Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

eggrafeite

10.jpg

Δελτία τύπου άλλων φορέων

Δελτία τύπου άλλων φορέων που έχουν ενδιαφέρον.

ΕΛΕΤΑΕΝ: ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ

ΕΛΕΤΑΕΝ

Αθήνα 10/8/2009

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!

 

Με μεγάλη μας λύπη καταφεύγουμε σε αυτό το καταταλαιπωρημένο κλισέ, αλλά δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να βροντοφωνάξουμε την αγανάκτηση μας για τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις.

Βρισκόμαστε μόλις 4 μήνες πριν από την κρισιμότερη σύνοδο της ανθρωπότητας στην Κοπεγχάγη, όπου όλες οι χώρες του πλανήτη θα κληθούν να υιοθετήσουν το νέο Πρωτόκολλο που θα διαδεχθεί αυτό του Κιότο και στο οποίο κατ' ελάχιστο πρέπει να περιλαμβάνονται οι πολιτικές και τα μέτρα με τα οποία θα πετύχουμε 2 στόχους:

  1. Να αρχίσει η μείωση των εκπομπών του Διοξειδίου του άνθρακα μετά το 2015
  2. Να μειωθούν οι εκπομπές του Διοξειδίου του άνθρακα κατά 50% (μέσος παγκόσμιος όρος) μέχρι το 2050, που για τις ανεπτυγμένες χώρες όπως η Ελλάδα σημαίνει 80% μείωση.

Και αυτό για να καταφέρουμε να συγκρατήσουμε την άνοδο της παγκόσμιας θερμοκρασίας κάτω από 2ο Κελσίου, γιατί αλλιώς οι επιστήμονες φοβούνται τα χειρότερα για τον πλανήτη, ενώ κάποιοι θεωρούν ακόμη και αυτό το όριο αισιόδοξο και απαιτούν μεγαλύτερες μειώσεις.

 

Με αυτούς τους παγκόσμιους στόχους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων η Ελληνική κυβέρνηση ορθώνει το ανάστημα της και προκρίνει λιγνίτη και λιθάνθρακα.!

Παραχωρεί τον εγχώριο λιγνίτη για εκμετάλλευση σε ιδιωτικές εταιρείες και (το Σ.Ε.Ε.Σ.) προτείνει λιθάνθρακα για τη ΔΕΗ (μετά το 2020).

Αν δεν ήταν τόσο τραγική αυτή η εξέλιξη θα ήταν για γέλια, αλλά δυστυχώς αντί να κοιτάξουμε να θεραπεύσουμε τις πληγές της Πτολεμαίδας και της Μεγαλόπολης πάμε να δημιουργήσουμε καινούργιες.

 

Και αυτό με δεδομένο το μοναδικό ανανεώσιμο ενεργειακό πλούτο της χώρας που περιμένει να τον εκμεταλλευτούμε και να βάλουμε τη χώρα μας στον ενεργειακό χάρτη, όχι με εισαγόμενες πηγές ενέργειας αλλά με εγχώριες, οι οποίες κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες (Μεσογειακός δακτύλιος) μπορούν να αναδείξουν τη χώρα μας σε εξαγωγέα πράσινης ανάπτυξης..

Καλούμε την κυβέρνηση έστω και τώρα να αφυπνιστεί και να αλλάξει ενεργειακή και αναπτυξιακή πορεία.

Μέχρι να γίνει αυτό δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας στις τοπικές κοινωνίες που βρέθηκαν από την μια μέρα στην άλλη χωμένες στην καρβουνόσκονη της κυβερνητικής πολιτικής.

 

Με αγανάκτηση,

----------------------------------------------------------------
Δρ. Τσιπουρίδης Ιωάννης
Πρόεδρος Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας - ΕΛΕΤΑΕΝ
Εκδότης "ΑΝΕΜΟλόγια" και "Energy point"

Η "ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ" ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΗΕΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Για Κυριακή 02/08/2009

Η αλήθεια για την «επένδυση» στις Νηές

Με αφορμή την Απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου επί της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που αφορά στην «επένδυση» στις Νηές, η Ομάδα μας έχει να παρατηρήσει τα ακόλουθα:

Την επόμενη ημέρα της απόφασης, το θέμα αποτυπώθηκε στον τοπικό τύπο ως εξής: «ενώ όλο το Νομαρχιακό Συμβούλιο είναι υπέρ της «επένδυσης» στα χαρτιά, υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα με τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) η οποία θα πρέπει να συμπληρωθεί και ενδεχομένως να σταλεί στο ΥΠΕΧΩΔΕ για μια εκ νέου αξιολόγηση». Στην πραγματικότητα, αν και η εταιρεία υποστηρίζει ότι έχει υποβάλει εξαιρετική μελέτη, οι ελλείψεις είναι σοβαρότατες. Αυτό τουλάχιστον διαπιστώνει η αρμόδια Υπηρεσία, η Αντινομάρχης υπεύθυνη για θέματα περιβάλλοντος, κα Νατάσα Οικονόμου αλλά και ο Συνήγορος του Πολίτη  ο οποίος και τονίζει στην οχτασέλιδη έκθεσή του ότι «θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην αρχή της συνολικής προσέγγισης της περιβαλλοντικής προστασίας. Η συνολική επίδραση στο φυσικό περιβάλλον δεν συμποσούται με τις εκτιμώμενες συνέπειες των επιμέρους τεχνικών έργων, καθώς δεν λαμβάνει υπόψη τη φέρουσα ικανότητα της περιοχής και τα δεδομένα κορεσμού της ...».

