Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

eggrafeite

16.jpg

ΔΕΛΤΙΑ ΤΥΠΟΥ

Δελτία τύπου.

ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΠΑΝΔΟΙΚΟ ΛΑΜΙΑΣ

Την Τετάρτη 22 Ιουνίου 2009 συνεδρίασε στη Λαμία στις 11 το πρωί η Οργανωτική Επιτροπή του 21ου Συνεδρίου. Παραβρέθηκαν οι: Φούντας Πάρης - Μπελέσης Αλέξανδρος - Γεροκώστα Γιάννα - Παπαιωάννου Νίκος - Παπαιωάννου Ντένυ - Αλευρά Άννα - Ράγκου Πόλυ, απουσίαζαν λόγω ανειλλημένων υποχρεώσεων οι: Καραζέρη Βάσω, Ζήσης Γιάννης και Κελλάρης Βασίλης. Επίσης παραβρέθηκαν οι: Καπνουτζή Νατάσα και Μαριλένα Καλαμάτα, γραμματέας του Δημάρχου Λαμιέων κ. Κοτρωνιά, που ορίστηκε από τον κ. Κοτρωνιά για να βοηθήσει στην διοργάνωση του συνεδρίου μας.
Στο ξεκίνημα της συνεδρίασης παραβρέθηκε και ο Δήμαρχος κ. Κοτρωνιάς, οποίος χαιρέτησε, το ξεκίνημα του 21ου συνεδρίου, σύστησε την Μαριλένα Καλαμάτα, γραμματέα του, που θα βοηθήσει στην διοργάνωση του συνεδρίου και προσέφερε τη βοήθεια του στις προετοιμασίες του συνεδρίου.
Στη συνέχεια συζητήθηκε εκτενώς η θεματολογία του συνεδρίου, με προτάσεις για εισηγητές και διατύπωση των τίτλων των εισηγήσεων. Προτάθηκε να ζητήσουμε από τους εισηγητές να υπάρχουν τα εξής σημεία στην εισήγησή τους: πρόλογος, θέμα και προτάσεις
Στη συνέχεια αποφασίστηκε να σταλεί επιστολή σε όλους τους τοπικούς φορείς και να γίνει επικοινωνία για εύρεση χορηγών. Επίσης θα ζητηθεί η στήριξη των τοπικών και εθνικών ΜΜΕ και η παροχή χορηγίας επικοινωνίας
Η Οργανωτική Επιτροπή ξεναγήθηκε στο χώρο που θα διεξαχθεί το συνέδριο (το νεόκτιστο πολιτιστικό κέντρο Λαμίας) και συζήτησε με τους υπεύθυνους του χώρου τις λεπτομέρειες της διεξαγωγής του συνεδρίου.

 

 

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

Όχι στην εκτροπή του Αχελώου - Όχι στο φράγμα Μεσοχώρας

 

Στις πιο ζεστές μέρες του καλοκαιριού τολμάμε να ανοίξουμε το πιο καυτό, ίσως, θέμα της εποχής: το θέμα των νερών, της ενέργειας, της προστασίας των ποταμών γενικά, αλλά και του Αχελώου ειδικά.. Ζητήματα παγκόσμια που στην Ελλάδα - στη  Θεσσαλία και στα Τρίκαλα, ιδιαίτερα - έχουν πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Δεν είναι μόνο το τεράστιο πρόβλημα της έλλειψης νερών για άρδευση και ύδρευση, είναι και το θέμα της μόλυνσης των υδατικών αποθεμάτων, είναι το πρόβλημα της ποιότητας του πόσιμου νερού και, κυρίως, η καταστροφή και η μόλυνση των ποταμών μαζί με τη δραματική πτώση του υδροφόρου ορίζοντα. Στην εποχή, όμως, της κλιματικής αλλαγής πρέπει με την ίδια ένταση να δούμε όχι μόνο πόση ενέργεια και πως την καταναλώνουμε, αλλά και πως την παράγουμε.

 

Στη σημερινή κατάσταση δεν φτάσαμε από την κακή μας την τύχη. Ευθύνη έχουν οι πολιτικές που εφαρμόζονται σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Η εμπέδωση μιας αντίληψης τόσο στους χρήστες όσο και στους αρμόδιους φορείς ότι το νερό είναι ένας αστείρευτος πόρος, η ανεξέλεγκτη εξάπλωση των γεωτρήσεων, η εγκληματική μόλυνση των ποταμών από τα φυτοφάρμακα, τις βιομηχανικές και αστικές χρήσεις, ταυτόχρονα με την παντελή απουσία πολιτικών ουσιαστικής διαχείρισης των υδατικών αποθεμάτων, συνέβαλαν στο να φτάσουμε στη σημερινή δραματική κατάσταση στην Ελλάδα και στη Θεσσαλία ειδικότερα.

