν.” για το θέμα έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο φιλότιμο των πυροσβεστών. «Η αντιπυρική περίοδος θα ξεκινήσει με την αποτελεσματικότητα της Πυροσβεστικής να στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στο φιλότιμο, τον επαγγελματισμό και την αυτοθυσία του προσωπικού της», δήλωσε και πρόσθεσε: «Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι όσο κόβονται δαπάνες για την Πυροσβεστική τόσο πολλαπλασιάζονται οι κίνδυνοι για τους πυροσβέστες. Στην ασφάλεια του πολίτη και την πολιτική προστασία δεν χωράνε εκπτώσεις».

 

Ερώτηση εξάλλου προς τους υπουργούς Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη έκαναν την Τετάρτη 10 Απριλίου έξι βουλευτές του ΚΚΕ (Δ. Μανωλάκου, Ι. Γκιόκας, Ν. Καραθανασόπουλος, Θ. Κωνσταντινίδης, Γ. Λαμπρούλης και Ν. Μωραΐτης) με την οποία ζητούσαν να πληροφορηθούν τι μέτρα θα παρθούν για τη συντήρηση και προστασία των δασών και πώς θα εξασφαλιστούν η επάρκεια, ο εκσυγχρονισμός και οι αναγκαίες επισκευές του επίγειου αλλά και του εναέριου στόλου.

 

Την ίδια ημέρα εξάλλου ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Βασίλης Οικονόμου, με δική του ερώτηση ζητούσε να πληροφορηθεί πότε θα γίνει η πρόσληψη των συμβασιούχων.

Η αυθαιρεσία συνεχίζεται!

Εφημερίδα Συντακτών

25/04/2013

Αυθαιρετήστε για τα αυθαίρετα

ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΗΣ TASK FORCE ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

 

Οι τεχνοκράτες προτείνουν την παράκαμψη των δασικών υπηρεσιών και την ταχεία νομιμοποίηση όλων των αυθαιρέτων. Η WWF προαναγγέλλει παρέμβαση σε διεθνές επίπεδο

 

Της Χαράς Τζαναβάρα

 

Σε νομιμοποίηση αυθαιρέτων και σε οικολογικά ευαίσθητες περιοχές, αλλά και καταπατήσεων σε δημόσια δασική γη, με την καταβολή προστίμων, οδηγούν οι «συνταγές» που δίνει η Task Force στην κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο Περιβάλλοντος.

 

Τεχνοκράτες από την Ολλανδία, την Ισπανία, την Αυστρία και τη Γερμανία, που συνεργάζονται σε μόνιμη βάση με την κρατική εταιρεία Κτηματολόγιο Α.Ε., έστειλαν πρόσφατα αναφορές με τις οποίες προτείνουν την παράκαμψη των δασικών υπηρεσιών στην εκπόνηση των δασικών χαρτών, με το πρόσχημα ότι η σημερινή διαδικασία παρουσιάζει μεγάλες καθυστερήσεις. Γνωρίζουν τις ελλείψεις προσωπικού, αλλά υποστηρίζουν ότι «οι προσλήψεις νέων στελεχών θα προκαλέσουν νέες καθυστερήσεις». Εισηγούνται επίσης την αναθεώρηση του Συντάγματος.

 

Nαι σε όλα από το ΥΠΕΚΑ

 

Εχει ενδιαφέρον ότι το υπουργείο ΠΕΚΑ έσπευσε να εναρμονιστεί με τις υποδείξεις και στο νομοσχέδιο για το κτηματολόγιο -δημοσιοποιήθηκε αλλά προς το παρόν δεν έχει κατατεθεί στη Βουλή- που προβλέπει ότι η αρμοδιότητα για τους δασικούς χάρτες περνά εξ ολοκλήρου στις υπηρεσίες του Κτηματολογίου.

 

Με το ισχύον καθεστώς, το Κτηματολόγιο αναθέτει τις μελέτες για τους δασικούς χάρτες, αλλά ο καθορισμός των ορίων των δασικών εκτάσεων και η εκδίκαση των ενστάσεων γίνεται από τις δασικές υπηρεσίες των περιφερειών που διαθέτουν ειδικευμένο προσωπικό.

 

Ανοίγει όμως έτσι ο δρόμος για νομιμοποίηση αυθαιρέτων που βρίσκονται σε δασικές περιοχές, «έναντι οικονομικού ανταλλάγματος», όπως αναφέρουν σε έκθεσή τους. Το υπουργείο Περιβάλλοντος, με άλλο νομοσχέδιο που βρίσκεται σε διαβούλευση, μείωσε τα πρόστιμα στα 500 ευρώ για κτίσματα που έγιναν πριν από το 1975, ενώ και στις υπόλοιπες περιπτώσεις είναι υποπολλαπλάσια σε σχέση με αυτά που έχουν επιβάλει οι δασικές υπηρεσίες.

 

Με χθεσινή παρέμβασή του, το WWF Ελλάς καταγγέλλει ότι οι υποδείξεις της Task Force «οδηγούν την Ελλάδα σε κράτος αδίκου και σε μέλλον περιβαλλοντικά και οικονομικά μη βιώσιμο».

 

Η επιστολή, που υπογράφεται από τον διευθυντή του ελληνικού τμήματος Δημήτρη Καραβέλλα, έχει παραλήπτη τον Χορστ Ράιχενμπαχ, αλλά κοινοποιείται στον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μανουέλ Μπαρόζο και στην ηγεσία του WWF, προαναγγέλλοντας παρέμβαση σε διεθνές επίπεδο από την οικολογική οργάνωση.

 

“Επιδεινώνουν την κατάσταση”

 

«Οι προτάσεις, αντί να θεραπεύουν πληγές, στην πραγματικότητα τις επιδεινώνουν και διογκώνουν το πιο μακροπρόθεσμο κόστος της περιβαλλοντικής αποκατάστασης», επισημαίνει ο Δ. Καραβέλλας και αναφέρει ότι με τις υποδείξεις των τεχνοκρατών της Task Force:

 

* Παραβιάζεται η συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ενωσης που προβλέπει ασφάλεια δικαίου ως θεμελιώδη αρχή για όλα τα κράτη-μέλη και επιβάλλει την προστασία του περιβάλλοντος, συνετή και ορθολογική χρήση των φυσικών πόρων.

 

* Παρακάμπτει την περιβαλλοντική επιβάρυνση που έχει προκληθεί και αποτελεί διάκριση σε βάρος των νομοταγών πολιτών.

 

* Επιβαρύνει το Δημόσιο από το ανυπολόγιστο κόστος εξυπηρέτησης οικισμών που ποτέ δεν σχεδίασε, σε συνδυασμό με την οικονομικά παράλογη απεμπόληση του δικαιώματος είσπραξης προστίμων για τις παραβάσεις της πολεοδομικής και δασικής νομοθεσίας.

H Liberation για τη Χαλκιδική

«LIBERATION» «Παράδειγμα για όλους» οι κάτοικοι στις Σκουριές

 Οι κάτοικοι διαπίστωσαν πως η εταιρεία ξεριζώνει με μπουλντόζες τα αιωνόβια δέντρα και τα καταπλακώνει με χώμα (αντί να τα τεμαχίζει και να τα παραδίδει στο δασαρχείο ως οφείλει) και κάλεσαν κλιμάκιο του δασαρχείου

 

ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ Της Ντίνας Δασκαλοπούλου

 

«Θυμηθείτε το όνομα αυτού του χωριού, την ιστορία αυτών των ανθρώπων. Επέλεξαν μια στάση περήφανη και αποφασισμένη. Θα πρέπει να χρησιμεύσει ως παράδειγμα για όλους τους άνδρες και τις γυναίκες που φιλοδοξούν να αντιμετωπίσουν την αυξανόμενη βαρβαρότητα των αγορών». Με αυτά τα λόγια συστήνει τους Χαλκιδικιώτες στους αναγνώστες της η γαλλική «Liberation». Με ακόμα θερμότερα λόγια χαιρετίζει τον αγώνα τους το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που με ψήφισμά του καταδικάζει την «κρατική τρομοκρατία που παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και στοχοποιεί το κίνημα της αντίστασης».