Σε όλη αυτή την αντιπαράθεση, ποια είναι η ουσία του θέματος; Γιατί τόση φασαρία για μια «εξαιρετική» ΜΠΕ; Η ουσία του θέματος λοιπόν είναι η τεράστια προσπάθεια που θα πρέπει να καταβάλει κάποιος να διαβάσει 7 τόμους ΜΠΕ, να συγκρίνει στοιχεία με την κείμενη νομοθεσία, να αξιολογήσει και τελικά να αποφασίσει. Η γνώση και δή η εμπεριστατωμένη γνώση, η ενδελεχής έρευνα, η πολύ προσεχτική αντιμετώπιση του θέματος είναι αυτά που θα επιτρέψουν στον ενδιαφερόμενο να πάρει την σωστή απόφαση. Αυτά όλα προϋποθέτουν βεβαίως ατελείωτες ώρες μελέτης/διαβάσματος. Στη περίπτωσή μας, αυτό έπραξαν υπεράνω καθήκοντος, οι υπάλληλοι, αρμόδιοι για το θέμα, της Δ/νσης Προστασίας Περιβάλλοντος της ΝΑΜ,  η αντινομάρχης κα Νατάσα Οικονόμου και η ομάδα εθελοντών ειδικών επιστημόνων της ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ.  ΚΑΝΕΙΣ ΑΛΛΟΣ. Όλοι όμως έχουν άποψη για το τι ακριβώς πρέπει να γίνει. Έχουν άποψη χωρίς να έχουν «ξοδέψει» μισή ώρα να μελετήσουν την ΜΠΕ. Απλώς και μόνο επειδή είναι μια «επένδυση» στην Νοτιοδυτική Μαγνησία από «μεγάλους και τρανούς επενδυτές», πρέπει να υπακούσουμε αμέσως και να συμφωνήσουμε με τις επιταγές των «επενδυτών». Είναι γεγονός ότι ο ημιμαθής είναι περισσότερο επικίνδυνος από αυτόν που έχει παντελή άγνοια ενός θέματος. Και αυτό, γιατί νομίζει ότι ξέρει τα πάντα γύρω από το θέμα ενώ στην πραγματικότητα δεν ξέρει τι του γίνεται. Με αποτέλεσμα να λαμβάνει λάθος αποφάσεις σε λάθος χρόνο και σε πολλές περιπτώσεις να κινδυνολογεί αδικαιολόγητα.

Που καταλήγουμε; Όλοι αναφέρονται στην εν λόγω «επένδυση» ως την απάντηση στα προβλήματα όλης της Μαγνησίας. Όταν όμως η συζήτηση και η αντιπαράθεση προχωρήσει σε βάθος τότε κανείς διαπιστώνει το μέγεθος του προβλήματος. Γιατί όχι, ας γίνει η επένδυση με 25, 50, 75% έκπτωση στα περιβαλλοντικά είναι η κύρια γραμμή αντιμετώπισης αυτών που επιθυμούν διακαώς την «επένδυση». Έχουμε ανάγκη από δουλειές. Και φυσικά εάν η όποια συζήτηση προχωρήσει περαιτέρω τότε το 75% μπορεί να γίνει και 100% έκπτωση στα περιβαλλοντικά. Δηλαδή η «επένδυση» να γίνει με κάθε τρόπο, ανεξάρτητα από τους περιορισμούς που θέτει η περιβαλλοντική νομοθεσία.

Έχουμε δηλ. το οξύμωρο σχήμα: η φαραωνική αυτή «πράσινη επένδυση» να υλοποιηθεί μόνο εάν και εφόσον τηρηθούν κατά γράμμα οι περιβαλλοντικοί περιορισμοί που θέτει η κείμενη νομοθεσία. Αυτή είναι και η ουσία του θέματος. Εάν τηρηθούν κατά γράμμα οι σχετικές περιβαλλοντικές διατάξεις δεν μπορεί να υλοποιηθεί αυτό το έργο για πολλούς και διάφορους λόγους.

 

Άλλωστε και το κεντρικό ΤΕΕ αναφέρει στην από 23.12.08 γνωμοδότησή του ότι «η όποια επίμονη αναφορά σε τουριστικού χαρακτήρα εν προκειμένω, σε κα γενικά σε ποικίλες δραστηριότητες, δεν προσδίδει, αφ' εαυτής οικολογική προσέγγιση ως προς το αφορώμενο έργο ή δραστηριότητα».

Τέλος είναι γνωστό της πάσι, ότι οι Οικολογικές Οργανώσεις και οι Ενεργοί Πολίτες, ούτε αδειοδοτούν, ούτε σταματούν επενδύσεις και μάλιστα πράσινες και αυτή η καραμέλα για τους Ενεργούς Πολίτες πρέπει να σταματήσει. Απλώς διαβάζουν, μελετούν και το κυριότερο αναδεικνύουν την Ελληνική και Ευρωπαϊκή Νομοθεσία την οποία κανείς, μα κανείς δεν μπορεί να καταστρατηγήσει.

Θέλουμε δε να τονίσουμε ότι με την  απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου, απλώς κερδίσθηκε  μία μάχη για τους ΠΟΛΙΤΕΣ, αλλά ο πόλεμος της ενημέρωσης και πληροφόρησης των Πολιτών συνεχίζετε.

 

Εθελοντική Περιβαλλοντική Ομάδα Αλμυρού «Εν Δράσει»

 

 

 

 

 

ΚΑΙ ΟΙ ΘΗΡΟΦΥΛΑΚΕΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΝΤΑΙ!

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΗΡΟΦΥΛΑΚΩΝ

ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ

Έδρα: Αριστοτέλους 32 (κτίριο Ε.Κ.Θ. 4ος όροφος, γραφείο 6)

Τ.Κ. 546 31 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ.