 

Το επιχειρούμενο (διαρκώς) έγκλημα της εκτροπής του Αχελώου, παρά τις τέσσερις αρνητικές αποφάσεις του ΣτΕ στην πορεία των χρόνων και σε αναμονή της απόφασης από ΔΕΚ, παρά τις απανωτές κοινοτικές οδηγίες, παρά την απόλυτη και κατηγορηματική άρνηση της Κομισιόν να χρηματοδοτήσει αυτό το ανοσιούργημα, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της μεταπολεμικής ''ανάπτυξης'' με ''ποσοτικά'' μονάχα κριτήρια, σε βάρος πάντα του περιβάλλοντος, του φυσικού πλούτου και της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας  μας, σε βάρος της ποιότητας της ζωής μας, σε βάρος, εν τέλει, της ίδιας μας της ζωής ...

 

... Και ο Αχελώος; Ο μεγαλύτερος σε μήκος φυσικός υδάτινος δρόμος της ελληνικής επικράτειας; Η πλούσια πανίδα και χλωρίδα του; Από τα μοναδικά παγκοσμίως το Δέλτα του! Τι θα απογίνει; 600 εκατ. κυβικά το χρόνο - λένε - θα εκτραπούν μονάχα. Αντί για 1,5 δισ. που ήταν αρχικά. Πρέπει λοιπόν να είμαστε και ευχαριστημένοι που μας κάνουν και έκπτωση! Και η Θεσσαλία; Τον έχει όντως ανάγκη το ... μυθικό θεό της αρχαιότητας; Ποιοι αλήθεια ευθύνονται για τις χιλιάδες παράνομες γεωτρήσεις στον κάμπο; Για την αποξήρανση του εξαιρετικού κάλλους υγροβιότοπου της Κάρλας; Για την κατασπατάληση των πλούσιων υδατικών αποθεμάτων της θεσσαλικής γης; Για τη φοβερή ρύπανση από λιπάσματα, φυτοφάρμακα, αστικά και βιομηχανικά απόβλητα του Πηνειού;

 

Και τώρα; Υπάρχει τρόπος να σωθεί η κατάσταση; Σίγουρα ναι. Αρκεί να θεσπιστεί επειγόντως υπουργείο (ναι, υπουργείο!) - αμιγώς - Περιβάλλοντος και Υδατικής Πολιτικής, γιατί όπως λέει και ο ποιητής, ''το μέλλον έχει πολλή ξηρασία''. Υπάρχουν τρόποι ήπιας μορφής για την εξασφάλιση υδατικών πόρων για τον κάμπο. Όπως είναι η άμεση καταγραφή και κατάργηση όλων των παράνομων γεωτρήσεων, η κατασκευή πολλών μικρών ταμιευτήρων στα γύρω ορεινά, ο τεχνητός εμπλουτισμός των υπόγειων υδροφορέων, ο δραστικός περιορισμός των εξαιρετικά υδροβόρων καλλιεργειών όπως το μπαμπάκι, που, έτσι κι αλλιώς, είναι βέβαιο ότι, έστω και περιορισμένα τώρα, δεν θα επιδοτούνται στο διηνεκές. Ακόμη, η εφαρμογή μεθόδων άρδευσης υψηλής απόδοσης που εξασφαλίζουν ταυτόχρονα σημαντική εξοικονόμηση νερού και ηλεκτρικής ενέργειας, όπως τα στάγδην συστήματα, η χρησιμοποίηση αστικών λυμάτων έπειτα από επεξεργασία κ.ο.κ. Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν πολλές. Που δεν χωρούν όμως σε αγύριστα (υπουργικά) κεφάλια. Εάν συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο διαχείρισης των νερών δεν μας φτάνουν ούτε 10 Αχελώοι.