 

Κείμενα σαν κι αυτά εξηγούν το αυξανόμενο ενδιαφέρον των διεθνών ΜΜΕ για το τι συμβαίνει στις Σκουριές. Ξένα συνεργεία φτάνουν καθημερινά εδώ, προσπαθώντας να ερμηνεύσουν πώς, στο όνομα μιας επένδυσης, καταλύεται η δημοκρατία. «Εχουμε καταλάβει πως δεν πρόκειται απλώς για μια σύγκρουση με θέμα την οικονομία, αλλά για μια σύγκρουση όπου διακυβεύονται πολλά περισσότερα με φόντο την οικονομία», μας έλεγε χτες συνάδελφος από μεγάλο ευρωπαϊκό τηλεοπτικό σταθμό.

 

Οι κάτοικοι συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους: παραμένουν στα φυλάκια στις εισόδους της Ιερισσού, σταματώντας αυτοκίνητα και μοιράζοντας ενημερωτικό υλικό, και ανεβαίνουν καθημερινά στον Κάκκαβο για να επιθεωρούν τις διαδικασίες αποψίλωσης που κάνει η εταιρεία. Το βουνό το προσεγγίζουν τόσο από την πλευρά της Ιερισσού όσο και από τη Μεγάλη Παναγία, όπου, κλείνοντας τον δρόμο, εμποδίζουν τη διέλευση βαρέων μηχανημάτων. «Η καταστροφή συνεχίζεται, σωριάζουν δέντρα καθημερινά», μας είπε χτες ο Θανάσης. Οι κάτοικοι, όταν διαπίστωσαν πως η εταιρεία ξεριζώνει με μπουλντόζες τα αιωνόβια δέντρα και τα καταπλακώνει με χώμα (αντί να τα τεμαχίζει και να τα παραδίδει στο δασαρχείο ως οφείλει βάσει της έγκρισης περιβαλλοντικών όρων), κάλεσαν κλιμάκιο του δασαρχείου, ενώ στο σημείο έσπευσαν αστυνομικές δυνάμεις. Ο δασάρχης Αρναίας διέταξε προφορικά την προσωρινή αναστολή των εργασιών και αναμένονται οι περαιτέρω ενέργειές του.

 

Σφοδρή κριτική στο ΣτΕ

 

Οι Χαλκιδικιώτες δηλώνουν αποφασισμένοι να μην υποχωρήσουν μέχρι να δικαιωθούν. Με δελτίο Τύπου ασκούν δριμύτατη κριτική στο Συμβούλιο της Επικρατείας που απέρριψε προσφυγή κατά της επένδυσης: «Η σχοινοτενής και χωρίς νομικό έρεισμα επιμονή του δικαστηρίου στις “θετικές επιπτώσεις του έργου για την οικονομία” σε συνδυασμό με το ύφος και το περιεχόμενο της σχετικής επιχειρηματολογίας μετατρέπουν αυτό το τελευταίο κεφάλαιο της απόφασης σε πολιτικό μανιφέστο νεοφιλελεύθερης κατεύθυνσης. Ο αγώνας μας θα συνεχιστεί με όλα τα νόμιμα μέσα ενώπιον των εθνικών και ευρωπαϊκών αρχών και οργάνων».

Η κλιματική αλλαγή φέρνει πείνα

 

Η κλιματική αλλαγή φέρνει πείνα

 

Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι η αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας θα επιφέρει δραματικές αλλαγές στην αγροτική παραγωγή, που θα οδηγήσουν έως το 2050 σε υπερδιπλασιασμό των τιμών στα βασικά είδη διατροφής

Tου Μπάμπη Μιχάλη

altΕκατομμύρια άνθρωποι σε Αφρική και Ασία απειλούνται με λιμό λόγω της αλλαγής του κλίματος, που επιφέρει δραματικές αλλαγές στην αγροτική παραγωγή και οδηγεί έως το 2050 σε υπερδιπλασιασμό των τιμών των βασικών ειδών διατροφής.

Επιστήμονες, οι οποίοι ετοιμάζονται για τα δύο σχετικά διεθνή συνέδρια που θα πραγματοποιηθούν τις επόμενες ημέρες στην Ιρλανδία υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και του Ιδρύματος Mary Robinson Climate Justice, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου.

Προειδοποιούν ότι οι κίνδυνοι για τη μελλοντική παραγωγή των τροφίμων αυξάνονται δραματικά λόγω του ότι η θερμοκρασία ανεβαίνει, ενώ παράλληλα αυξάνονται οι πλημμύρες και τα φαινόμενα ξηρασίας. Ενα μεγάλο μέρος της Αφρικής, τονίζουν, απειλείται με ερημοποίηση.

Ο Φρανκ Ράιτζσμπερμαν, επικεφαλής της CGIAR (15 ανεξάρτητες μη κερδοσκοπικές οργανώσεις που ερευνούν τη μελλοντική ασφάλεια τροφής), δηλώνει στον τελευταίο «Observer» ότι η παραγωγή τροφίμων πρέπει να αυξηθεί κατά 60% έως το 2050, προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες τού τότε πληθυσμού, ο οποίος προβλέπεται στα 9 δισεκατομμύρια. Σήμερα, ένα δισ. ανθρώπων -που ζει κυρίως στον Τρίτο Κόσμο- δεν μπορεί να διασφαλίσει την καθημερινή του τροφή. Η αλλαγή του κλίματος τονίζει ο Ράιτζσμπερμαν θα ψαλιδίσει την αναμενόμενη αύξηση της παραγωγής τροφίμων και αυτοί οι άνθρωποι, που δεν έχουν τη δυνατότητα να προσαρμοστούν, θα είναι οι πιο ευάλωτοι.

Οι επιπτώσεις στις ΗΠΑ

Ανέπαφη όμως δεν θα μείνει ούτε και η ύψους 300 δισ. δολαρίων αγροτική παραγωγή των ΗΠΑ. Το σχέδιο της επίσημης έρευνας της αμερικανικής κυβέρνησης για την αποτίμηση της αλλαγής του κλίματος προβλέπει δραματικές αλλαγές στις επόμενες τρεις δεκαετίες: άνοδο της θερμοκρασίας, ξηρασία, πλημμύρες και σοβαρές επιπτώσεις για τους γεωργούς. Η έρευνα -στην οποία συμμετείχαν 60 επιστήμονες- εκτιμά ότι όλες οι σοδειές θα επηρεαστούν από την άνοδο της θερμοκρασίας, αρκετές αγροτικές περιοχές των ΗΠΑ θα δουν την παραγωγή τους να συρρικνώνεται, ενώ κάτι ανάλογο θα συμβεί και στην κτηνοτροφία. Αναμένεται ακόμη αύξηση των παράσιτων, τα οποία δεν θα μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά από τα ζιζανιοκτόνα. Εκτιμάται, μάλιστα, ότι η ύψους 50 δισ. δολαρίων παραγωγή κρασιών της Καλιφόρνιας ενδεχομένως να συρρικνωθεί κατά 70% έως το 2050.

Ανάλογη μελέτη για τη λεκάνη του κάτω μέρους του ποταμού Μεκόνγκ -στην οποία περιλαμβάνονται οι Ταϊλάνδη, το Λάος, το Βιετνάμ και η Καμπότζη- προβλέπει διπλάσια της προβλεπόμενης αύξηση της θερμοκρασίας. Κάτι που θα αποβεί καταστροφικό για την παραγωγή τροφίμων των 100 εκατ. ανθρώπων που προβλέπεται ότι θα ζουν εκεί το 2050.

Επιδρομείς στο διάστημα

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

14/04/2013

Επιδρομείς στο Διάστημα

Της Τασούλας Καραϊσκάκη

Ήχησε σκληρή, η φαινομενικά άκαιρη και αποπροσανατολιστική η προχθεσινή προειδοποίηση του διαπρεπούς φυσικού Στίβεν Χόκινγκ, ότι μέσα στα επόμενα χίλια χρόνια θα πρέπει να έχουμε μετοικήσει σε άλλον πλανήτη γιατί θα έχουμε καταστρέψει την εύθραυστη Γη. Σαν να επεδίωκε, επαναλαμβάνοντας την αγαπημένη του «προφητεία», ότι «η ανθρωπότητα δεν θα γιορτάσει στη Γη την είσοδο της επόμενης χιλιετίας» να μας σύρει έξω από τις συντεταγμένες της τρέχουσας κρίσης, μακριά από τα σημερινά «τιποτένια» σφαγεία σε ένα απείρως πιο τρομακτικό απώτερο αύριο. Ακόμη και για μας, τους εγκλωβισμένους στον ζόφο των λουκέτων (170.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις κινδυνεύουν να κλείσουν μέσα στον χρόνο), της ανεργίας (στο 27,2%), των «κόκκινων δανείων» (52 δισ. ευρώ), των χρεών στα ασφαλιστικά Ταμεία (15 δισ.), των δυσθεώρητων ληξιπρόθεσμων οφειλών στις εφορίες (56 δισ.), του επαπειλούμενου «κουρέματος» εσόδων, καταθέσεων, πόρων, της επιδεινούμενης ζωής, ακόμη λοιπόν και για μας, τα βάρη και οι οδύνες του σήμερα φαντάζουν μικρά, μη υπολογίσιμα μπροστά στην υπέρμετρη απειλή με τη μορφή της αγωνιώδους προσφυγιάς στα πέρατα του Σύμπαντος.

