Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

eggrafeite

Δελτία τύπου άλλων φορέων

Διάσκεψη για τη βιοποικιλότητα

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΤΑΛΗΣ

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ ΠΑΣΟΚ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΒΟΥΛΗΣ

Αθήνα, 25 Οκτωβρίου 2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Ο Κώστας Καρτάλης στην Κοινοβουλευτική Διάσκεψη για την προστασία της βιοποικιλότητας που πραγματοποιείται στη Ναγκόγια της Ιαπωνίας στα πλαίσια της Συνόδου των Ηνωμένων Εθνών

Στην Κοινοβουλευτική Διάσκεψη για την προστασία της βιοποικιλότητας που πραγματοποιείται στη Ναγκόγια της Ιαπωνίας στα πλαίσια της Συνόδου των Ηνωμένων Εθνών, συμμετέχει ο Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής και Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Μαγνησίας Κώστας Καρτάλης.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, σε καμία περιοχή του κόσμου, σε καμία χώρα του κόσμου δεν επιτεύχθηκε ο στόχος των Ηνωμένων Εθνών για την ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας μέχρι το 2010. Οι μεγαλύτερες απώλειες αφορούν στα αλιευτικά αποθέματα τα οποία εκτιμάται ότι θα περιοριστούν κατά τουλάχιστον 50% την επόμενη δεκαετία αν συνεχισθούν οι ρυθμοί αλίευσης που καταγράφονται σήμερα. Σημειώνεται ότι ο ετήσιος κύκλος εργασιών στον αλιευτικό τομέα σε παγκόσμια βάση ανέρχεται σε 500 δις δολάρια ΗΠΑ.

Σύμφωνα επίσης με πρόσφατη οικονομική έκθεση των Ηνωμένων Εθνών, το κόστος της αδράνειας είναι 100 φορές μεγαλύτερο από  το κόστος της δράσης. Ειδικότερα το ετήσιο οικονομικό κόστος από την απώλεια της βιοποικιλότητας ανέρχεται σε περίπου 5 τρις δολάρια, τη στιγμή που η ανάσχεση της απώλειας θα κόστιζε περίπου 50 δις. δολάρια το έτος.

Τα βασικά θέματα της Διάσκεψης είναι οι πολιτικές που θα πρέπει να υποστηριχθούν από τα Εθνικά Κοινοβούλια για την ανάσχεση της απώλειας της βιοποικιλότητας μέχρι το 2020, τη βιοποικιλότητα των εσωτερικών νερών, τη θαλάσσια και παράκτια βιοποικιλότητα, την ορεινή και δασική βιοποικιλότητα, τις  προστατευόμενες (θαλάσσιες και χερσαίες) περιοχές, το καθεστώς της πρόσβασης στους γενετικούς πόρους και του καταμερισμού των πλεονεκτημάτων που προκύπτουν από τη χρήση τους, κ.α..

Ειδικότερο θέμα της Διάσκεψης είναι η ενσωμάτωση του όρου «φυσικό κεφάλαιο» στην οικονομική πολιτική των Κρατών με στόχο τον περιορισμό πολιτικών που περιορίζουν τα φυσικά αποθέματα προκαλώντας απώλειες σε οικονομικές δραστηριότητες και σε θέσεις εργασίας.