 

Η εμμονή στις κατασκευαστικές λύσεις προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι αυξανόμενες ανάγκες σε νερό είναι ένας πλασματικός τρόπος για να αντιμετωπιστεί «στα γρήγορα» η κρίση του νερού. Πιο ασφαλής λύση μακροπρόθεσμα είναι η δέσμευση για υγιή ποτάμια και υγρότοπους, ως πρώτο βήμα για τη διατήρηση του νερού, η οποία μπορεί να συμπληρώνεται από άλλες μεθόδους, όσο το δυνατό πιο βιώσιμες, και μόνο όταν αυτές είναι απολύτως απαραίτητες.

 

Η σύγχρονη επιστημονική προσέγγιση  στην αντιμετώπιση των προβλημάτων λειψυδρίας έχει ξεπεράσει τις παρωχημένες εμμονές στα μεγαλεπήβολα κατασκευαστικά έργα, όπως οι εκτροπές των ποταμών. Η διεθνής επιστημονική κοινότητα τονίζει συνεχώς την ανάγκη για ολοκληρωμένη και μακροπρόθεσμη διαχείριση των υδάτινων πόρων και κατεπείγουσα προστασία των φυσικών διαδρομών του νερού. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, έχουμε «κολλήσει» στη σκανδαλώδη πλέον εκτροπή του Αχελώου, που όχι απλώς δε θα λύσει κανένα πρόβλημα, αλλά αντίθετα θα προκαλέσει  σειρά από σοβαρές επιπτώσεις και θα κοστίσει τεράστια ποσά στον κρατικό προϋπολογισμό, (500 εκ. ευρώ μέχρι τώρα και άλλα 300 εκ. ευρώ για να ολοκληρωθεί), καταδικάζοντας τους Θεσσαλούς αγρότες σε αφανισμό και τον κάμπο σε ερημοποίηση. Οι αγρότες είναι το πρώτο και μεγαλύτερο θύμα αυτού του «φαραωνικού» έργου και όσοι επιμένουν σε αυτό έχουν μεγάλη ευθύνη.

 

Την ίδια στιγμή, στη Μεσοχώρα ολοκληρώνεται ακόμα ένα έγκλημα, ένα μεγάλο φράγμα που η τεχνητή του λίμνη θα εξαφανίσει χωριά όπως η Μεσοχώρα, το Αρματωλικό και άλλους παραποτάμιους οικισμούς της περιοχής. Θα αφανίσει τον πολιτισμό και την πολιτιστική κληρονομιά μιας ολόκληρης περιοχής. Η πολιτεία, αδυνατώντας για δεκαετίες να πείσει την τοπική κοινωνία και του Μεσοχωρίτες για την αναγκαιότητα των έργων, καταφεύγει για ακόμη μια φορά σε αναγκαστικούς νόμους - 3734/2009 - που όχι μόνο παραδίδουν το χωριό στα συμφέροντα, αλλά ταυτόχρονα παραβιάζουν κατάφωρα το νομικό μας πολιτισμό μαζί με κάθε αίσθηση περί δικαίου και δημοκρατίας. Πολιτιστικά μνημεία ιδιαίτερης σημασίας, όπως το Βυζαντινό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Μυρόφυλλο, γέφυρες και παλιοί οικισμοί θα χαθούν για πάντα κάτω από το νερό και θα θυσιαστούν στο βωμό μια αβέβαιης «ανάπτυξης» και των συμφερόντων, αν ολοκληρωθεί και το φράγμα της Συκιάς.

 

Αν τα τεράστια ποσά που σκανδαλωδώς δαπανούνται για τα έργα της εκτροπής, επενδύονταν σε μικρότερα και συμβατά με το περιβάλλον και τον άνθρωπο έργα, το πρόβλημα της λειψυδρίας στην Θεσσαλία θα είχε προ πολλού αντιμετωπιστεί. Ταυτόχρονα, δεν θα είχαμε αυτές τις μη αναστρέψιμες βλάβες στο περιβάλλον και την πολιτιστική μας κληρονομιά.

 

Όχι στον αφανισμό της Μεσοχώρας

 

Η υπόθεση της προστασίας του περιβάλλοντος σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής και υπερθέρμανσης του πλανήτη είναι υπόθεση όλων μας. Η προστασία των ποταμών μας και η εξασφάλιση για ολόκληρο τον πληθυσμό δωρεάν ποιοτικού πόσιμου νερού, είναι ανθρώπινο δικαίωμα και βασική υποχρέωση της πολιτείας. Η παραγωγή ενέργειας από μεγάλα φράγματα - πάνω από 15 μ. ύψος - δεν μπορεί να θεωρείται ΑΠΕ γιατί οι βλάβες που προκαλούν στο περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες, είναι τόσο μεγάλες και ανεπανόρθωτες σε βαθμό που καμία επιστημονική μέθοδος δεν μπορεί να τις αποτιμήσει.