Το σενάριο της «αναζήτησης στέγης σε άλλους πλανήτες» μοιάζει με εκείνες τις ταινίες καταστροφής και απερίγραπτου τρόμου που αφήνουν, μετά τη λήξη τους, ευτυχισμένο και βαθύτατα ανακουφισμένο ακόμη και τον πιο πιεσμένο και δυστυχισμένο θεατή. Η αυτόματη σύγκριση του ολέθρου στην οθόνη με την πραγματικότητα γεννά ένα λυτρωτικό αίσθημα σωτηρίας - «ευτυχώς εμείς είμαστε ζωντανοί και ασφαλείς». Τα προβλήματα για λίγο γίνονται σκόνη... Ωστόσο, κατά έναν περίεργο τρόπο, αναπλάθονται και προβάλλονται πανομοιότυπα μια χιλιετία μπροστά...

Διότι η προοπτική της μετανάστευσης στο Διάστημα δεν έχει να κάνει, εν προκειμένω, με το όνειρο του ανθρώπου να εξερευνήσει μαγικούς αστρικούς κόσμους, αλλά με την υποχρεωτική διαφυγή του σε ένα ουράνιο σώμα, αρκετά παρθένο ώστε να διασφαλίσει τη διαιώνιση του είδους επί μακρόν - μέχρι να το καταστρέψει... Πεπρωμένο άφευκτο, αφού ο γήινος δεν είχε ποτέ κοινό μέτρο για τη δράση και την αντίδραση, για την υπέρβαση και την επίπτωση, για το συμφέρον και το λογικό. Η τρέλα της επικυριαρχίας και της κτήσης είναι τόσο ριζωμένη μέσα μας ώστε αναδύεται από βάθη άγνωστα στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Είναι προδιαγεγραμμένο: αφού πρώτα μεγαλουργήσουμε, μετά θα ερημώσουμε τη νέα Γη που μοιραία θα έχει τα ίδια έθνη, τους ίδιους πολέμους, τους ίδιους φανατισμούς, τις ίδιες ανισότητες, τους ίδιους με τους σημερινούς δίκαιους και χρηστούς, ή αδηφάγους, αλαζόνες, κοντόθωρους ηγέτες και πολίτες.

Ετσι διαγράφεται ένας τεράστιος κύκλος που καταλήγει πάλι σε μας. Σε έναν εαυτό ναι μεν άλλο, μακρινό, όμως ταυτόσημο. Ο Στίβεν Χόκινγκ αποφεύγει να φανταστεί έναν άνθρωπο του μέλλοντος διαφορετικό, αποκαθαρμένο από ταπεινά ένστικτα, ιδανικό. Θα καταστρέφουμε πάντα τη Γη μας. Πριν ακόμη εξασφαλίσουμε μια νέα κατοικία στον ουρανό, την έχουμε ήδη χαλκεύσει κατ’ εικόνα και ομοίωση, την έχουμε σφετεριστεί με το ισχυρότερο μέσο οικειοποίησης, την ταυτότητα.

Και πάλι, λοιπόν, πολιτισμοί θα γεννήσουν αξίες και θα τις καταστρέψουν. Η Ιστορία, μια βιοτεχνία αίματος και φωτός, στάχτης και ιδεών, θα συνεχίσει να διαγράφει αέναους κύκλους, άλλοτε κοντά κι άλλοτε μακριά από τις αβύσσους.

Το τέλος της πράσινης επανάστασης

Εφημερίδα Συντακτών

11/04/2013

Το τέλος της Πράσινης Επανάστασης

Οι προηγμένες τεχνολογικά και γενετικά μέθοδοι καλλιέργειας που εφαρμόστηκαν από το 1950 και μετά και διέσωσαν πάνω από ένα δισ. ανθρώπους από την πείνα σήμερα έχουν αρχίσει να γίνονται αναποτελεσματικές

 

Του Τάσου Σαραντή

 

Ονομάστηκε Πράσινη Επανάσταση και ουσιαστικά αποτέλεσε το επιστέγασμα γενετικών ερευνών και πειραματισμών 30 χρόνων που είχαν στόχο την εφαρμογή νέων μεθόδων και τη δημιουργία ποικιλιών φυτικών ειδών με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόδοση ανά στρέμμα. Με τη βοήθεια της επιστήμης και την υιοθέτηση νέων τρόπων καλλιέργειας, όπως η μονοκαλλιέργεια, την ανάπτυξη νέων ειδών φυτών, κυρίως υβριδίων, αλλά και με την ανάπτυξη νέων μεθόδων βελτίωσης της παραγωγής, όπως η εκτεταμένη χρήση λιπασμάτων και ζιζανιοκτόνων, η Πράσινη Επανάσταση επέφερε ριζικές αλλαγές στη γεωργία στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα, γεγονός που διέσωσε περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους από την πείνα.

 

Η πρώτη Πράσινη Επανάσταση συνέβη στις αναπτυγμένες χώρες μεταξύ 1950 και 1970, ενώ η δεύτερη, μετά το 1967 στις αναπτυσσόμενες χώρες. Στη δεύτερη Πράσινη Επανάσταση αποδίδεται το 90% της αύξησης στην παγκόσμια παραγωγή στη δεκαετία του 1960, περίπου το 70% στη δεκαετία του 1970 και το 80% της αύξησης στη δεκαετία του 1980. Εκτοτε, η Πράσινη Επανάσταση παρουσίασε στασιμότητα για τις βασικές καλλιέργειες τροφίμων σε πολλές περιοχές του κόσμου, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε από τους επιστήμονες του Ινστιτούτου για το Περιβάλλον του Πανεπιστήμιου της Μινεσότα και του Πανεπιστήμιου McGill στο Μόντρεαλ του Καναδά. Η επιστημονική ομάδα ανέπτυξε γεωγραφικούς λεπτομερείς χάρτες των ετήσιων συγκομιδών και των αποδόσεων των καλλιεργειών κατά την περίοδο 1961-2008.

 

Μελετώντας 2,5 εκατομμύρια παρατηρήσεις, που αφορούσαν απογραφές των αποδόσεων των καλλιεργειών από διαφορετικές χώρες, οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι αν και σχεδόν όλες οι περιοχές παρουσίασαν αύξηση στην απόδοση, κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου το 24 έως 39% των αποδόσεων των καλλιεργειών που είχαν συγκομισθεί είχαν μείνει στάσιμες ή είχαν μειωθεί τα τελευταία χρόνια. Η διαπίστωση αυτή αφορά τις καλλιέργειες και στις δύο από τις πιο πυκνοκατοικημένες χώρες του κόσμου, την Κίνα και την Ινδία.

 

Η μελέτη επικεντρώθηκε στην απόδοση των καλλιεργειών που αφορούσαν τον αραβόσιτο (καλαμπόκι), το ρύζι, το σιτάρι και τη σόγια. Η παραγωγή σιτηρών υπερδιπλασιάστηκε στις αναπτυσσόμενες χώρες μεταξύ των ετών 1961-1985. Οι αποδόσεις του ρυζιού, του αραβοσίτου και του σίτου αυξήθηκαν σταθερά κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Οι αυξήσεις στην παραγωγή μπορούν να αποδοθούν περίπου εξίσου στην ανάπτυξη της άρδευσης και στη χρήση λιπασμάτων και σπόρων, τουλάχιστον στην περίπτωση του ασιατικού ρυζιού.