Fax.: 2310 757 086. Ε-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

ΠΡΟΣ:

1.      Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Σ. Χατζηγάκη

2.      Βουλευτές και Κόμματα της Βουλής

3.      Σχετικοί Φορείς

4.      Μ.Μ.Ε. (με την παράκληση για δημοσίευση)

Θεσσαλονίκη 28/7/2009

Αριθ. πρωτ.: 42

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΚΑΙ ΑΔΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ Α.Α.Τ. κ. Σ. ΧΑΤΖΗΓΑΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΘΗΡΑΣ

Σχετικά με την πρόσφατη υπογραφή της σχετικής Απόφασης του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Σ. Χατζηγάκη για τους ιδιωτικούς φύλακες θήρας των κυνηγετικών οργανώσεων η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θηροφυλάκων δηλώνει τα ακόλουθα.

Ο κ. Χατζηγάκης στην Απόφαση αυτή ακροβατώντας συνταγματικά, θέσπισε ένα πρωτοφανές, άδικο και έξω από κάθε ηθική καθεστώς για τους εργαζόμενους θηροφύλακες ενώ δεν ρυθμίζονται ούτε οργανωτικά ζητήματα (στολή κλπ) ούτε ζητήματα εξοπλισμού (π.χ. οπλισμού) όπως διέδιδε το Υπουργείο.

Με την απόφαση αυτή, η οποία έρχεται σε αντίθεση με σκεπτικό παλαιότερης απόφασης της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε. (1934/1998) για σχετικό ζήτημα (άσκηση αστυνομικής εξουσίας από ιδιώτες ή ν.π.ι.δ.), ουσιαστικά ο Υπουργός, ίδρυσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα μία ανεξάρτητη Ιδιωτική Θηροφυλακή - Δασοφυλακή η οποία θα διοικείται από ιδιώτες και θα αποτελείται από ιδιώτες εργαζόμενους με αρμοδιότητες όμως δημοσίων Δασικών Υπαλλήλων. Οι ιδιώτες αυτοί θα ασκούν καθήκοντα κρατικών οργάνων όπως αστυνομική εξουσία και ανακριτικά καθήκοντα για το νόμο περί θήρας - δασών (ενώ σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Α.Α.Τ. οι ιδιώτες θηροφύλακες θα φέρουν και οπλισμό). Τα καθήκοντα αυτά θα ασκούνται σε δημόσιες εκτάσεις αλλά και ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις και εν δυνάμει θα εφαρμόζονται σε όλους γενικά τους πολίτες (κυνηγούς και μη). Η απόφαση αυτή δεν έχει ούτε προηγούμενο ούτε υπάρχει παρόμοια της στον κόσμο και δεν στηρίζεται σε καμία λογική παρά μόνο υπηρετεί έναν σκοπό, αυτόν των πολιτικών σκοπιμοτήτων.

Πάγιο αίτημα της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θηροφυλάκων, ήταν η έκδοση με σύννομο τρόπο μίας Υπουργικής Απόφασης, η οποία θα διασφάλιζε την εύρυθμη και καταξιωμένη λειτουργία των ιδιωτικών φυλάκων θήρας των κυνηγετικών οργανώσεων, κάτι που όμως δεν ισχύει με την απόφαση του κ. Χατζηγάκη.

Οι εργαζόμενοι θηροφύλακες θίγονται διότι:

1. Στην πραγματικότητα αποκόπτονται πλέον εντελώς από τη δασική υπηρεσία κατά την άσκηση των καθηκόντων τους (πλην της τυπικής υποβολής της μήνυσης) κάτι που θα τους παρείχε ασφάλεια, αναγνωρισιμότητα, την απαραίτητη υπηρεσιακή - επιχειρησιακή υποστήριξη που διασφαλίζει την απρόσκοπτη και ορθή άσκηση των καθηκόντων τους. Οι θηροφύλακες πλέον και επίσημα θα κινούνται μόνοι τους οπουδήποτε, με βάση τις προθέσεις και επιθυμίες των μελών - κυνηγών των δ.σ. των κυνηγετικών οργανώσεων (ν.π.ι.δ.), ανεξάρτητα και έξω από τον σχεδιασμό των δασικών υπηρεσιών, κάτι που θα οδηγήσει σε σύγχυση και σε διάσπαση του έργου της θηροφύλαξης - δασοφύλαξης.

2. Σε αντίθεση με τις μέχρι πρόσφατα ισχύουσες διατάξεις, που ήταν σε ισχύ για σαράντα (40) χρόνια, με βάση το περιεχόμενο της νέας Υπ. Απόφασης του κ. Χατζηγάκη, οι αναγνωριζόμενοι ιδιωτικοί φύλακες θήρας αντιμετωπίζονται πλέον ως εργαζόμενοι του κοινού εργατικού δικαίου και όχι ως υπάλληλοι που ασκούν δημόσια υπηρεσία με μείζονος σημασίας καθήκοντα όπως αυτά των δημοσίων Δασικών Υπαλλήλων (άρθ. 267 ν.δ. 86/69, του ν. 3208/03 και ν. 1845/89), γεγονός που τους αδικεί, τους θίγει και τους υποβιβάζει σε υπαλλήλους β΄ κατηγορίας.

3. Δεν υπάρχει καμία προστατευτική διάταξη που να εξασφαλίζει την αντικειμενική και αμερόληπτη άσκηση των καθηκόντων δημόσιας υπηρεσίας τους, αφού δίνεται για πρώτη φορά με απόφαση Υπουργού (του κ. Χατζηγάκη), το δικαίωμα στα δ.σ. των κυνηγετικών οργανώσεων να απολύουν μονομερώς τους θηροφύλακες αναιτιολόγητα (όπως προβλέπουν οι διατάξεις του εργατικού δικαίου), χωρίς να έχει δικαίωμα παρέμβασης η δημόσια διοίκηση. Συνεπώς είναι δυνατό θηροφύλακες να εργάζονται, εποπτεύοντας για την εφαρμογή και τήρηση του νόμου τους εργοδότες τους - κυνηγούς, με το φόβο μην τυχόν έρθουν σε «σύγκρουση» με αυτούς, για μηνύσεις, ελέγχους κλπ, και δημιουργηθεί τεταμένο κλίμα- ένταση αφού μπορεί να οδηγήσει στην εύκολη απόλυση τους με συνοπτικές διαδικασίες ή στη δυσμενή μεταχείρισή τους.