 

Η υπερβολική προβολή, τελευταία, του ενεργειακού χαρακτήρα του έργου δεν είναι παρά μια προσπάθεια να αξιοποιηθεί  ο έντεχνα καλλιεργούμενος μύθος της έλλειψης ηλεκτρικής ενέργειας. Πρόκειται για το ιδεολογικό υπόβαθρο της ίδιας πολιτικής που προσπάθησε, ταυτόχρονα, να φέρει το λιθάνθρακα, που επεκτείνει, αντί να "συμμαζεύει" τις μονάδες λιγνίτη, που επιχειρεί να δημιουργήσει νέα ενεργειακά κέντρα φυσικού αερίου (αντί να αξιοποιεί το φυσικό αέριο στην τελική κατανάλωση). Και όλα αυτά γιατί; Για να έχει έδαφος ο "ανταγωνισμός" των οικονομικών μεγαθηρίων, στο νέο περιβάλλον της απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας.

 

Σήμερα, όμως, χιλιάδες πολίτες σε όλη την Ελλάδα συνειδητοποιούν, μέσα από την εμπειρία και τους αγώνες τους για τα ζητήματα της ενέργειας, ότι αυτή η επιλογή δεν είναι μονόδρομος. Ούτε η συνεχής αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, ούτε οι τρόποι παραγωγής της (ορυκτά καύσιμα, μεγάλα φράγματα, για παράδειγμα) είναι δεδομένα. Υπάρχουν εναλλακτικά οικονομικά μοντέλα και καταναλωτικά πρότυπα που μπορούν να υπηρετήσουν λογικές χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης. Υπάρχει η εξοικονόμηση ενέργειας και η βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας. Υπάρχουν οι τεχνικές των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Λείπει, όμως, η πολιτική βούληση, την ίδια ώρα που περισσεύει η έγνοια για το κέρδος.

 

Εκεί στο θέατρο της επαπειλούμενης καταστροφής, στη Μεσοχώρα 5-15 Αυγούστου, ας ανοίξουμε τη συζήτηση για τα μεγάλα θέματα της ενέργειας και του νερού, για τα ζητήματα της ιδιωτικοποίησης των φυσικών πόρων και της καταστροφής των ποταμών. Ας σχεδιάσουμε τα επόμενα κοινά βήματά μας  για να σταματήσουμε τελεσίδικα την εκτροπή, αλλά και το φράγμα της Μεσοχώρας. Ας αποπειραθούμε την οικοδόμηση ενός μεγάλου ριζοσπαστικού οικολογικού κινήματος, το οποίο κερδίζοντας τη μάχη του Αχελώου και της Μεσοχώρας, να μπορεί μελλοντικά να βάζει φραγμούς στα κάθε είδους σχέδια των συμφερόντων και των κυβερνήσεων, πού καταστρέφουν τη φύση, το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά, παραδίδοντας τους ελεύθερους χώρους και τους φυσικούς πόρους στην άγρια εκμετάλλευση.


Μεγάλη συγκέντρωση στο Αλιβέρι

Το Αλιβέρι είπε ΟΧΙ στο RDF

 

Πολύ μεγάλη συγκέντρωση πολιτών και φορέων πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα 29 Ιουνίου 2009 στο Αλιβέρι ενάντια στην καύση RFF (σκουπίδια) από το εκεί εργοστάσιο της ΑΓΕΤ. Με εισηγήσεις και τοποθετήσεις η Συντονιστική Επιτροπή Φορέων, πολιτικοί, κόμματα, εκπρόσωποι φορέων και πολίτες διατράνωσαν την απόφασή τους να εμποδίσουν την καύση RDF που θα επιβαρύνει περαιτέρω την ατμόσφαιρα της περιοχής.

Στο τέλος της εκδήλωσης εκδόθηκε ψήφισμα. Αναμένονται μέσα στην εβδομάδα αυτή συναντήσεις με το ΥΠΕΧΩΔΕ και το Υπουργείο Ανάπτυξης μετά από πρόσκληση των τελευταίων. Η Συντονιστική Επιτροπή προγραμματίζει νέες κινητοποιήσεις.