 

Ωστόσο, στη συνέχεια, για τις τρεις πρώτες παραγωγούς ρυζιού στον κόσμο, την Κίνα, την Ινδία και την Ινδονησία, δεν υπάρχουν κέρδη στην απόδοση για το 79%, το 37% και το 81% των καλλιεργειών του ρυζιού, αντίστοιχα. Ομοίως, για τους κορυφαίους παραγωγούς σίτου, την Κίνα, την Ινδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες, η απόδοση των καλλιεργειών παρέμεινε στάσιμη για το 56%, το 70% και το 36%, αντίστοιχα, των καλλιεργήσιμων εκτάσεων σίτου. Σε ό,τι αφορά τη μειωμένη παραγωγή στην Ινδία, θα μπορούσε να αποδοθεί σε θέματα σπόρων, παράσιτων και έλλειψης νερού, εκτός από την κακή απόδοση. Για το ρύζι και το σιτάρι τα σημαντικότερα αίτια για τη μείωση της απόδοσης είναι η έλλειψη καλών σπόρων, η έλλειψη άρδευσης και η παρουσία ζιζανίων.

 

«Αυτή η μελέτη περιγράφει με σαφήνεια τους τομείς όπου οι αποδόσεις για σημαντικές καλλιέργειες τροφίμων παρουσίασαν στασιμότητα ή μείωση, καθώς και τις περιοχές όπου οι αποδόσεις παρουσιάζουν ακόμη ραγδαία βελτίωση», αναφέρουν οι ερευνητές. Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι θα πρέπει να αλλάξουμε την πορεία μας, αν θέλουμε να θρέψουμε έναν αυξανόμενο πληθυσμό στις επόμενες δεκαετίες.

 

Ενα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της μελέτης είναι η διαπίστωση των ερευνητών για τις αποδόσεις του σιταριού και του ρυζιού, δύο καλλιέργειες που χρησιμοποιούνται ευρέως για την παραγωγή τροφίμων, οι οποίες προμηθεύουν περίπου το ήμισυ των διατροφικών θερμίδων του κόσμου. Οπως διαπιστώθηκε, οι αποδόσεις του σιταριού και του ρυζιού μειώνονται σε ένα υψηλότερο ποσοστό της καλλιεργήσιμης γης από αυτές του καλαμποκιού και της σόγιας, τα οποία χρησιμοποιούνται κυρίως για την παραγωγή κρέατος ή βιοκαυσίμων.

 

«Το εύρημα αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό γιατί σημαίνει ότι έχουμε επικεντρωθεί κατά προτίμηση στην προσπάθεια για τη βελτίωση των καλλιεργειών που συνδέονται με τη διατροφή των ζώων και την τροφοδοσία των αυτοκινήτων, ενώ έχουμε υποτιμήσει σε μεγάλο βαθμό τις επενδύσεις στο σιτάρι και στο ρύζι», αναφέρουν ο ερευνητές. «Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις αυξανόμενες διατροφικές ανάγκες των ανθρώπων στο μέλλον, εάν στο ένα τρίτο των καλλιεργήσιμων εκτάσεων για τις πιο σημαντικές καλλιέργειές μας δεν καταγράφεται βελτίωση της απόδοσης πλέον; Χωρίς προσπάθεια για τη συνέχιση της Πράσινης Επανάστασης, οι μαλθουσιανές προβλέψεις για τον υπερπληθυσμό στον πλανήτη μας, συνέπεια του οποίου θα είναι η πείνα, μπορεί να γίνουν πραγματικότητα», υπογραμμίζουν.

Ιερισσός: Αντέχουμε

“Πολίτης αυτής της χώρας”

Στους πολίτες από όλη τη χώρα απευθύνονται με χθεσινό κάλεσμά τους οι Χαλκιδικιώτες και καλούν όλο τον κόσμο στον δρόμο κάθε μέρα μέχρι και την Κυριακή: «Πολίτη αυτής της χώρας, εδώ και δεκατρείς περίπου μήνες ζούμε τη στυγνότερη μορφή ΧΟΥΝΤΑΣ: Ειρηνικές διαμαρτυρίες καταστέλλονται με τον πιο βίαιο και ωμό τρόπο, αλλά ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ! Δεκάδες συμπολίτες μας σύρονται στα αστυνομικά τμήματα δίχως κατηγορίες, αλλά ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ! Γονείς εξαφανίζονται για ώρες από τα παιδιά τους, αλλά ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ! Εισβάλλουν με στρατιωτικού τύπου επιχειρήσεις στα χωριά μας, αλλά ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ! Ρίχνουν χημικά στα σχολειά μας, αλλά ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ! [...] Πολίτη αυτής της χώρας, είναι πλέον ξεκάθαρο ότι μοναδικός και κυρίαρχος στόχος είναι η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΗ –όχι απλά των κατοίκων της Χαλκιδικής αλλά ολόκληρης της Ελλάδας! Στο όνομα της δήθεν ανάπτυξης ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ τη φύση, το δάσος, το νερό, ΞΕΠΟΥΛΑΝΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ! Χθες ήταν η Κερατέα, σήμερα η Χαλκιδική και η Ευκαρπία, αύριο η Θράκη, το Κιλκίς και το Πάικο. Ακολουθούν η Χαλκίδα, η Λαμία, η Ομόνοια και τέλος το ΣΥΝΤΑΓΜΑ, αλλά ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ! Πολίτη αυτής της χώρας, τα ξημερώματα της 10ης του Απρίλη ΒΙΑΣΤΗΚΕ κάθε έννοια δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν δεκάδες μαυροφορεμένες και πάνοπλες “σκιές” εισέβαλαν απροειδοποίητα και αναιτιολόγητα σε σπίτια, σπάζοντας εξώπορτες και αρπάζοντας πατεράδες από τα κρεβάτια τους μπροστά στα μάτια των ανήλικων παιδιών τους! Αυτό ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ! Πολίτη αυτής της χώρας, οι πραγματικοί τρομοκράτες έχουν ονοματεπώνυμο: εισβάλλουν καθημερινά στα σπίτια μας από τις τηλεοράσεις και τους ξέρουμε! Ήρθε η ώρα που θα μετρηθούν οι φίλοι και οι εχθροί. Δεν υπάρχει πια περιθώριο για ουδέτερη στάση!»

Σωθήκαμε!

Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2011

Ποιος θα σώσει το περιβάλλον από τον υπουργό του

Του ΒΑΓΓΕΛΗ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ*

Συμπληρώθηκαν έξι μήνες ευθύνης του κ. Παπακωνσταντίνου στο περιβάλλον και στάθηκαν αρκετοί για να χαρακτηρίσουν τη θητεία του πιο ολέθρια ακόμη κι από εκείνη στην οικονομία.

Εκείνα που τόσα χρόνια οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν μπόρεσαν ούτε και με συνταγματικές αναθεωρήσεις να κάνουν, αυτός τα «κατάφερε» με απλές διοικητικές πράξεις και μάλιστα με τη χρήση αλλεπάλληλων «μαθητικών» σημειωμάτων.

Οι περιβαλλοντοκτόνοι επιδόσεις του κ. Παπακωνσταντίνου στο ΥΠΕΚΑ, πολλές, με πιο χαρακτηριστικές αυτές που συνδέονται με την τακτοποίηση των αυθαιρέτων.

Εγραφα σε κείμενό μου στην «Ε» (2/9/2011) ότι η επιχείρηση αυτή γίνεται για εισπρακτικούς και μόνο λόγους και η διαδικασία που προβλέπεται να ακολουθηθεί «ευτελίζει θεσμούς και πρόσωπα», ενώ παράλληλα «υπονομεύει ουσιαστικά κι ένα έργο που χρόνια περιμέναμε και τώρα βρίσκεται σε εξέλιξη, τη σύνταξη του Γενικού Κτηματολογίου και των Δασικών Χαρτών». Και δεν άργησα να επιβεβαιωθώ από τον ίδιο τον υπουργό και μάλιστα μετά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής των ανάλογων αιτημάτων.

Είναι πρόσφατες οι δηλώσεις του (1/12/2011) «για παραλογισμό και φαντασίωση να χαρακτηρίζονται δάση με ιστορικές φωτογραφίες, απολύτως δομημένες περιοχές 30 και 40 χρόνια», που αχρηστεύουν τη θωράκιση των δασικού χαρακτήρα εδαφών μέσω των δασικών χαρτών και αφήνουν ανοιχτό το θέμα της νομιμοποίησης αυθαιρέτων και σε περιοχές που αναδεικνύονται ως προστατευόμενες. Κι αυτό φάνηκε με την επικοινωνιακή διαχείριση της κύρωσης των τριών πρώτων δασικών χαρτών σε περιοχές της περιφέρειας (Εβρου, Καβάλας και Ηλείας) που έχουν κτηματογραφεί από το 1990 και εξαιτίας της θέσης τους δεν έχουν δεχτεί καμία ώς τώρα πίεση, ενώ αυτές που αφορούν καταπατημένες και αποψιλωμένες εκτάσεις της Αττικής, παρά τις κατά καιρούς δεσμεύσεις, παραπέμπονται για ακόμη μία φορά στις ελληνικές καλένδες με στόχο να «τακτοποιηθούν».