4. Αφήνεται το δικαίωμα στις κυνηγετικές οργανώσεις να προσλαμβάνουν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου τους ιδιωτικούς φύλακες θήρας. Αυτό σε συνδυασμό με τα ασκούμενα καθήκοντα που θα κληθούν να εφαρμόσουν ως προσωρινοί υπάλληλοι, θα οδηγήσει σε διακρίσεις και ομηρεία αλλά και σε στρεβλώσεις και δυσχέρεια στην ορθή άσκηση των καθηκόντων τους.

5. Δεν καθορίζονται σαφώς τα καθήκοντα που θα ασκούν οι αναγνωριζόμενοι ιδιωτικοί φύλακες θήρας παρά γενικά και αόριστα γίνεται επίκληση σε όλες τις ισχύουσες διατάξεις (π.χ. μόνο του ν. 3208 σε συνδυασμό με το ν.δ. 86/1969, του ν. 1845/1989 για την Δασοπροστασία ως κανονικοί δασοφύλακες). Αυτό σε συνδυασμό με την αναγνώρισή τους ως «ιδιωτικούς φύλακες θήρας» και όχι του ορθού ως «φύλακες θήρας» όπως απαιτούσε η αρχική διάταξη του ν.δ. 86/1969, θα οδηγήσει σε προβλήματα στην απρόσκοπτη άσκηση των καθηκόντων τους και στις σχέσεις τους με τους πολίτες.

6. Δεν εξασφαλίζεται σύστημα ίσης μεταχείρισης των υποψηφίων για την αντικειμενική και αμερόληπτη επιλογή τους και δεν εισάγονται ικανοί κανόνες για την αποτροπή τυχόν αυθαίρετων ενεργειών επιλεκτικής μεταχείρισης στη διαδικασία της πρόσληψης, (η οποία θα γίνεται πλέον αποκλειστικά από τις κυνηγετικές οργανώσεις), κάτι που θα δημιουργήσει ανισότητες και άδικες εξαρτήσεις. Επίσης αδικούνται όλοι οι υποψήφιοι που έχουν υπηρετήσει μέχρι σήμερα ως αναγνωριζόμενοι ιδιωτικοί φύλακες θήρας με ολιγόμηνη θητεία, πλην όμως με βάση τις μέχρι πρόσφατα ισχύουσες υπουργικές αποφάσεις, ικανού χρονικού διαστήματος για την απόκτηση της αναγκαίας εμπειρίας.

7. Δεν προβλέπεται σοβαρή εκπαίδευση στους νέους θηροφύλακες παρά γενικά και αόριστα αναφέρεται μία σύντομη περίοδος «εκπαίδευσης» - κοινής υπηρεσίας με κρατικούς δασοφύλακες (εάν υπάρχουν και είναι διαθέσιμοι), διάρκειας ενός (1) μήνα!

Όλες οι ανωτέρω ρυθμίσεις είναι αντίθετες τόσο με τις θέσεις και προτάσεις της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Θηροφυλάκων όσο και με τις θέσεις της αρμόδιας Γενικής Διεύθυνσης του Υ.Α.Α.Τ. όπως αυτές έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς σε διάφορες εγκύκλιες διαταγές.

Για το

Διοικητικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Ιωάννης Ρετζέπης

Ο Γεν. Γραμματέας

Γεώργιος Τριανταφυλλίδης

 

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ

Όχι στην εκτροπή του Αχελώου - Όχι στο φράγμα Μεσοχώρας

 

Στις πιο ζεστές μέρες του καλοκαιριού τολμάμε να ανοίξουμε το πιο καυτό, ίσως, θέμα της εποχής: το θέμα των νερών, της ενέργειας, της προστασίας των ποταμών γενικά, αλλά και του Αχελώου ειδικά.. Ζητήματα παγκόσμια που στην Ελλάδα - στη  Θεσσαλία και στα Τρίκαλα, ιδιαίτερα - έχουν πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. Δεν είναι μόνο το τεράστιο πρόβλημα της έλλειψης νερών για άρδευση και ύδρευση, είναι και το θέμα της μόλυνσης των υδατικών αποθεμάτων, είναι το πρόβλημα της ποιότητας του πόσιμου νερού και, κυρίως, η καταστροφή και η μόλυνση των ποταμών μαζί με τη δραματική πτώση του υδροφόρου ορίζοντα. Στην εποχή, όμως, της κλιματικής αλλαγής πρέπει με την ίδια ένταση να δούμε όχι μόνο πόση ενέργεια και πως την καταναλώνουμε, αλλά και πως την παράγουμε.

 

Στη σημερινή κατάσταση δεν φτάσαμε από την κακή μας την τύχη. Ευθύνη έχουν οι πολιτικές που εφαρμόζονται σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο. Η εμπέδωση μιας αντίληψης τόσο στους χρήστες όσο και στους αρμόδιους φορείς ότι το νερό είναι ένας αστείρευτος πόρος, η ανεξέλεγκτη εξάπλωση των γεωτρήσεων, η εγκληματική μόλυνση των ποταμών από τα φυτοφάρμακα, τις βιομηχανικές και αστικές χρήσεις, ταυτόχρονα με την παντελή απουσία πολιτικών ουσιαστικής διαχείρισης των υδατικών αποθεμάτων, συνέβαλαν στο να φτάσουμε στη σημερινή δραματική κατάσταση στην Ελλάδα και στη Θεσσαλία ειδικότερα.