 

 

 

Όχι στην καύση RDF

Καύση σκουπιδιών (RDF) στο Αλιβέρι: Για ποιον χτυπά η καμπάνα;

 

Για όλους μας, χτυπάει η καμπάνα. Για τους Αλιβεριώτες, τους Χαλκιδέους τους Ευβοείς, τους Βολιώτες, όλους τους πολίτες αυτής της χώρας.

Παρά τις εκκλήσεις των κατοίκων της περιοχής...

Παρά την ομόθυμη αντίθεση όλων των φορέων της περιοχής και του νομού...

Παρά την ολική αντίθεση όλων των πολιτικών δυνάμεων του Νομού...

Παρά τις σοβαρές επιφυλάξεις επιστημόνων για μεγάλη επιβάρυνση της περιοχής από καρκινογόνες διοξίνες, φουράνια, υδράργυρο και άλλα βαρέα μέταλλα...

Παρά το γεγονός ότι η περιοχή του Αλιβερίου είναι από τις πιο επιβαρημένες περιβαλλοντικά περιοχές του νομού...

Το αρμόδιο υπουργείο (ΥΠΕΧΩΔΕ) έδωσε τελικά άδεια στην LAFARGE (ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ) να κάψει τα σκουπίδια της Αττικής (RDF) στους φούρνους του εργοστασίου στο Αλιβέρι.

Γιατί το έκαναν αυτό στην αρχή του καλοκαιριού ;

Γιατί νομίζουν ότι η περίοδος -τα γνωστά μπάνια του λαού- προσφέρεται ώστε να περάσει χωρίς καμιά αντίδραση των πολιτών σ'αυτή την απόφαση.

Όμως κάνουν λάθος. Γιατί ξέχασαν γρήγορα ότι μετά τις κινητοποιήσεις στο Αλιβέρι και τη μεγάλη αντίθεση των πολιτών ανεξάρτητα των πολιτικών τους επιλογών, πολύ πρόσφατα, υποχρεώθηκε το Υπουργείο Ανάπτυξης να πάρει πίσω την απόφαση για τη λιθανθρακική μονάδα και έτσι ματαιώθηκε συνολικά η εισαγωγή του λιθάνθρακα στο ενεργειακό μίγμα της χώρας.

Οι πολίτες της περιοχής Αλιβερίου ανεξάρτητα τι ψήφισαν ή δεν ψήφισαν στις ευρωεκλογές, είναι αντίθετοι στην απόφαση αυτή και τη Δευτέρα 29 Ιουνίου στις 7.30 μ.μ. θα βρίσκονται στο Εργατικό Κέντρο Αλιβερίου για να πουν ένα μεγάλο ΟΧΙ στην καύση των σκουπιδιών, θα πουν ένα μεγάλο ΟΧΙ στον καρκίνο.

Καλούνται όλοι οι περιβαλλοντικοί φορείς, οι σύλλογοι και οι κινήσεις πολιτών να στείλουν εκπροσώπους τους στην μεγάλη συνάντηση στο Αλιβέρι κατά της καύσης των σκουπιδιών.

Όπως σταματήσαμε το λιθάνθρακα έτσι θα σταματήσουμε και την καύση των σκουπιδιών.

ΟΛΟΙ στη συγκέντρωση στο Αλιβέρι τη Δευτέρα 29 Ιουνίου

 

Ενεργοί πολίτες Εύβοιας

Χαλκίδα 25-6-2009

Συγκέντρωση πραγματοποιείται τη Δευτέρα 29 Ιουνίου 2009 στις 7.30 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο Αλιβερίου κατά της καύσης RDF (σκουπίδια ουσιαστικά).

Υπογράψτε για το ΕΚΚΕ

 

Επισυνάπτουμε πληροφοριακό σημείωμα σύμφωνα με το οποίο η Κυβέρνηση αποφάσισε την κατάργηση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) μετά 50 χρόνια από την ίδρυσή του.

Διοίκηση και εργαζόμενοι του Κέντρου διαμαρτύρονται σθεναρά για την απόφαση αυτή.

Ήδη έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 5.000 υπογραφές διαμαρτυρίας.

Μπορείτε αν θέλετε να υπογράψετε και εσείς με  2 τρόπους:

1)     Στέλνοντας φαξ στον αριθμό: 210-7489143

2)     Μπαίνοντας στο σάιτ του ΕΚΚΕ (www.ekke.gr)

 

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

18-6-09

Διαμαρτυρόμαστε για την επικείμενη κατάργηση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών.

Αντιτασσόμαστε στην υποβάθμιση της κοινωνικής έρευνας.