Η εισπρακτική λογική του κ. Παπακωνσταντίνου «αποθεώθηκε» όταν για τα αυθαίρετα σε δασικές εκτάσεις επανέλαβε τον πρωτοφανή συλλογισμό σχετικού σημειώματος του υπουργείου του, σύμφωνα με τον οποίο τα αυθαίρετα σε δάση και δασικές εκτάσεις παραμένουν αυθαίρετα και κατεδαφιστέα, αλλά ο πολίτης έχει το δικαίωμα να αμφισβητήσει ότι το αυθαίρετό του είναι σε δασική και αναδασωτέα έκταση, ελπίζοντας ότι θα δικαιωθεί κι αν δεν δικαιωθεί, θα χάσει τα χρήματά του!

Βέβαια, ο κ. υπουργός την εισπρακτική του συμπεριφορά την επεξέτεινε και στο Πράσινο Ταμείο, καταληστεύοντας για λογαριασμό του κρατικού προϋπολογισμού τους πόρους του από τα πρόστιμα για τη νομιμοποίηση των ημιυπαίθριων και των αυθαίρετων κτισμάτων, αθετώντας τη δέσμευσή του προς το ΣτΕ για το περιβαλλοντικό ισοζύγιο που θα είχε στόχο την οικολογική αναβάθμιση των περιοχών που επιβαρύνονται από την τακτοποίηση των συγκεκριμένων αυθαιρεσιών. Ομως οι περιβαλλοντοκτόνοι συμπεριφορές του κ. Παπακωνσταντίνου δεν εντοπίζονται μόνο στο δασικό οικοσύστημα, επεκτείνονται σ' όλο το φυσικό περιβάλλον, αφού πλέον με διαδικασίες fαst trαck όχι μόνο χωροθετούνται δραστηριότητες, όπως αυτές των υδατοκαλλιεργειών, χωρίς να έχει ολοκληρωθεί η σχετική διαβούλευση (πράγμα που προκαλεί αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες), αλλά και παραδίδονται σε ιδιώτες πολύτιμοι φυσικοί πόροι, όπως είναι το αιολικό δυναμικό, με αποικιοκρατικούς όρους.

Ολα αυτά κι άλλα ακόμη δεινά για το περιβάλλον φάνηκαν από την πρωτομιλία του κ. Παπακωνσταντίνου στη Βουλή ως υπουργού ΠΕΚΑ με τη φράση του για την πράσινη ανάπτυξη: «Είναι πάνω απ' όλα και πρώτα απ' όλα Ανάπτυξη, με το άλφα κεφαλαίο. Είναι ανάπτυξη που... μετατρέπει σε πηγή πλούτου... το φυσικό περιβάλλον».

*Πρώην βουλευτής Ευβοίας

Πώληση φιλέτων

Ένα πριβέ φαγοπότι

ΟΙ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΞΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΩΣ ΠΡΟΑΓΓΕΛΟΣ ΡΑΓΔΑΙΩΝ ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΕΩΝ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ

ΤΟΝ ΡΟΛΟ που παίζει η μίζα στο αυτοκίνητο ώστε να πάρει μπρος και πάλι ο «κινητήρας» της ελληνικής οικονομίας αναλαμβάνει ο τουρισμός με τις ευλογίες της κυβέρνησης.

Οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου από το βήμα της γ.σ. του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) ερμηνεύθηκαν από άλλους ως αναγνώριση της σημασίας του τουρισμού και από άλλους ως προάγγελος ραγδαίων ανακατάτάξεων στο εσωτερικό της επιχειρηματικής ελίτ της χώρας. Με τους ομίλους που δραστηριοποιούνται ή συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με τον τουρισμό να διεκδικούν να έχουν αυξημένο ή και τον πρώτο λόγο στις αναπτυξιακές προτεραιότητες της χώρας ως το 2020.

Ο πρωθυπουργός και ο νέος πρόεδρος του ΣΕΤΕ, Ανδρέας Ανδρεάδης, συμφώνησαν στον στόχο που πρέπει να επιτευχθεί: να μπει η Ελλάδα στο χρυσοφόρο κλαμπ των δέκα δημοφιλέστερων τουριστικών προορισμών του πλανήτη.

Στο επίσημο «γεύμα», όμως, που προετοιμάζεται για να μοιραστεί η αυξημένη πίτα θα προκύψει από το νέο αναπτυξιακό μοντέλο του τουρισμού, τα «πιάτα» δεν φτάνουν για όλους. Αλλοι διεκδικούν τη μεγάλη πιατέλα με τα «φιλέτα», άλλοι θα αρκεστούν σε «μεζέδες» κι άλλοι κινδυνεύουν να μείνουν νηστικοί.

Μεγαλοξενοδόχοι, κατασκευαστικές εταιρείες και τραπεζικοί όμιλοι είναι αυτοί που καπάρωσαν, ήδη, τις θέσεις γύρω από τα φιλέτα: τις νέες παχυλές επιδοτήσεις για τη δημιουργία ξενοδοχείων τεσσάρων και πέντε αστέρων, τη δημιουργία πολυτελών τουριστικών κατοικιών που θα συνδέονται με αυτά αλλά και τις επενδύσεις που σχεδιάζεται να υλοποιηθούν σε ακίνητα του Δημοσίου με αδειοδοτήσεις που θα χορηγούνται με διαδικασίες «εξπρές».

Το κύριο ερώτημα, λοιπόν, που καλείται να απαντήσει η κυβέρνηση είναι: Ποιος θα ωφεληθεί από την τουριστική ανάπτυξη της χώρας με βάση το μοντέλο που προωθείται και τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού. Ολοι, ισχυρές και μικρότερες επιχειρήσεις αλλά και εργαζόμενοι, ή μόνο συγκεκριμένοι;

Θριαμβολογίες

Ο αρμόδιος υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Π. Γερουλάνος, σχεδόν θριαμβολόγησε μιλώντας μπροστά στον πρωθυπουργό από το βήμα του ΣΕΤΕ, καθώς, παρά τα τεράστια προβλήματα της περυσινής χρονιάς, όχι μόνο δεν καταγράφηκε μείωση της κίνησης αλλά ήρθαν περίπου 100.000 περισσότεροι ξένοι επισκέπτες. Οπως αποδείχθηκε, όμως, το νικηφόρο αποτέλεσμα προέκυψε από εργασιακή εκατόμβη. Με τους τουρ οπερέιτορ να προσφέρουν σε πολλούς ξενοδόχους 15-20 ευρώ ανά κρεβάτι και τα έσοδα των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων να κατρακυλάνε, οι επιχειρηματίες «αμύνθηκαν» όπως μπορούσαν.

Το αποτέλεσμα, παρά τις επιδοτήσεις που εξασφάλισαν οι ξενοδόχοι από το υπ. Εργασίας, να προκύψουν επιχειρήσεις-«γαλέρες», με απολύσεις, μειώσεις αποδοχών, ανασφάλιστη εργασία και απλήρωτες υπερωρίες.

Η κυβέρνηση, μάλιστα, κατηγορείται πως ανέχεται σιωπηρά την κατάσταση επιτρέποντας να παραμένουν ξεχαρβαλωμένοι οι αρμόδιοι ελεγκτικοί μηχανισμοί. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη Ρόδο, έναν από τους δύο δημοφιλέστερους ελληνικούς προορισμούς, υπάρχει μόλις ένας επιθεωρητής εργασίας για 600 ξενοδοχεία και 13.000 επιχειρήσεις κάθε είδους που λειτουργούν στο νησί.

Σύμφωνα με στοιχεία, η μαύρη εργασία ξεπερνάει το 60%. Από τους 550.000 απασχολούμενους σε ξενοδοχεία και επιχειρήσεις επισιτισμού, το διάστημα Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου του 2010 ήταν ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ μόλις 228.000 εργαζόμενοι. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο σύνολο των 9.732 ξενοδοχείων που λειτουργούν στη χώρα, οι ασφαλισμένοι ξενοδοχοϋπάλληλοι δεν ξεπερνούν τους 98.000.