 

Το επιχειρούμενο (διαρκώς) έγκλημα της εκτροπής του Αχελώου, παρά τις τέσσερις αρνητικές αποφάσεις του ΣτΕ στην πορεία των χρόνων και σε αναμονή της απόφασης από ΔΕΚ, παρά τις απανωτές κοινοτικές οδηγίες, παρά την απόλυτη και κατηγορηματική άρνηση της Κομισιόν να χρηματοδοτήσει αυτό το ανοσιούργημα, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της μεταπολεμικής ''ανάπτυξης'' με ''ποσοτικά'' μονάχα κριτήρια, σε βάρος πάντα του περιβάλλοντος, του φυσικού πλούτου και της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας  μας, σε βάρος της ποιότητας της ζωής μας, σε βάρος, εν τέλει, της ίδιας μας της ζωής ...

 

... Και ο Αχελώος; Ο μεγαλύτερος σε μήκος φυσικός υδάτινος δρόμος της ελληνικής επικράτειας; Η πλούσια πανίδα και χλωρίδα του; Από τα μοναδικά παγκοσμίως το Δέλτα του! Τι θα απογίνει; 600 εκατ. κυβικά το χρόνο - λένε - θα εκτραπούν μονάχα. Αντί για 1,5 δισ. που ήταν αρχικά. Πρέπει λοιπόν να είμαστε και ευχαριστημένοι που μας κάνουν και έκπτωση! Και η Θεσσαλία; Τον έχει όντως ανάγκη το ... μυθικό θεό της αρχαιότητας; Ποιοι αλήθεια ευθύνονται για τις χιλιάδες παράνομες γεωτρήσεις στον κάμπο; Για την αποξήρανση του εξαιρετικού κάλλους υγροβιότοπου της Κάρλας; Για την κατασπατάληση των πλούσιων υδατικών αποθεμάτων της θεσσαλικής γης; Για τη φοβερή ρύπανση από λιπάσματα, φυτοφάρμακα, αστικά και βιομηχανικά απόβλητα του Πηνειού;

 

Και τώρα; Υπάρχει τρόπος να σωθεί η κατάσταση; Σίγουρα ναι. Αρκεί να θεσπιστεί επειγόντως υπουργείο (ναι, υπουργείο!) - αμιγώς - Περιβάλλοντος και Υδατικής Πολιτικής, γιατί όπως λέει και ο ποιητής, ''το μέλλον έχει πολλή ξηρασία''. Υπάρχουν τρόποι ήπιας μορφής για την εξασφάλιση υδατικών πόρων για τον κάμπο. Όπως είναι η άμεση καταγραφή και κατάργηση όλων των παράνομων γεωτρήσεων, η κατασκευή πολλών μικρών ταμιευτήρων στα γύρω ορεινά, ο τεχνητός εμπλουτισμός των υπόγειων υδροφορέων, ο δραστικός περιορισμός των εξαιρετικά υδροβόρων καλλιεργειών όπως το μπαμπάκι, που, έτσι κι αλλιώς, είναι βέβαιο ότι, έστω και περιορισμένα τώρα, δεν θα επιδοτούνται στο διηνεκές. Ακόμη, η εφαρμογή μεθόδων άρδευσης υψηλής απόδοσης που εξασφαλίζουν ταυτόχρονα σημαντική εξοικονόμηση νερού και ηλεκτρικής ενέργειας, όπως τα στάγδην συστήματα, η χρησιμοποίηση αστικών λυμάτων έπειτα από επεξεργασία κ.ο.κ. Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν πολλές. Που δεν χωρούν όμως σε αγύριστα (υπουργικά) κεφάλια. Εάν συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο διαχείρισης των νερών δεν μας φτάνουν ούτε 10 Αχελώοι.

 

Η εμμονή στις κατασκευαστικές λύσεις προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι αυξανόμενες ανάγκες σε νερό είναι ένας πλασματικός τρόπος για να αντιμετωπιστεί «στα γρήγορα» η κρίση του νερού. Πιο ασφαλής λύση μακροπρόθεσμα είναι η δέσμευση για υγιή ποτάμια και υγρότοπους, ως πρώτο βήμα για τη διατήρηση του νερού, η οποία μπορεί να συμπληρώνεται από άλλες μεθόδους, όσο το δυνατό πιο βιώσιμες, και μόνο όταν αυτές είναι απολύτως απαραίτητες.

 

Η σύγχρονη επιστημονική προσέγγιση  στην αντιμετώπιση των προβλημάτων λειψυδρίας έχει ξεπεράσει τις παρωχημένες εμμονές στα μεγαλεπήβολα κατασκευαστικά έργα, όπως οι εκτροπές των ποταμών. Η διεθνής επιστημονική κοινότητα τονίζει συνεχώς την ανάγκη για ολοκληρωμένη και μακροπρόθεσμη διαχείριση των υδάτινων πόρων και κατεπείγουσα προστασία των φυσικών διαδρομών του νερού. Στην Ελλάδα, δυστυχώς, έχουμε «κολλήσει» στη σκανδαλώδη πλέον εκτροπή του Αχελώου, που όχι απλώς δε θα λύσει κανένα πρόβλημα, αλλά αντίθετα θα προκαλέσει  σειρά από σοβαρές επιπτώσεις και θα κοστίσει τεράστια ποσά στον κρατικό προϋπολογισμό, (500 εκ. ευρώ μέχρι τώρα και άλλα 300 εκ. ευρώ για να ολοκληρωθεί), καταδικάζοντας τους Θεσσαλούς αγρότες σε αφανισμό και τον κάμπο σε ερημοποίηση. Οι αγρότες είναι το πρώτο και μεγαλύτερο θύμα αυτού του «φαραωνικού» έργου και όσοι επιμένουν σε αυτό έχουν μεγάλη ευθύνη.