Ζητάμε την αναβάθμιση του ΕΚΚΕ.

Πενήντα χρόνια μετά την ίδρυσή του κινδυνεύει να καταργηθεί το μοναδικό δημόσιο Ερευνητικό Κέντρο της χώρας στις κοινωνικές επιστήμες σύμφωνα με την από 26/5/09 Απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής για την κατάργηση ή συγχώνευση 255 Φορέων και Οργανισμών του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα.

Διοίκηση και εργαζόμενοι του Κέντρου διαμαρτύρονται σθεναρά για την απόφαση αυτή.

 

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, στην Ευρώπη των 27, στον τομέα της έρευνας, η Ελλάδα κατέχει την πέμπτη από το τέλος θέση ως προς το σύνολο των  δαπανών, ανεξαρτήτως προέλευσης (0,57% του ΑΕΠ) ενώ κατατάσσεται προ-τελευταία ως προς τη δημόσια δαπάνη για την έρευνα (0,68% των δημοσίων δαπανών). Αντίστοιχες από το τέλος θέσεις κατέχει βάσει όλων των δεικτών που αφορούν στον αριθμό και το κόστος των απασχολουμένων στην έρευνα. Τα δεδομένα αυτά δείχνουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε χειρότερη θέση όχι μόνο από όλες τις χώρες της ΕΕ των 15, αλλά, ακόμη και από πολλές χώρες που μόλις χθες εντάχθηκαν στην ΕΕ και των οποίων η οικονομικο-κοινωνική κατάσταση ουδεμία σύγκριση έχει με αυτή της χώρας μας.

Μετά τη μεταπολίτευση, η Ελλάδα παρουσίασε ιδιαίτερη πρόοδο στον τομέα της ανάπτυξης της ανώτατης εκπαίδευσης με διπλασιασμό των μελών ΔΕΠ στην περίοδο 1977-2007. Αντίθετα, οι ερευνητικές δομές της χώρας παρέμειναν καχεκτικές. Στο τομέα της έρευνας στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, η κατάσταση παρουσιάζεται ακόμη χειρότερη. Οι απασχολούμενοι στον τομέα αυτό παρουσιάζουν μείωση κατά 25% μεταξύ των δύο τελευταίων Απογραφών.[1]

Η μη ανάπτυξη των ερευνητικών δομών της χώρας έχει από καιρό ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις στο σύνολο των διαδικασιών παραγωγής, μετάδοσης, αξιοποίησης και διάχυσης της γνώσης και της καινοτομίας στο σύνολο της κοινωνίας. Έτσι η Ελλάδα παράγει όλο και περισσότερους 'πτυχιούχους' - ακόμη και κατόχους διδακτορικών τίτλων - με χαμηλό επίπεδο ερευνητικών δεξιοτήτων ενώ παράλληλα δεν μπορεί να αξιοποιήσει επ' ωφελεία της ανάπτυξης της χώρας, το ανθρώπινο  δυναμικό που διαθέτει υψηλές επιστημονικές ικανότητες και το οποίο, στην πλειονότητά του, συνεχίζει να διαρρέει στο εξωτερικό.

 

Με αυτά τα δεδομένα κανείς δεν θα φανταζόταν ότι η σημερινή κυβέρνηση θα συμπεριελάμβανε ερευνητικούς φορείς στο σχέδιο περιορισμού του δημόσιου τομέα προς εξοικονόμηση πόρων. Και όμως. Με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής στις 26/5, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών συμπεριελήφθη στον μακροσκελή κατάλογο διαφόρων Οργανισμών που πρόκειται σύμφωνα με την κυβέρνηση να καταργηθούν ή συγχωνευθούν εντός τετραμήνου. Σύμφωνα με τον κατάλογο αυτό αποφασίζεται η «συγχώνευση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών σε ένα ενιαίο ερευνητικό κέντρο με δραστηριότητα στον τομέα Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών». Η απόφαση είναι δύσκολα κατανοητή μια και εκτός των δυσκολιών που εμπεριέχει η συγχώνευση ενός ΝΠΔΔ (ΕΚΚΕ) με ένα ΝΠΙΔ (ΕΙΕ), παραμένει άδηλο τι θα γίνουν οι θετικές επιστήμες τις οποίες, εκτός των ανθρωπιστικών, θεραπεύει εδώ και πενήντα επίσης χρόνια το ΕΙΕ.