Ακόμα πιο χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, στις 150.000 περίπου επιχειρήσεις επισιτισμού που λειτουργούν σήμερα, οι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ δεν ξεπερνούν τις 130.000. Ούτε ένας ανά επιχείρηση.

Η κατάσταση, μάλιστα, γίνεται ακόμα χειρότερη φέτος, σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία. Παρά την εκτίμηση του νέου προέδρου του ΣΕΤΕ, Ανδρέα Ανδρεάδη, ότι οι αφίξεις θα επανέλθουν -εκτός απροόπτου- στα επίπεδα του 2008. Θα αυξηθούν δηλαδή. Αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις του επικεφαλής του ΣΕΤΕ, αναμένονται 1 εκατ. περισσότεροι ξένοι τουρίστες. Αν επαληθευθούν πιο αισιόδοξες κυβερνητικές προβλέψεις για διψήφιο ποσοστό αύξησης, θα ξεπεράσουν το 1,5 εκατ. οι επιπλέον επισκέπτες.

Ωστόσο, τα έσοδα είναι αμφίβολο αν θα εμφανίσουν έστω και μικρή αύξηση, σύμφωνα με κορυφαίους παράγοντες.

 

Δαμανάκη προς Βουλή

Ομιλία της Επιτρόπου Μαρίας Δαμανάκη

στη Βουλή των Ελλήνων,

στην κοινή συνεδρίαση της Ειδικής Διαρκούς Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων και της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου

Αθήνα, 6 Μαΐου 2011

 

Κύριοι και κυρίες Βουλευτές,

Με χαρά και συγκίνηση βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας. Σας ευχαριστώ για την πρόσκλησή σας και την ευκαιρία που μου δίνετε να βρεθώ και πάλι σε γνώριμα μέρη. Εδώ στην Βουλή, ανάμεσα σε παλιούς συναδέλφους, που για πολλά χρόνια συνεργαστήκαμε με αλληλοεκτίμηση στο παρελθόν αλλά και ανάμεσα σε νέα πρόσωπα, που δεν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά και να δουλέψω μαζί τους. Θέλω ειλικρινά να σας πω ευθύς εξ΄αρχής πως στα πρόσωπά σας δεν αναγνωρίζω φίλους και αντιπάλους. Θέλω να συνεργασθούμε ως συνοδοιπόροι με θέσεις και απόψεις για το παρόν και το μέλλον αυτού του τόπου και της ευρύτερης Ευρωπαϊκής οικογένειας, στην οποία ανήκουμε.

Προσέρχομαι λοιπόν σήμερα ενώπιον σας ως Ευρωπαία Επίτροπος αρμόδια για τη θαλάσσια πολιτική και την αλιεία.

Γενική περιγραφή του χαρτοφυλακίου

Είναι σχετικά εύκολο να σας περιγράψω τις αρμοδιότητές μου σχετικά με την αλιεία. Η διατήρηση των θαλάσσιων πόρων είναι ένας από τους έξι τομείς πολιτικής για τους οποίους η Συνθήκη της Λισαβόνας αναθέτει στην Ευρωπαϊκή Ένωση αποκλειστική αρμοδιότητα. Η θάλασσα αποτελεί κοινό πόρο, κοινή περιουσία των ευρωπαίων πολιτών. Γιαυτό οι αποφάσεις για την αλιεία λαμβάνονται σε Ευρωπαϊκό επίπεδο και εφαρμόζονται υποχρεωτικά από τα κράτη μέλη. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει τις λύσεις στο Συμβούλιο και στο Κοινοβούλιο που συναποφασίζουν. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ελέγχει την εφαρμογή τους και λαμβάνει ανάλογα μέτρα.

Πέρα από την αλιεία, το χαρτοφυλάκιό μου περιλαμβάνει την θαλάσσια πολιτική. Πρόκειται για μια νέα δράση που τώρα αναπτύσσεται μέσα από τον συντονισμό επιμέρους πολιτικών γύρω από τη θάλασσα, όπως η ναυτιλία, το περιβάλλον, η ενέργεια, ο τουρισμός. Εδώ η αρμοδιότητα δεν ανήκει αποκλειστικά στην Επιτροπή. Ασκείται από κοινού με τα κράτη μέλη.

Δυο λόγια τώρα για κάθε μια από τις δύο πτυχές του χαρτοφυλακίου μου.

Πολιτική Αλιείας

Κατά πρώτο η αλιεία - μια αποκλειστική αρμοδιότητα της ΕΕ.

Βασική φιλοδοξία κατά την διάρκεια της θητείας μου είναι η ριζική μεταρρύθμιση της κοινής Αλιευτικής πολιτικής. Η δημόσια διαβούλευση ξεκίνησε πριν τρία χρόνια και ολοκληρώθηκε το τέλος του 2010. Τώρα  η πρόταση μου έχει κατατεθεί στην Επιτροπή και θα ανακοινωθεί το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουλίου.

Προτείνουμε ένα νέο βασικό κανονισμό, νέους κανόνες λειτουργίας της κοινής οργάνωσης της αγοράς, νέο ταμείο Αλιείας και μια νέα πολιτική σχετικά με την εξωτερική διάσταση της αλιείας, δηλαδή την αλιεία έξω από  Ευρωπαϊκά νερά.

Η μεταρρύθμιση θα καλύψει τα βασικά κενά της τρέχουσας νομοθεσίας.

1. Η μέχρι τώρα δράση μας δεν κατάφερε να αποτρέψει την υπεραλίευση και καταστροφή των ιχθυο-αποθεμάτων. Η μελέτη επιπτώσεων κατέληξε στη διαπίστωση ότι αν συνεχίσουμε έτσι, σε μια δεκαετία μόνο 8 από τα 136 είδη ψαριών που αλιεύουμε σήμερα θα είναι υγιή. Στη Μεσόγειο το 54% των ψαριών αλιεύονται πάνω από το ανεκτό όριο. Ο κίνδυνος για το μέλλον των ψαράδων μας και των παράκτιων περιοχών είναι ορατός. Η αειφορία της αλιείας και η βιωσιμότητα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων είναι ο πρώτος στόχος της μεταρρύθμισης. Τα σχετικά μέτρα θα διασφαλίζουν τόσο την περιβαλλοντική αειφορία όσο και την οικονομική και κοινωνική βιωσιμότητα του αλιευτικού κλάδου. Βασικό μου μέλημα είναι να εξασφαλίσω ισορροπία ανάμεσα στους δύο αυτούς στόχους.

2. Σήμερα οι αποφάσεις σχετικά με την αλιεία λαμβάνονται στις Βρυξέλλες και είναι εξαιρετικά λεπτομερείς και πολλές φορές ασφυκτικές για τα κράτη μέλη και τους αλιείς. Η απλούστευση, η αποκέντρωση και η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων στις εθνικές αρχές και τις αλιευτικές οργανώσεις είναι ο δεύτερος στόχος της μεταρρύθμισης. Και εδώ έχουμε μελετήσει διάφορα σενάρια και θα προχωρήσουμε στη μέγιστη δυνατή αποκέντρωση, που επιτρέπουν οι συνθήκες.

3. Η διασφάλιση του ελέγχου και της εφαρμογής των αποφάσεων είναι ο τρίτος στόχος.  Εδώ έχουμε ήδη κάνει βήματα με τους νέους κανονισμούς εναντίον της παράνομης αλιείας σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Μέσα από την καλή συνεργασία με τις εθνικές αρχές άλλων χωρών έχουμε φτάσει ακόμη και στην απαγόρευση εισαγωγών από τρίτες χώρες φορτίων ψαριών που δεν έχουν πιστοποιητικά νόμιμης αλιείας. Ελπίζω και στην Ελλάδα η κατάσταση σχετικά με τους ελέγχους σύντομα να βελτιωθεί.

Για να φτάσουμε τα επίπεδα αυτά ίσως απαιτηθούν κάποιες προσωρινές θυσίες. Φροντίζουμε λοιπόν να υπάρχουν ειδικές ρυθμίσεις για τα μικρά σκάφη. (συντριπτική πλειοψηφία στην Ελλάδα).