 

Την ίδια στιγμή, στη Μεσοχώρα ολοκληρώνεται ακόμα ένα έγκλημα, ένα μεγάλο φράγμα που η τεχνητή του λίμνη θα εξαφανίσει χωριά όπως η Μεσοχώρα, το Αρματωλικό και άλλους παραποτάμιους οικισμούς της περιοχής. Θα αφανίσει τον πολιτισμό και την πολιτιστική κληρονομιά μιας ολόκληρης περιοχής. Η πολιτεία, αδυνατώντας για δεκαετίες να πείσει την τοπική κοινωνία και του Μεσοχωρίτες για την αναγκαιότητα των έργων, καταφεύγει για ακόμη μια φορά σε αναγκαστικούς νόμους - 3734/2009 - που όχι μόνο παραδίδουν το χωριό στα συμφέροντα, αλλά ταυτόχρονα παραβιάζουν κατάφωρα το νομικό μας πολιτισμό μαζί με κάθε αίσθηση περί δικαίου και δημοκρατίας. Πολιτιστικά μνημεία ιδιαίτερης σημασίας, όπως το Βυζαντινό Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στο Μυρόφυλλο, γέφυρες και παλιοί οικισμοί θα χαθούν για πάντα κάτω από το νερό και θα θυσιαστούν στο βωμό μια αβέβαιης «ανάπτυξης» και των συμφερόντων, αν ολοκληρωθεί και το φράγμα της Συκιάς.

 

Αν τα τεράστια ποσά που σκανδαλωδώς δαπανούνται για τα έργα της εκτροπής, επενδύονταν σε μικρότερα και συμβατά με το περιβάλλον και τον άνθρωπο έργα, το πρόβλημα της λειψυδρίας στην Θεσσαλία θα είχε προ πολλού αντιμετωπιστεί. Ταυτόχρονα, δεν θα είχαμε αυτές τις μη αναστρέψιμες βλάβες στο περιβάλλον και την πολιτιστική μας κληρονομιά.

 

Όχι στον αφανισμό της Μεσοχώρας

 

Η υπόθεση της προστασίας του περιβάλλοντος σε συνθήκες κλιματικής αλλαγής και υπερθέρμανσης του πλανήτη είναι υπόθεση όλων μας. Η προστασία των ποταμών μας και η εξασφάλιση για ολόκληρο τον πληθυσμό δωρεάν ποιοτικού πόσιμου νερού, είναι ανθρώπινο δικαίωμα και βασική υποχρέωση της πολιτείας. Η παραγωγή ενέργειας από μεγάλα φράγματα - πάνω από 15 μ. ύψος - δεν μπορεί να θεωρείται ΑΠΕ γιατί οι βλάβες που προκαλούν στο περιβάλλον και τις τοπικές κοινωνίες, είναι τόσο μεγάλες και ανεπανόρθωτες σε βαθμό που καμία επιστημονική μέθοδος δεν μπορεί να τις αποτιμήσει.

 

Η υπερβολική προβολή, τελευταία, του ενεργειακού χαρακτήρα του έργου δεν είναι παρά μια προσπάθεια να αξιοποιηθεί  ο έντεχνα καλλιεργούμενος μύθος της έλλειψης ηλεκτρικής ενέργειας. Πρόκειται για το ιδεολογικό υπόβαθρο της ίδιας πολιτικής που προσπάθησε, ταυτόχρονα, να φέρει το λιθάνθρακα, που επεκτείνει, αντί να "συμμαζεύει" τις μονάδες λιγνίτη, που επιχειρεί να δημιουργήσει νέα ενεργειακά κέντρα φυσικού αερίου (αντί να αξιοποιεί το φυσικό αέριο στην τελική κατανάλωση). Και όλα αυτά γιατί; Για να έχει έδαφος ο "ανταγωνισμός" των οικονομικών μεγαθηρίων, στο νέο περιβάλλον της απελευθερωμένης αγοράς ενέργειας.

 

Σήμερα, όμως, χιλιάδες πολίτες σε όλη την Ελλάδα συνειδητοποιούν, μέσα από την εμπειρία και τους αγώνες τους για τα ζητήματα της ενέργειας, ότι αυτή η επιλογή δεν είναι μονόδρομος. Ούτε η συνεχής αύξηση της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας, ούτε οι τρόποι παραγωγής της (ορυκτά καύσιμα, μεγάλα φράγματα, για παράδειγμα) είναι δεδομένα. Υπάρχουν εναλλακτικά οικονομικά μοντέλα και καταναλωτικά πρότυπα που μπορούν να υπηρετήσουν λογικές χαμηλής ενεργειακής κατανάλωσης. Υπάρχει η εξοικονόμηση ενέργειας και η βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας. Υπάρχουν οι τεχνικές των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Λείπει, όμως, η πολιτική βούληση, την ίδια ώρα που περισσεύει η έγνοια για το κέρδος.

 

Εκεί στο θέατρο της επαπειλούμενης καταστροφής, στη Μεσοχώρα 5-15 Αυγούστου, ας ανοίξουμε τη συζήτηση για τα μεγάλα θέματα της ενέργειας και του νερού, για τα ζητήματα της ιδιωτικοποίησης των φυσικών πόρων και της καταστροφής των ποταμών. Ας σχεδιάσουμε τα επόμενα κοινά βήματά μας  για να σταματήσουμε τελεσίδικα την εκτροπή, αλλά και το φράγμα της Μεσοχώρας. Ας αποπειραθούμε την οικοδόμηση ενός μεγάλου ριζοσπαστικού οικολογικού κινήματος, το οποίο κερδίζοντας τη μάχη του Αχελώου και της Μεσοχώρας, να μπορεί μελλοντικά να βάζει φραγμούς στα κάθε είδους σχέδια των συμφερόντων και των κυβερνήσεων, πού καταστρέφουν τη φύση, το περιβάλλον και την πολιτιστική κληρονομιά, παραδίδοντας τους ελεύθερους χώρους και τους φυσικούς πόρους στην άγρια εκμετάλλευση.


ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΘΗΡΟΦΥΛΑΚΗ ΚΥΝΗΓΩΝ

 

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

(ΠΟΓΕΔΥ)

ΓΕΩΠΟΝΟΙ - ΔΑΣΟΛΟΓΟΙ - ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΙ - ΙΧΘΥΟΛΟΓΟΙ - ΓΕΩΛΟΓΟΙ

Αχαρνών 2 Αθήνα Τ.Κ. 10176 Τηλ.:210-5234189, 210-2124041 FAX: 210-5232240

e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

 

 

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΔΑΣΟΛΟΓΩΝ ΔΗΜ. ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΑΣΟΠΟΝΩΝ ΔΗΜ. ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΔΑΣΟΦΥΛΑΚΩΝ ΔΗΜ. ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ

Χαλκοκονδύλη 31 - Αθήνα Τηλ.: 2102124607 Fax: 2105240790

 

 

 

 

 

Αθήνα,  15 Ιουλίου 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πληροφορηθήκαμε από Δελτίο Τύπου του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης ότι στις 9-7-09 ο Υπουργός υπέγραψε απόφαση με την οποία ρυθμίζονται θέματα που αφορούν στα καθήκοντα, τους περιορισμούς, τα προσόντα κλπ των ιδιωτικών φυλάκων θήρας που προσλαμβάνονται από τις κυνηγητικές οργανώσεις .

Η θέση των συνδικαλιστικών οργανώσεων του τομέα είναι ξεκάθαρη και έχει διατυπωθεί  στην πολιτική ηγεσία του Υπ.Α.Α.& Τροφίμων.

¨Η δασική πολιτική και η δασοπολιτική επιτήρηση του Κράτους πρέπει να ασκείται      α π ο κ λ ε ι σ τ ι κ α από δημόσια αρχή. Δεν είναι δυνατόν να ανατίθενται καθήκοντα διαχείρισης, προστασίας, εκμετάλλευσης κλπ. του δάσους και του φυσικού περιβάλλοντος, σε ιδιωτικούς φορείς, οι οποίοι υποκαθιστώντας  τις λειτουργίες του κράτους, το μόνο που κατορθώνουν είναι να  δημιουργούν σύγχυση στους πολίτες, με την διασπορά αρμοδιοτήτων και καθηκόντων και σπατάλη πόρων, μέσων και προσωπικού, με το να λειτουργούν απρογραμμάτιστα, ασύνδετα και αποσπασματικά .  Το μόνο που είναι βέβαιο με την πρακτική αυτή, είναι ότι στο τέλος την πληρώνουν ακριβά τα δασικά οικοσυστήματα της χώρας¨

Δυστυχώς από ότι φαίνεται ο Υπουργός Αγροτικής ανάπτυξης και Τροφίμων , υιοθετώντας παλαιότερες πρακτικές, αγνόησε τις υπηρεσίες του ίδιου του Υπουργείου του, παραμέρισε τις υπηρεσιακές εισηγήσεις και οδηγήθηκε στην υπογραφή ενός κειμένου που   αγνοεί τη νομολογία του ΣτΕ και τη Δασική Νομοθεσία και ουσιαστικά εξυπηρετεί συγκεκριμένους κύκλους .

Η Δασική Υπηρεσία χάνει τελεσίδικα και με υπουργική υπογραφή την ευθύνη της φύλαξης του θηραματικού κεφαλαίου της Χώρας. Αντί ο Υπουργός να οργανώσει την Δασική Υπηρεσία, όπως οι νόμοι και το σύνταγμα επιβάλλουν, φροντίζοντας για την ενίσχυση των δασικών Υπηρεσιών, με προσλήψεις,  σαφείς αρμοδιότητες και επαρκείς πόρους, οδηγήθηκε στη λήψη απόφασης με την οποία εκχωρείται σε ιδιώτες ¨δημόσια εξουσία¨ και δημιουργείται  ένας ιδιωτικός στρατός   που θα «αρμενίζει» ανεξέλεγκτα και υπό τις διαταγές των αιρετών κυνηγών-αρχηγών του.

Με ευθύνη (αυτή τη φορά) του ίδιου του Υπουργού ,  διατηρείται το  νομικό παράδοξο να ασκείται δημόσια εξουσία (ανακριτικά και αστυνομικά καθήκοντα) από ιδιωτικά όργανα , κάτι που έχει εξεταστεί νομικά από το Ε΄ τμήμα του Ν.Σ.Κ (γνωμοδότηση 204/2001)  και έχει κριθεί και δικαστικά (ουσιαστικά) από το Συμβούλιο της Επικρατείας (απόφαση Ολομ. 1934/1998) σύμφωνα με την οποία «αντίκειται στις διατάξεις του Συντάγματος η άσκηση από ιδιώτες ή Ν.Π.Ι.Δ. αστυνομικής εξουσίας ως η κατεξοχήν δημόσια εξουσία...» αφού οι αρμοδιότητες αυτές άπτονται των συνταγματικώς προστατευόμενων ατομικών δικαιωμάτων των πολιτών

Αυτή τη φορά ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης είναι εκτεθειμένος διότι είχε προηγηθεί και  η σχετική ενημέρωση του, καθώς και  η επεξεργασία των προβλεπόμενων από το νόμο 3208/2003 αποφάσεων, από τη Γενική Δ/νση Δασών του Υπουργείου.

Όμως τίποτε από όλα αυτά δεν έλαβε υπόψη του , διέγραψε όλο τω σώμα της απόφασης που του εισηγήθηκαν οι υπηρεσίες του, διατηρώντας μόνο τον τίτλο και τις υπογραφές των αρμοδίων υπαλλήλων αποδεικνύοντας με το χειρότερο τρόπο ότι για μια ακόμη φορά οι εξωθεσμικοί παράγοντες ¨κάνουν καλά τη δουλειά τους¨, έχουν άριστες προσβάσεις στην κρατική μηχανή και κατορθώνουν πάντα να αποσπούν δημόσια εξουσία, προνόμια και πόρους για εξυπηρέτηση ιδιωτικών σκοπών.