Περιττό να αναφέρουμε ότι όχι μόνο δεν προηγήθηκε διάλογος μεταξύ των Κέντρων και της εποπτεύουσας αυτό Αρχής (ΓΓΕΤ, Υπ. Ανάπτυξης) αλλά, ακόμη και όταν τέσσερις μέρες πριν την απόφαση, ζητήθηκε ευθέως - και ενώπιον της ερευνητικής κοινότητας - από τον Γενικό Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας να διαψεύσει ή επιβεβαιώσει την φήμη περί κατάργησης του Κέντρου που ήδη κυκλοφορούσε, εκείνος εκτέθηκε ηθικά δηλώνοντας άγνοια. Επιπλέον, δεν υπάρχει  σχετική γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΣΕΤ) η οποία, σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τα ερευνητικά κέντρα, είναι απαραίτητη προκειμένου να ληφθούν σχετικές αποφάσεις (Ν.1514/85 αρ.25). Αξίζει να επισημανθεί ότι το επιχείρημα που επικαλείται η Απόφαση της Διυπουργικής για «εξορθολογισμό της λειτουργίας των Δημόσιων Φορέων και περιορισμό της σπατάλης» δεν ευσταθεί στην περίπτωση του ΕΚΚΕ, καθότι τα μέλη του ΔΣ του φορέα είναι μη αμειβόμενα και η μόνη «οικονομία» περιορίζεται στην κατάργηση της θέσης του Προέδρου του ΔΣ.

Παραταύτα ακόμη και τώρα, το Υπουργείο Ανάπτυξης δεν θεωρεί ότι πρέπει να παρουσιάσει την πλήρη πρόταση των όσων σχεδιάζει, να προχωρήσει σε δημόσια διαβούλευση και να ακούσει και τις απόψεις όχι απλώς των άμεσα ενδιαφερομένων αλλά των 'καθ'ύλην αρμόδιων' που στην προκειμένη περίπτωση είναι η επιστημονική και ερευνητική κοινότητα.

 

Η χρησιμότητα της κοινωνικής έρευνας θεωρείται αυτονόητη σ' όλο τον προηγμένο κόσμο. Για να είναι όμως κοινωνικά χρήσιμη, η κοινωνική έρευνα πρέπει να ασκείται σε πλαίσιο ακαδημαϊκής ελευθερίας και σε συνθήκες ανεξαρτησίας από οικονομικές ή πολιτικο-ιδεολογικές σκοπιμότητες. Η ποιότητα και η χρησιμότητα της κοινωνικής έρευνας είναι ευθέως ανάλογες της επιθυμίας μιας κοινωνίας να διασφαλίσει τις συνθήκες αυτές τις μόνες που επιτρέπουν την προαγωγή της αυτογνωσίας της και την ανάδειξη μέσων και τρόπων ευημερίας της. Η δημόσια σφαίρα είναι ο μόνος χώρος όπου μπορεί να ανθήσει η κοινωνικά χρήσιμη κοινωνική έρευνα υπό την πρόσθετη προϋπόθεση ότι τα πορίσματά της  υπόκεινται στην αξιολόγηση και κριτική επισκόπησή τους στο πλαίσιο της εθνικής και διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.

Το ΕΚΚΕ, λειτουργώντας πάντα σε ασφυκτικό περιβάλλον ανυπαρξίας εθνικών κονδυλίων και πολιτικής για την κοινωνική έρευνα, επιβίωσε, όλα αυτά τα χρόνια, αντλώντας από τις δικές του κυρίως δυνάμεις. Κυνηγώντας χρηματοδοτήσεις στο πλαίσιο προγραμμάτων με στενή εφαρμοσμένη και αποσπασματική στοχοθεσία, δεν ξέχασε την πραγματική αποστολή του και πέτυχε με την ερευνητική και εκδοτική του δραστηριότητα να διευρύνει τη γνώση μας για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία.

Η κατάργηση του μόνου στη χώρα δημόσιου Ερευνητικού Κέντρου στις κοινωνικές επιστήμες συνεπάγεται την υποβάθμιση της κοινωνικής έρευνας και τη συρρίκνωση της ερευνητικής κοινότητας.  Παράλληλα, σηματοδοτεί την αδιαφορία της Πολιτείας για τις κοινωνικές επιστήμες και καθιστά την επιβίωση και άνθησή τους στόχο ιδιαίτερα δυσπρόσιτο.