Είναι πάντως βέβαιο πως όλοι οι ψαράδες θα κερδίσουν περισσότερα αν ψαρεύουν ένα ορισμένο ποσοστό από ένα πλούσιο και σταθερό απόθεμα παρά από ένα απόθεμα με μικρό και φθίνοντα πληθυσμό. Ιδιαίτερα αν επιθυμούν να δουν και τα παιδιά τους να τους διαδέχονται στο επάγγελμα και τις παράκτιες περιοχές που ζουν και εργάζονται να συνεχίσουν να εξασφαλίζουν δυνατότητες ευημερίας.

Οι λεπτομέρειες θα δημοσιευθούν σύντομα. Η πρότασή μας θα ενσωματώσει όσα διδάγματα αποκομίσαμε από τα λάθη μας. Οι επιδοτήσεις για προμήθεια νέων αλιευτικών σκαφών π.χ. αποδείχθηκαν αντιπαραγωγικές. Πρόθεση μεν ήταν να μειωθεί το κόστος για τον κλάδο, πλην όμως το μόνο που πετύχαμε ήταν να χρηματοδοτήσουμε νέα μεγαλύτερα σκάφη που κυνηγούν όλο και λιγότερα ψάρια. Πιστεύω ότι η κατάργηση αυτού του είδους επιδοτήσεων θα έχει θετική αντιμετώπιση από τις κυβερνήσεις αφού θα  συμβάλλει  στην ισοσκέλιση των κρατικών προϋπολογισμών.

Πάντως, η Ελλάδα οφείλει να κάνει καλύτερη χρήση των Κοινοτικών Πόρων. Μόλις πρόσφατα εγκρίθηκαν προς το ΤΕΜΠΕ τα πρώτα κοινοτικά σχέδια 35 εκατομμυρίων ευρώ. Αυτά προστέθηκαν στα μόλις 6 εκατομμύρια ευρώ που έχουν απορροφηθεί, σε σύνολο 208 εκατομμυρίων. που βρίσκονται στη διάθεσή μας, στη διάρκεια 4 από τα 7 έτη του προγράμματος. Έτσι καταφέραμε να ανεβάσουμε το ποσοστό απορρόφησης στο 19,67% του Προϋπολογισμού που και πάλι είναι μικρό.

Εσείς, τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, έχετε σημαντικό και αναβαθμισμένο ρόλο στο πλαίσιο της διαδικασίας ψήφισης της μεταρρύθμισης. Με την Συνθήκη της Λισαβόνας κάθε πρόταση κοινοτικής νομοθεσίας πρέπει να σας αποστέλλεται προς εξέταση. Περιμένουμε με ενδιαφέρον τις απόψεις σας.

Σε κάθε περίπτωση η νέα μεταρρύθμιση δεν σημαίνει ότι πρόκειται να επιβραδύνουμε την εφαρμογή των μέτρων που περιλαμβάνονται στον κανονισμό μας για τη Μεσόγειο. Το αντίθετο. Από τον περασμένο Ιούνιο που τέθηκε σε ισχύ ο κανονισμός, οι επιστήμονες επιβεβαιώνουν τις ανησυχίες τους για την κατάσταση των ιχθυαποθεμάτων της Μεσογείου και επιμένουν στην ανάγκη για αυστηρή επιβολή των μέτρων προστασίας που έχουμε θεσπίσει. Η Μεσόγειος είναι μια κλειστή θάλασσα.  Το διάστημα για την ανανέωση των νερών της είναι 80-90 χρόνια. Φιλοξενεί το 6% των γνωστών θαλάσσιων ειδών, αν και δεν ξεπερνά το 1% της θαλάσσιας επιφάνειας της Γης. Θεωρείται καθοριστικό κέντρο βιοποικιλότητας για όλο τον πλανήτη (global biodiversity hot spot). Η  μεγαλύτερη ποικιλία ειδών βρίσκεται σε βάθη μέχρι 50 μέτρα . Σπάνιοι τύποι κοραλλιογενών οικοσυστημάτων, όπως είναι τα λιβάδια Ποσειδωνίας, συναντώνται στις παράκτιες περιοχές της Μεσογείου. Κοντά στο 20% των θαλάσσιων ειδών της Μεσογείου βρίσκονται υπό απειλή εξαφάνισης, όπως η Μεσογειακή Φώκια, η χελώνα Καρέτα Καρέτα, διάφορα είδη καρχαριοειδών, και 2 είδη μικρής Φάλαινας.

Το ίδιο ισχύει και για τις ελληνικές θάλασσες οι οποίες έχουν πράγματι ιδιαίτερη βιοποικιλότητα και φιλοξενούν τουλάχιστον 150 είδη ψαριών που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο αλιείας.

Και δεν πρόκειται μόνο για τα ψάρια.

Οφείλουμε να προστατεύσουμε τους θαλάσσιους λειμώνες «ποσειδωνίας» που προσφέρουν μοναδικό καταφύγιο για τη θαλάσσια ζωή, αλλά επίσης προστατεύουν τις ακτές μας από την διάβρωση λόγω ανέμων και κυμάτων. Οι θάλασσες και οι ακτές μας αποτελούν εθνικό πλούτο. Και θέλω τα παιδιά μας να τις απολαύσουν όσο και μείς, ίσως και περισσότερο. Ας μην ξεχνάμε λοιπόν ότι η μεταβατική περίοδος εφαρμογής του κανονισμού έληξε στις 31 Μαΐου 2010. Ο κανονισμός πρέπει να εφαρμοστεί πλήρως.

Ολοκληρωμένη Θαλάσσια Πολιτική

Έρχομαι τώρα στο δεύτερο σκέλος των αρμοδιοτήτων μου, δηλαδή την ολοκληρωμένη θαλάσσια πολιτική. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ στη σημασία της θάλασσας για την Ελλάδα, που είναι ίσως πολύ μεγαλύτερη παρά για οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η θαλάσσια πολιτική μας θα πρέπει να έχει ως στόχο την αειφόρο ανταγωνιστικότητα την ανάπτυξη των παράκτιων περιοχών και των οικονομικών κλάδων που εξαρτώνται από την θάλασσα.

Επιτρέψτε μου να αναφερθώ σύντομα σε τρία ενδεικτικά εργαλεία αυτής της θαλάσσιας πολιτικής.

1. Τον περασμένο Οκτώβριο η Επιτροπή υιοθέτησε πρότασή μου, με  μορφή οδικού χάρτη, για την ενίσχυση της επιτήρησης των ευρωπαϊκών θαλασσών. Στην ουσία πρόκειται για εναρμόνιση και συντονισμό των μέσων θαλάσσιας επιτήρησης σε ένα ενιαίο αποτελεσματικό πλαίσιο με αντικείμενο την προστασία των θαλάσσιων οικονομικών δραστηριοτήτων από διάφορες απειλές - είτε πρόκειται για την ασφάλεια της ναυτιλίας, την μόλυνση από πετρελαιοκηλίδες, το λαθρεμπόριο ή την παράνομη μετανάστευση.

Ορισμένα παραδείγματα: οι επιμέρους εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για επεμβάσεις έρευνας και διάσωσης θα μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση στις πιο έγκυρες πληροφορίες σε περιπτώσεις που κινδυνεύει η ανθρώπινη ζωή στη θάλασσα. Η ακτοφυλακή, η αστυνομία και το ναυτικό των παράκτιων κρατών της ΕΕ θα μπορούν να μοιράζονται πληροφορίες για να προλαμβάνουν και να καταπολεμούν με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τις παράνομες δραστηριότητες στη θάλασσα ή για να προστατεύουν τα εμπορικά πλοία και τα αλιευτικά σκάφη από επιθέσεις και άλλες απειλές. Οι αρχές που είναι αρμόδιες για την πρόληψη και αντιμετώπιση περιβαλλοντικών προβλημάτων θα μπορούν να ανταλλάσουν πληροφορίες με την ακτοφυλακή, ώστε να προλαμβάνονται η θαλάσσια ρύπανση.

Όπως είναι φυσικό, η ενοποίηση αυτών των υπηρεσιών θαλάσσιας επιτήρησης σε μια ενιαία δομή θα οδηγήσει σε εξοικονόμηση πόρων για τους εθνικούς προϋπολογισμούς.

Για προφανείς λόγους, η Μεσόγειος είναι πρώτη μας προτεραιότητα στο πλαίσιο της θαλάσσιας επιτήρησης.