Όταν το Κράτος με διάτρητες νομικές ακροβασίες βασισμένες σε σκοτεινές περιόδους (Ν.Δ. 86/1969) «εκχωρεί» και «παραχωρεί» δήθεν δικαιώματα σε ιδιώτες τότε το τίμημα είναι να εισπράττει αλαζονεία και ειρωνικούς καγχασμούς όπως φαίνεται από τις σχετικές ανακοινώσεις των Κυνηγετικών Οργανώσεων.

Μακάρι η Πολιτεία να είχε επιδείξει την ίδια σπουδή για την επίλυση χρόνιων προβλημάτων της Δασικής Υπηρεσίας.

Εκτιμούμε ότι ο Υπουργός  γνωρίζει ότι στα Δασαρχεία σήμερα υπηρετούν  μόλις 700 Δασοφύλακες αντί 3.000 όπως προβλέπεται. Γνωρίζει επίσης για τα τεράστια κενά των οργανικών θέσεων δασολόγων και δασοπόνων. Γνωρίζει τέλος ποια θα είναι η κατάσταση σε ένα χρόνο, με την αθρόα  συνταξιοδότηση δασικών υπαλλήλων όλων των κλάδων ,  κι όμως,  δεν κάνει τίποτα για όλα αυτά.

Η Κυβέρνηση  θα πρέπει επιτέλους να πάρει την πολιτική απόφαση για την αναδιοργάνωση της δασικής υπηρεσίας. Για όλους εμάς τους γεωτεχνικούς και δασικούς υπαλλήλους, αποτελεί αναγκαιότητα  αυτή η πολιτική πρωτοβουλία  ενόψει μάλιστα της συζήτησης για το Υπουργείο Περιβάλλοντος .

Σε ότι αφορά τα θέματα της θήρας εμείς δηλώνουμε ότι πλέον το κουράγιο μας  εξαντλήθηκε. Απομένει μόνο το έσχατο μέσο, αυτό της προσφυγής στη δικαιοσύνη, με παράλληλη ενημέρωση της Ελληνικής κοινωνίας και των ενεργών πολιτών για τον τρόπο που αντιμετωπίζει η Πολιτεία  τις υπηρεσίες της αλλά και το πόσο σοβαρά διαχειρίζεται  νευραλγικούς τομείς που συνδέονται με τις κατεξοχήν συνταγματικές της υποχρεώσεις.

Ζητάμε και σήμερα  την κατάργηση του αναχρονιστικού πλαισίου για τη θήρα . Το πλαίσιο αυτό έγινε για να εξυπηρετήσει άλλους σκοπούς και σήμερα  δημιουργεί πολλά προβλήματα στην πάταξη της λαθροθηρίας, στην έκδοση αδειών θήρας, και στον έλεγχο των κυνηγετικών οργανώσεων.

Πρέπει επιτέλους η πολιτεία να βάλει ένα φραγμό σε όσους θεωρούν  (και διαχειρίζονται) τους κυνηγούς  ως ελεγχόμενο από αυτούς στατιστικό μέγεθος (ελεγχόμενοι ψήφοι ;), προκειμένου να πιέζουν την κάθε κυβέρνηση  και να γίνονται αποδεκτές οι αξιώσεις τους,  πάντα σε βάρος της λειτουργίας των δημόσιων υπηρεσιών.

Η προστασία των δασών και του φυσικού περιβάλλοντος της πατρίδας μας αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και αυτή υλοποιείται μέσω των Δασικών Υπηρεσιών. Η μόνη λύση είναι η ενδυνάμωση της Δασικής Υπηρεσίας με προσωπικό και κατάλληλο εξοπλισμό. Με ενισχυμένη και δυνατή Δασική Υπηρεσία κανείς ιδιώτης «όψιμος» και αυτόκλητος προστάτης του φυσικού περιβάλλοντος δεν θα  μπορεί να δρα  ανεξέλεγκτα  σε βάρος του, χωρίς μάλιστα να δίνει λόγο σε κανένα,  αφού  ο ίδιος είναι  θα ελέγχων  και ελεγχόμενος, υποβαθμίζοντας κάθε έννοια ασφάλειας δικαίου απέναντι στους πολίτες.

Η Πολιτεία ας αναλάβει τις ευθύνες της.

 

Για τα Διοικητικά Συμβούλια

Της Π.Ο ΓΕ.Δ.Υ

Ο Πρόεδρος

Νίκος Κακαββάς

Ο Γενικός Γραμματέας

Άρης Ιωάννου

 

Της Π.Ε.Δ.Δ.Υ.

Ο Πρόεδρος

Νίκος Μπόκαρης

Ο Γενικός Γραμματέας

Κων/νος Δημόπουλος

Της Ε.Ε.Δ.Δ.Υ

Ο Πρόεδρος

Δημήτρης Καψάλης

Ο Γενικός Γραμματέας

Αθανάσιος Μιχαήλ

Της Π.Ο.Δ.

Ο Πρόεδρος

Γεώργιος Παπαδιάς

Ο Γενικός Γραμματέας

Αλέξανδρος Φλώτσιος

Αποδέκτες:

1.        Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων

2.        Βουλή των Ελλήνων - Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου

3.        Γενικούς Γραμματείς Περιφερειών της Χώρας

4.        Γενική Δ/νση Αισθητικών Δασών, Δρυμών & Θήρας ΥΠ.Α.Α. & Τ.

5.        Δασικές Υπηρεσίες της Χώρας

Σε όλο τον γραπτό και ηλεκτρονικό Τύπο της Χώρας με παράκληση για δημοσίευση