 

Σας καλούμε, συνυπογράφοντας το κείμενο αυτό, να στηρίξετε τις δομές που υπηρετούν την κοινωνική έρευνα στη χώρα μας και να ζητείστε αντί της κατάργησης, την αναβάθμιση του ΕΚΚΕ.

Η Διοίκηση και οι εργαζόμενοι του ΕΚΚΕ



[1] Απογραφές πληθυσμού 1991 και 2001, οικονομικά στοιχεία. Οικονομικός κλάδος 732: Έρευνα και ανάπτυξη στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες 1991:628, 2001:470 άτομα.

 

Δ.ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΔΟΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ Φ.Δ.

ΠΑΝΔΟΙΚΟ: ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2-6-09


ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΤΩΝ  ΦΟΡΕΩΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ

Με λύπη και αγωνία πληροφορηθήκαμε την πρόσφατη απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Οικονομικής Πολιτικής για τη συγχώνευση των 29 Φορέων Διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών σε 13, ανά διοικητική περιφέρεια, στο πλαίσιο της προσπάθειας για εξοικονόμηση πόρων και εξορθολογισμό της λειτουργίας του Δημοσίου, απόφαση που, αποτελεί εξοργιστική απόδειξη της πάγιας αδιαφορίας της Κυβέρνησης για την προστασία του φυσικού μας πλούτου.

Το ιστορικό της απόφασης έχει ως εξής:  «Στο πλαίσιο της προσπάθειας για «εξοικονόμηση δαπανών αλλά και εξορθολογισμό και απλοποίηση της λειτουργίας του Δημοσίου» η Διϋπουργική Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής που συνεδρίασε υπό τον πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή στις 26 Μαΐου αποφάσισε «καταργήσεις και συγχωνεύσεις 255 επιχειρήσεων και υπηρεσιών του Δημοσίου».»

Στους φορείς αυτούς εντάσσονται και οι 29 Φορείς Διαχείρισης (Φ.Δ) Προστατευόμενων Περιοχών που συγχωνεύονται σε 13 ανά διοικητική περιφέρεια της χώρας.

Φυσικά δεν υπάρχει καμία πληροφορία για την έδρα των φορέων, το προσωπικό (οι συμβάσεις όλων λήγουν στο τέλος του έτους) και άλλες ...λεπτομέρειες που θα ξεκαθαριστούν μέσα στο καλοκαίρι καθώς οι συγχωνεύσεις θα έχουν ολοκληρωθεί εντός του προσεχούς τετραμήνου, σύμφωνα με τις κυβερνητικές ανακοινώσεις.

Επίσης, για την ιστορία να σας κάνουμε γνωστό, ότι  τα μέλη των διοικητικών τους συμβουλίων δεν αμείβονται, ενώ επίσης, οι Φ.Δ δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό ούτε με 1 ευρώ, καθώς χρηματοδοτούνται αποκλειστικά μέχρι τώρα από τους πόρους του Δ' ΚΠΣ (ΕΠΠΕΡ) και η ίδια τακτική θα ακολουθηθεί μέχρι τουλάχιστον το 2013 με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ.

Σε εξέλιξη βρίσκεται η μελέτη «Οργάνωση Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών και Σχεδιασμός της πρώτης φάσης λειτουργίας τους» που ανατέθηκε από το ΥΠΕΧΩΔΕ σε κοινοπραξία 4 μελετητικών γραφείων. Μόλις στις 18 Μαΐου, οργανώθηκε από το ΥΠΕΧΩΔΕ συνάντηση διαβούλευσης πάνω στο πρώτο σχέδιο των μελετητών που φυσικά δεν προβλέπει τις νέες εξελίξεις.  Κανένα πρόβλημα φυσικά, ...θα ανατεθεί νέα μελέτη και θα ξαναξοδευτούν μερικές ακόμα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ σε ένα νέο περιβαλλοντικό ... πάρτυ!!!!

Το Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων (ΠΑΝΔΟΙΚΟ)  επισημαίνει ότι η  λεγόμενη «περικοπή εξόδων» δεν θα βοηθήσει καθόλου στην κάλυψη του δημοσιονομικού χρέους της χώρας, παράλληλα δε, θα αυξήσει επικίνδυνα το ήδη, τεράστιο οικολογικό έλλειμμα της χώρας μας, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στο περιβαλλοντικό μας μέλλον.

Στη ζωή που οφείλουμε να κληρονομήσουμε στα παιδιά μας δεν χωράνε «περικοπές»

Υποκατηγορίες