Ενδεικτικά σας αναφέρω ότι η Επιτροπή έχει ήδη συγχρηματοδοτήσει ειδικό πιλοτικό πρόγραμμα ύψους 9 εκατομμυρίων ευρώ, το "BlueMass Med", με σκοπό την δοκιμαστική λειτουργία του μελλοντικού Ευρωπαϊκού Δικτύου Θαλάσσιας Επιτήρησης.

2. Επίσης πέρυσι, ξεκινήσαμε το πρόγραμμα «Θαλάσσια Γνώση 2020". Μέσα από αυτό δημιουργήσαμε ένα δίκτυο πρόσβασης σε δεδομένα σχετικά με την κατάσταση των θαλασσών μας, κάτι το οποίο μας βοηθά και στην καλύτερη λήψη αποφάσεων.

Εξασφαλίζεται έτσι η άμεση πρόσβαση σε ολοκληρωμένες βάσεις δεδομένων τόσο στις αρμόδιες εθνικές υπηρεσίες, όσο και στην τοπική αυτοδιοίκηση, το ναυτιλιακό κλάδο, ερευνητές, περιβαλλοντικές οργανώσεις, κλπ. Υπολογίζουμε εξοικονόμηση δημόσιας δαπάνης γύρω στα 300 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Σε ό, τι αφορά την Ελλάδα, τα υπάρχοντα κέντρα θαλασσίων ερευνών θα πρέπει να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία να βρίσκονται σε επαφή με τους εταίρους τους από τα άλλα κράτη μέλη και έτσι να ενισχύουν την τεχνογνωσία τους.

Πέρυσι επίσης, σε συνεργασία με την ομόλογό μου αρμόδια Επίτροπο για την έρευνα, Máire Geoghegan Quinn,  ξεκινήσαμε  το πρόγραμμα "Ωκεανοί του Αύριο - Ocean of Tomorrow", ύψους 45 εκατομμυρίων ευρώ,  για την έρευνα σχετικά με τις θαλάσσιες δραστηριότητες.

3. Το τρίτο εργαλείο της Θαλάσσιας Πολιτικής είναι ο θαλάσσιος χωροταξικός σχεδιασμός. Η ανάγκη πηγάζει από την διαπίστωση ότι η φέρουσα ικανότητα των θαλασσών και παράκτιων περιοχών είναι πεπερασμένη, ενώ διάφορες οικονομικές δραστηριότητες όπως η ναυτιλία, η αλιεία, οι υδατοκαλλιέργειες, ο τουρισμός, η παραγωγή ενέργειας, συνωστίζονται σε ένα όλο και πιο σκληρό ανταγωνισμό εξεύρεσης θαλάσσιου χώρου.

Προκειμένου λοιπόν να μπορούν τα κράτη μέλη να κάνουν την καλύτερη δυνατή χρήση του θαλάσσιου χώρου, και να διατηρούν την βέλτιστη ισορροπία ανάμεσα στα συγκρουόμενα συμφέροντα και την ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος, ανακοίνωσα τον περασμένο Δεκέμβριο την πρόθεση της Επιτροπής να καταθέσει φέτος πρόταση για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό.

Πρόκειται για σημαντικό εργαλείο σχεδιασμού το οποίο αναμένεται να αποφέρει σημαντική εξοικονόμηση πόρων στους εθνικούς προϋπολογισμούς.

Έχουμε υπολογίσει ότι χάρη στον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό μπορούν να επιταχυνθούν οι διαδικασίες ολοκλήρωσης των επενδύσεων κατά 1, 2 ή 3 χρόνια. Αυτό ισοδυναμεί σε όφελος μεταξύ 60 και 600 εκατομμυρίων ευρώ μέχρι το έτος 2020. Αυτή η μείωση του κόστους συναλλαγών μεταφράζεται σε περεταίρω εξοικονόμηση δαπανών για την εθνική οικονομία. Πρόσφατη μελέτη για λογαριασμό της Επιτροπής αποτιμά τα οφέλη εξοικονόμησης που προκύπτουν από τυχόν μείωση του κόστους συναλλαγών κατά 1% σε 170 με 1.300 εκατομμύρια ευρώ. Οι αριθμοί αυτοί είναι εντυπωσιακοί. Και ακόμη και αν βασίζονται σε υποθέσεις εργασίας, αποτελούν σαφή ένδειξη των πραγματικών τάσεων.

Η Ελλάδα θα ωφεληθεί σε μεγάλο βαθμό από αυτό το καινοτόμο εργαλείο. Πάρτε για παράδειγμα τον κλάδο της υδατοκαλλιέργειας. Δεν μπορεί κανείς να μην λάβει υπόψη του το τεράστιο δυναμικό του όσον αφορά την ανάπτυξη και την απασχόληση. Ωστόσο, η μελλοντική ανάπτυξη του συγκεκριμένου κλάδου προϋποθέτει ολοκληρωμένη εποπτεία των οικονομικών και περιβαλλοντικών επιπτώσεών του, αλλά και μέριμνα για τη βιώσιμη διαχείριση των πόρων καθώς και της ποιότητας των υδάτων.

Δεν σταματάμε όμως εδώ. Πέρα από τις οριζόντιες δράσεις, συγκεκριμένα μέτρα επικεντρώνονται σε γεωγραφικά καθορισμένες θαλάσσιες περιοχές. Όπως πολλοί από εσάς γνωρίζουν αυτή τη στιγμή προετοιμάζουμε μια θαλάσσια στρατηγική που αφορά την περιοχή της Αδριατικής-Ιονίου.

Επιτρέψτε μου μια τελευταία αναφορά, που θεωρώ σημαντική. Το 2011 θα καταγραφεί στην παγκόσμια  ιστορία ως σταθμός για την Μεσόγειο. Οι εξεγέρσεις που εκδηλώθηκαν πρόσφατα στις όχθες της Μεσογείου βρίσκονται σε εξέλιξη. Οι  δυνάμεις της καταπίεσης και του σκοταδισμού αντιδρούν. Ωστόσο, ο  κόσμος μας έχει αλλάξει οριστικά. Τα αυταρχικά καθεστώτα πέφτουν και η ΕΕ προσφέρει στη διαδικασία αυτή όση στήριξη μπορεί.

Με ποιόν τρόπο μπορεί να βοηθήσει η θαλάσσια πολιτική μας;

Διερευνούμε τις δυνατότητες για επιπλέον δράσεις. Με πρωτοβουλία μου, πετύχαμε για πρώτη φορά συνεργασία της Ευρωπαϊκής  Επιτροπής, του Διεθνούς  Ναυτιλιακού Οργανισμού και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για κοινό έργο. Το έργο αποσκοπεί στον εντοπισμό ευκαιριών στον τομέα της θαλάσσιας συνεργασίας και ανάπτυξης στην Μεσόγειο. Το πρώτο βήμα έχει ήδη γίνει με την έναρξη της μελέτης σκοπιμότητας στο πλαίσιο του Μηχανισμού Ευρω-Μεσογειακών Επενδύσεων και Εταιρικής Σχέσης (Facility for Euro-Mediterranean Investment and Partnership - FEMIP). Η μελέτη επικεντρώνεται σε τρεις βασικούς άξονες θεμελιώδους σημασίας: 1) την κοινωνική διάσταση με ενίσχυση της εκπαίδευσης και ασφάλειας για τους ναυτικούς, 2) τη θαλάσσια επιτήρηση και 3) την διευκόλυνση της χρηματοδότησης έργων στην θάλασσα. Η σχετική έκθεση θα υποβληθεί τον Σεπτέμβριο του 2011.

Επίλογος

Όλοι ωφελούμαστε από περισσότερες εμπορικές συναλλαγές, περισσότερες ευημερούσες αγορές, περισσότερη επιχειρηματική δραστηριότητα και περισσότερες καινοτομίες, εξασφαλίζοντας βέβαια την αειφορία της αλιείας και τον σεβασμό στο περιβάλλον. Αυτός είναι ο λόγος που δεν πρέπει να χάσουμε τις ευκαιρίες που δίνονται μέσα από την μεταρρύθμιση της αλιευτικής μας πολιτικής, την εφαρμογή του μεσογειακού κανονισμού και την προώθηση της ολοκληρωμένης θαλάσσιας πολιτικής. Νομίζω ότι έχουμε λοιπόν αρκετούς λόγους να είμαστε αισιόδοξοι!

 

 

Σας ευχαριστώ για την παρουσία σας και την προσοχή σας.